برید عضو کانال شاپ ما بشید. خرید کنید. معرفی کنید. اینجوری هم شما یه سری محصول خاص و ناب میگیرید هم به درآمدزایی موسسه رسانه‌ای ما کمک می‌کنید.

حالا جالب اینجاست که وحید خضاب و سرباز روح الله و جمعی از عرزشی ها دو ساعت برنامه تحلیلی گذاشتند در مورد چهار نظامی اسیر شده اسرائیلی!!

من واقعا دوست ندارم حکم کلی کنم ولی دلیل این تبختر نظامی‌نویسا چیه؟ دلیل این غرورشون و این توهم ما می‌فهمیم بقیه نمی‌فهمند چیه که بدون شنیدن و دیدن برنامه بر اساس تیتر ادعا می‌کنند ما حرفی زدیم یا موضعی گرفتیم؟ خوب آقای دانشنامه‌ی نظامی اگه اون برنامه رو می‌دیدی می‌فهمیدی که توش گفتیم این ادعا مطرح شده و در آخرین موضع اسرائیلی‌ها مدعی شدند کسی اسیر نشده؟ خب یک بار با دور تند بشنوید بعد نظر بدید و اسم بیارید.

⭕️ بلاگرهای نظامی، از توهم تا واقعیت! 👤مهمان برنامه: ▪️نیما اکبرخانی؛ کارشناس مسائل نظامی 👥 میزبانان: سرباز روح الله رضوی و وحید خضاب

🎙 ارتش لبنان، حزب الله را خلع سلاح می‌کند؟ 👥 مهمانان برنامه: ▪️حسین پاک؛ کارشناس مسائل لبنان ▪️علی‌اکبر سیاح‌طاهری؛ خبرنگار از تونس 👥 میزبانان: سرباز روح الله رضوی و وحید خضاب 📅 تاریخ: 15 شهریور 1404 🔻ویدیوی کامل را در آپارات و یوتیوب می‌توانید تماشا کنید (فیلم آپارات با کمی تاخیر فعال خواهد شد) 🔻🔻🔻 با اسکرین‌شات همراه شوید @screenshotpersian

رسم شبیر دگر باره عیان خواهد شد بادیه باز پر از تیغ و سنان خواهد شد الغرض گرچه سر و دست قلم خواهد شد امت واحده از شرق علم خواهد شد #شعر #سرباز

سلاحی که در میانه چنبره‌های امنیتی رژیم اینگونه خون می‌ریزد و رژیم را از هم می‌پاشد بدست مبارزان فلسطینی عصای موسایی است که معجزه می‌کند کارلو؛ به نامت سوگند که در کنار یاسین و غول و خیبرشکن، نامت جاودانه خواهد شد.

فیلمی که دیشب وزارت اطلاعات منتشر کرد یه سری نکات خوب داشت یه سری نکات ضعف. خوبیش این بود که فضا سازی محل صحبت های وزیر خوب بود. خود صحبت ها هم سلیس و روان و روشن بود. اما دو تا نقطه ضعف هم داشت: اولا اینکه صحبت های وزیر با ویدیوهایی همراه با نریشن ترکیب شده بود که خروجی کار رسانه ای رو ناهمگن می کرد. ثانیا اینکه توی علی الخصوص اون ویدیوهای ترکیب شده موضوعات متکثری بهش پرداخته شده بود که همین تمرکز و اهمیت اطلاعات بدست آمده رو دچار ضعف می کرد. این مباحثی که سر تصاویر گوگلی هم مطرح شده عمدتا واسه خاطر اون بخش کلیپی هست که توش از یسری تصاویر آرشیوی هم استفاده شده. در حالیکه اگه کل ویدیو میشد صحبت های خود وزیر و ارجاع به برخی از سندها هم ویدیو همگن تر بود و هم پراکندگی نداشت و هم اجازه جنجال سازی به دشمن داده نمی شد.

کلا من نمی دونم چرا آقایون مشورت های رسانه ای قبل از تولیدات شون نمی گیرند.

🔺شناسایی فلسطین؛ خوش‌بینی و بدبینی! چه بسا در تاریخ سازمان ملل تا این اندازه صدای فلسطین بلند نبوده است که هم در خطابه‌های روسای کشورها در مجمع این نهاد و نیز در اجلاس راهکار دو دولتی نیویورک انعکاس یافت. همچنین هیچ وقت اسرائیل نیز به این اندازه در معرض محکومیت و انزوای بین‌المللی قرار نگرفته است. اکنون شناسایی «کشور فلسطین» به عدد بی‌سابقه 157 کشور یعنی 81 درصد کشورهای عضو سازمان ملل رسیده است که در میان آن‌ها بیشتر متحدان سنتی اسرائیل از جمله فرانسه و انگلیس دو عضو دائم شورای امنیت قرار دارند. با این حساب هم اکنون از 5 عضو دائم شورای امنیت تنها آمریکا کشور فلسطین را به رسمیت نمی‌شناسد. اما در مواجهه با این وضع، نگاه‌ها در منطقه و جهان متفاوت است؛ عده‌ای با خوشبینی صرف به مساله می‌نگرند؛ انگار که کشور فلسطین تاسیس و ریشه بحران خشکیده شد و برخی نیز با بدبینی کامل به آن نگاه می‌کنند؛ انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. این اتفاق هر چند فعلا منجر به تشکیل کشور فلسطین نمی‌شود، ولی تحول سیاسی و حقوقی بسیار مهمی در سپهر بین‌الملل به شمار می‌رود که در بستر تحول عمیق دیگری در افکار عمومی جهان با برآمدن روایت فلسطین و افول روایت اسرائیل رخ می‌دهد. به گفته منابع اسرائیلی در حالی که اسرائیلی‌ها قبلا در سفر به کشورهای اروپایی عنوان «شهروند تنها دموکراسی خاورمیانه» را یدک می‌کشیدند، اما امروز تحت تعقیب «انگ نسل‌کشی» ناچار به پنهان کردن هویت خود هستند. این شیفت پارادایمی در سطح افکار عمومی و انزوای فزاینده اسرائیل به مرور زمان می‌تواند همان تحول سیاسی و حقوقی را واجد برگردان‌های عملی مهمی در مسیر تشکیل کشور فلسطین کند. در این خصوص نیز اگر سیر نزولی جایگاه اسرائیل در افکار عمومی آمریکا به همین شکل ادامه یابد، دولت‌های بعدی این کشور نیز چه بسا چاره‌ای جز پیوستن به این کارزار نداشته باشند. در کل، هر چند اولویت کنونی با قید فوریت توقف نسل‌کشی در غزه است و هنوز همدردی جهانی به کنش جمعی موثری برای متوقف کردن اسرائیل منجر نشده است، اما فعلا سونامی شناسایی‌ کشور فلسطین اولا، وضعیت فلسطین از سرزمین و ملتی تحت اشغال را به کشوری تحت اشغال ارتقا می‌دهد و ثانیا موجب زنده ماندن آرمان فلسطین در سطحی جهانی می‌شود؛ در حالی که تا دو سال پیش کاملا فراموش شده بود و عادی‌سازی روابط عربی و اسلامی با اسرائیل جایگزین آن شده بود. اما اکنون قضیه معکوس شده است. ثالثا به انزوای بیشتر اسرائیل در سطح بین‌الملل کمک می‌کند. رابعا می‌تواند به سدی در مقابل طرح کوچاندن فلسطینی‌ها از غزه و کرانه باختری تبدیل شود. فارغ از این‌ها نیز واکنش شدید اسرائیل به شناسایی کشور فلسطین به تنهایی گویای ژرفای تحولی است که در جریان است. تا جایی که اخيرا یسرائیل زئیف فرمانده سابق عملیات ارتش اسرائیل با انتشار کلیپی از سخنان یحیی سنوار رهبر سابق حماس نوشت که پیش بینی او محقق شده و او اکنون در قبرش در مواجهه با اسرائیل موفق شده است. سنوار در این سخنرانی که یک سال و اندی قبل از حمله اکتبر در غزه ایراد شده است، می‌گوید: «در کمتر از یک سال، اسرائیل را در برابر یکی از این دو گزینه قرار خواهیم داد: یا ما و جهان، آن را مجبور به پذیرش قانون و قطعنامه‌های بین‌المللی و تشکیل کشور فلسطین در اراضی اشغالی 1967 در غزه و کرانه باختری و قدس و برچیدن شهرک‌ها و .... می‌کنیم یا آن را در مقابل اراده بین‌المللی قرار می‌دهیم و به شدت منزوی خواهیم ساخت و به ادغام آن در منطقه و جامعه بین‌الملل پایان خواهیم داد.» واقعیت این است که اسرائیل امروز در بن‌بستی چند لایه گرفتار شده است و جنگی که در واکنش به حمله هفتم اکتبر حماس انجام داد، هم در عرصه میدانی با وجود این حجم ویرانی و کشتار به بن‌بست خورده و نیز چنین پیامدهای سنگینی و جبران‌ناپذیری را در سطح جهان در برداشته است. در این میان هم متضرر اصلی مخالفت با تشکیل کشور فلسطین در درازمدت خود اسرائیل است. چنین اتفاقی در شرایط کنونی می‌‎تواند موجب تبدیل شدن آن به «کشوری طبیعی» در منطقه شود و دستکم موجودیت آن را تثبیت کند؛ اما این امر در آینده تضمین شده نیست و با تغییر احتمالی موازنه قدرت در پیرامون اسرائیل و نظام بین‌الملل هیچ بعید نیست شرایطی در آینده شکل گیرد که اساسا طرف فلسطینی دیگر به مرزهای 1967 رضایت ندهد. اما مخالفت با تشکیل کشور فلسطین بن‌بست دیگر اسرائیل یعنی بحران جمعیتی را تشدید می‌‎کند؛ به نحوی که ادامه اشغالگری، عملا آن را در محاصره جمعیتی فلسطینی‌ها قرار داده که جمعیت آن‌ها هم اکنون بدون احتساب آوارگان در خارج بیش از یهودیان اسرائیل است. خلاصه این که اسرائیل امروز در نتیجه همین بن‌بست‌ها نه به راه‌حل کشور واحد دو ملیتی به علت برهم خوردن موازنه جمعیتی به نفع فلسطینی‌ها تن می‌دهد و نه به راهکار دو کشوری. #صابر_گل_عنبری @Sgolanbari

پنجاه سالی از زندگی‌اش توی ینگه‌ی دنیا یعنی آمریکا می‌گذشت و حالا من او را توی مسیر پرواز فلای دوبی به بیروت دیدم. دقیق‌ترش اینکه او من را دید درست وقتی قرآن توی دستم بود و داشتم می‌خواندم. رد شد و خیلی سریع گفت: شما سرباز روح الله هستید؟ گفتم: بله گفت: برنامه‌های میدان را می‌بینم. و این میدان عجب برکتی برای ارتباطات ما شده. زحمتش اما گردن وحید خضاب است و بچه‌های گل تیم تولید میدان که حالا دارد درست دو سالی از آغازش می‌گذرد. گفت روی زمین دنبال‌تان بودیم و توی هوا پیدای‌تان کردیم. شرمنده از اظهار لطف‌ش چیزی نگفتم و رد شد. یک ساعتی که از پرواز کذایی فلای دوبی گذشت و یک وعده غذای گیاه‌خوران را علی رغم میل باطنی بزور تحویل‌مان دادند و بزور بیشتری خوردیم، همان خانم برگشت سمت صندلی ما و شروع کردیم به گپ و گفت. خانم قمری سال‌ها بود که ایران را ترک کرده بود و سالی یک باری برای دیدن فامیل به ایران می‌آمد تا اینکه آخرین بارش خورده بود به جنگ ۱۲ روزه و همین باعث شده بود بیشتر ایران بماند. می‌گفت تازه ایران را کشف کردم و شروع کرده بود به سفر توی ایران تا اینکه در شیراز دوستی پیدا کرده بود که به او پیشنهاد داده بود با هم بروند لبنان تا در مراسم سالگرد شهادت سید حسن نصرالله شرکت کنند و این شده بود داستان همسفری کوتاه ما. بعد که گوشی‌اش را در آورد دیدم خانم از فعالین پروپاقرص حامی فلسطین توی آمریکا بودند و بارها جلوی سفارت اسرائیل در آمریکا تجمع کرده بودند. توی آن تصاویر خانم قمری با یک سنج وایساده بود جلوی تظاهرات. خودش میگفت قرار بود که برای تظاهرات هر کسی هر وسیله‌ای که...

دارد برای ایجاد صدا همراه بیاورد و ایشان هم سنج آورده بود. سن و سالش را نپرسیدم اما با داشتن چندتایی نوه سر حال بود و سر زنده و از اینکه داشت به موطن مقاومت یعنی لبنان سفر می‌کرد سر از پا نمی‌شناخت. رسیدیم فرودگاه بیروت و هم جدا شدیم؛ درست در شب نخستین سالگرد شهادت سید حسن نصرالله. سرباز روح‌الله #بیروت #سفرنامه