«علی‌الاصول...» علی‌الاصول، یکی تنگه را رها کرده‌ست میان معرکه بر ترس، اقتدا کرده‌ست علی‌الاصول یکی برخلاف رأیِ ولی برای وعدهٔ دشمن، حساب وا کرده‌ست علی‌الاصول، یکی وقت رزم در میدان به اجتهاد خود اینگونه پابه‌پا کرده‌ست علی‌الاصول، یکی پشت پا زده به اصول یکی به جادهٔ خاکی زده، جفا کرده‌ست اگرچه از سر دلسوزی است و حسن نظر... در این نبرد، کم آورده و خطا کرده‌ست چه سود می‌بَرد آنکس که دور از این مردم بر این معامله اصرارِ نابجا کرده‌ست؟! چه حاصل است از این نامه با چنین گرگی که نانوشته دریده‌ست و نقض‌ها کرده‌ست ... و جنگ راه خطیریست، مرد می‌طلبد ... و جنگ، جوهر افراد برملا کرده‌ست ... و صلح نیست از این رستخیز، راه گریز چنانکه عافیت اندیش، ادعا کرده‌ست علی الاصول، امام شهید، خامنه‌ای برای مردم ما روز و شب دعا کرده‌ست علی‌الاصول، همین بعثت خیابانی برای دیدن خورشید، کوچه وا کرده‌ست علی الاصول، خداوندِ مردم مبعوث شگفت‌معجزه‌ای گاه با عصا کرده‌ست عصای معجزه، امروز نیست جز فریاد عصای معجزه عشق است و کارها کرده‌ست میلاد عرفان پور @erfanpoor

متن تفاهم البته بنظرم تنگه رو رها نکرده بود اما عجب شعر خوبی.

ما اگه داریم هی تکرار می‌کنیم که هم واقعیت و هم مصلحت توی این روایت هست که "حزب الله برای خاطر خودش و لبنان وارد جنگ با اسرائیل شد و البته خون‌خواه رهبر شهید هم بود" واسه خاطر این هست که توی گام بعدی بگیم که هم واقعیت و هم مصلحت توی این نگاه هست که "ایرانم برای حفاظت از منافع خودش و البته توی دفاع از لبنان وارد اقدام عملیاتی علیه اسرائیل بشه". این نوع نگاه و تحلیل هست که برای یک‌پارچگی جبهه مقاومت پشتوانه اجتماعی خلق می‌کنه و گرنه توی لبنان باید حزب‌الله جواب بده که برای چی بخاطر ایران ما رو به جنگ کشوندی و توی ایران ما باید جواب جماعتی رو بدیم که برای چی واسه خاطر حزب‌الله ایران رو به جنگ کشوندی؟

میدونید فرق اونایی که واسه امام حسین فقط عزاداری میکنند اما توی مسیر امام حسین قدمی برنمیدارند چیه؟ اونیکه واسه امام حسین فقط عزاداری میکنه از روضه امام حسین و مصائب و شرایط آقا اباعبدالله فقط یه تصویرذهنی داره اما اونیکه توی مسیر امام حسین قدم برمیداره بشکل طبیعی به یه نسبتی توی موقعیت کربلا و عاشورا قرار میگیره. اونجاست که تازه میتونه شمه‌ای از روضه و مصائب آقا اباعبدالله و آل الله رو درک بکنه. ماییکه آقای شهیدمون رو از دست دادیم این همه بچه معصوم از دست دادیم این همه جون از دست دادیم تازه یه شمه‌ای از مصیبت شهادت آقا اباعبدالله و واقعه عاشورا رو داریم حس می‌کنیم. تازه داریم از تصویرهای ذهنی صرف میایم بیرون و تنه به واقعیت عاشورایی میزنیم. اینجا تازه اونجایی هست که متوجه مصیبت آقا امام حسین میشیم که آقای عزیز ما رو با خانواده ش شهید کردند و یه عده ای هلهله کشیدن و جگر ما رو آتیش زدند اما این همه آدم هم واسش عزاداری کردند و قراره جنازش رو تشییع کنند اما لایوم کیومک یا اباعبدالله... تا توی مسیر حسینی قدم نذاریم و تا آخر این خط نریم هیچ درکی از آقا اباعبدالله نداریم.

ما در شرایط کربلای آقا اباعبدالله قرار نداریم. یعنی توی اون شرایطی نیستیم که آقا فرمود: الا وَإنَّ الدَّعيَّ ابنَ الدَّعيِّ قَد رَكَّزَ بَينَ اثنَتينِ بَينَ السُلَّهِ وَالذِلَّةِ وَهَيهاتَ مِنّا الذِلَّةُ يَأبى اللّه ُ ذلك لَنا وَرَسولُهُ وَالمُؤمِنونَ وَحُجورٌ طابَت وَطَهُرَت وَأنوفُ حَميَّةٍ وَنُفوسُ أبيَّةٍ مِن أن تُؤثِرَ طاعَةَ اللِئامِ عَلى مَصارِعِ الكِرامِ. هان! اين حرامزاده پسر حرامزاده مرا ميان دو چيز مخيّر كرده است: ميان شمشير و تن دادن به خوارى و هيهات كه ما تن به ذلّت و خوارى دهيم. خدا و رسول او و مؤمنان و دامنهاى پاک و مطهّر و دل‌هاى غيرتمند و جانهاى بزرگمنش، اين را بر ما نمى‌پذيرند كه فرمانبرى از فرومايگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجيح دهيم. بعضی عزیزان و بزرگان میگن که وقتی رفتیم و مذاکرات آتش‌بس رو شروع کردیم، از شهادت جمعی و مرگ عزت‌مندانه فاصله گرفتیم و این معنیش اینه که تن به ذلت دادیم! نادرستی این ادعا بخاطر این هست که این عزیزان تصور می‌کنند ما توی موقعیتی عینا شبیه موقعیت آقا اباعبدالله هستیم که توش دو راه بیشتر وجود نداشت: شمشیر و تن دادن به ذلت و برای همین کسیکه تن به شمشیر نده پس حتما تن به ذلت داده. در حالیکه ما واقعا راه میانه‌ای بین شهادت عاشورایی (جمعی) و تن به ذلت دادن هم داریم که اون شکست دادن مادی و دنیوی دشمن هست؛ اتفاقی که توی کربلا رقم نخورد. می‌دونید تفاوت بین موقعیت ما و موقعیت آقا اباعبدالله چیه؟ ملت زمان آقا اباعبدالله سقوط کرده بود و ملت زمان ما مبعوث شده. وجود این ملت مبعوث شده هست که اجازه میده ما توی موقعیت دوگانه ذلت و شمشیر قرار نگیریم. بله اگه ایستادگی ما و تبعیت ما از ولی فقیه بیشتر می‌بود قطعا دستاورد مادی پیروزی ما و شکست دشمن هم بیشتر می‌شد ولی اینطور روایت نکنیم که چون سلاح رو موقتا کنار گذاشتیم و در حال گفتگو هستیم پس وارد مسیر ذلت و خواری شدیم.

البته بارها گفتیم که سطح متن تفاهمی با سطح اجرا از هم جداست. هرچند متن ظرفیت تحقق پیروزی رو داره اما اجرا می‌تونه کاملا بر عکس باشه.

🔴در برابر شرارات‌های تیم آمریکایی باید با سوء نیت حاضر شد! 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۳۰ #ریلز 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

بین #ولایت‌مدار بودن و #ولایت‌پذیر بودن فرق است. ولایت‌مدار بر مدار رهبری است؛ ذهنش هم‌فرکانس با ذهن رهبری است؛ موضعش اساسا قبل از اعلام موضع رهبری منطبق بر رهبری است. ولایت‌پذیر اما داستان دیگری دارد. در برابر رهبری نمی‌ایستد و موضعش را می‌پذیرد و این خوب است اما کافی نه؛ دیر یا زود بخاطر اختلاف نگاه با رهبری #ممکن است، زاویه‌اش با رهبری زیاد شود و جایی روبروی رهبری بایستد؛ به ده‌ها استدلال سیاسی و اقتصادی و نظامی و مصلحتی و بین‌المللی و اجتماعی و امنیتی و ... و این امر در تاریخ پنج دهه حاکمیت ولایت فقیه بارها #تجربه شده. آن امکان و این تجربه آدم را نگران می‌کند که نکند ولایت‌پذیران امروز، ولایت‌گریزان فردا گردند؟ سعی کنیم از ولایت‌پذیری به ولایت‌مداری برسیم و این جز با رجوع به اصول این انقلاب محقق نمی‌شود؛ اصولی که در کلام امام بنیان‌گذار و امام شهید مبرهن است. چنین نکنیم بترسیم از روزی که ولایت‌گریز شویم!

تفاهم‌نامه امضای شده میان روسای جمهوری ایران و آمریکا تفاهم‌نامه پایان و توقف جنگ است، نه توافق عادی‌سازی روابط با آمریکا و نه صلح با آمریکا. این اساسا پایه‌ایست که بر اساس آن حرکت به سمت این تفاهم‌نامه از سوی ملت و رهبری مورد پذیرش واقع شد. اگر سوال می‌کنید چه تفاوتی بین تفاهم آتش‌بس و صلح وجود دارد در واقع سوال می‌کنید که آیا ایران در این معرکه درهم شکسته شد یا پیروز از معرکه بیرون آمده؟ صلح با آمریکا نتیجه شکست ایران در معرکه می‌بود و تفاهم آتش‌بش منتجه پیروزی ایران در این معرکه است و چون پیروزی ایران در نبرد مبرهن بود، طبیعی است که آنچه بین روسای جمهوری ایران و آمریکا به امضا رسیده چیزی جز تفاهم آتش‌بس آن هم روی کاغذ نیست. این یعنی که نه تنها میان ما و آمریکا صلح و عادی‌سازی روابطی در میان نیست که من باور دارم روابط ما با آمریکا می‌بایست محدودتر و دشمنانه‌تر از قبل جنگ اخیر باشد. چرا؟ چون جنایات آمریکا علیه ایران در این جنگ به اوج تاریخ نیم قرن اخیر رسید. اگر پیش از این روابطی در حوزه اقتصاد و سیاست و فرهنگ به نحوی با آمریکا برقرار بود برای شرایطی بود که امام ما و کودکان ما و جوانان ما و سربازان ما توسط آمریکا به خاک و خون کشیده نشده بودند. کسانیکه در این شرایط بدنبال بازگشت سطح روابط ایران با آمریکا به دوران پیش از جنگ تحمیلی سوم هستند در واقع در مسیر عادی‌سازی روابط و تحمیل صلح گام برمی‌دارند؛ آگاهانه یا جاهلانه.

قطعه «وداع» با رهبر شهید انقلاب 🎙آهنگساز حبیب خزایی‌فر ▪️محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج ▪️تولیدشده در مرکز موسیقی مأوا ✅ سازمان هنری رسانه‌ای اوج @Owjmedia_org

ایرانی با پرچم اسراییل هر چی هست ربطی به مادرش نداره.