💠نامه محبت‌آمیز شهید علی لاریجانی به همسرش 🔹 ایشان ۱۸آذر ۱۴۰۴ و ۹۸ روز پیش از شهادت‌شان این نامه را به همسر خویش نوشتند. 🔹در متن این نامه آمده است: ایام فرخنده‌ی میلاد با سعادت بانوی دو عالم، فاطمه‌ی زهرا(س) را به شما تبریک می‌گویم. 🔹چه بگویم؟ زبانم قاصر است از این‌همه فداکاری و درایت در مدیریت خانواده و ایثارها و صبوری‌ها و فداکاری‌های مضاعف به‌جهت مصالح ملت. 🔹من مطمئن هستم هیچگاه نمی‌توانم پاسخگوی زحمات شما باشم و امید به فضل الهی دارم که او در محاسبات خود کاستی‌های مرا جبران می‌کند. 🔹در این چهل و اندی سالی که از انقلاب اسلامی می‌گذرد کمتر روزی بوده که کارهای اجرایی کشور مجال زندگی متعارف را برای من و شما فراهم کرده باشد. مخصوصاً در این ایام که جنگی سفاکانه رژیم صهیونیستی و آمریکا به‌راه انداخته‌اند. 🔹نگرانی‌هایی متعدد برای شما، دوری من از خانواده، کارها را مشکل‌تر ساخته اما تحمل، بردباری و عقل دورنگر شما همه‌ی این مصائب را آسان نموده است. قدردان این‌همه فداکاری و تدبیر و حسن سلوک هستم. 🔹شما در قلب من جا دارید و می‌دانید شان و جایگاه شما نزد من تالی تلو ندارد و همواره به داشتن چنین همسر عالم و مهذب و پارسا و پر گذشت بر خویشتن مباهات می‌کنم. خدای بزرگ را سپاس می‌گویم که چنین گوهر تابناک ظاهری و باطنی را به این‌جانب عطا فرمود. من و فرزندانم همگی دست پر محبت شما را می‌بوسیم و بر چشم می‌نهیم. 🔹خوبست هرگاه فرصت کردید از همسران شهدای عزیز و فرزندان عزیز آنان مخصوصاً در این جنگ سراغ بگیرید و سلام من را برسانید و اگر امری داشتند پیگیری کنید. ارادتمند علی لاریجانی - @Estekhbarat

از قبلیا که معنی نذاشتم. تیکه هایی از متنشون گذاشتم. باشه چشم سر فرصت اگر تونستم متن و ترجمه هم می‌ذارم براش إن شاء الله.

ترجمه در تلاش بوده نقل به مضمون باشه چون جمله بندی رو اگه بخوام دقیق توضیح بدم خیلی طولانی میشه جميع من أحبهم لكربلا مضىٰ همه کسایی که دوستشون دارم، به کربلا رفتن و پر کشیدن ولم أزل أعد عمري الذي انقضىٰ و من همچنان در حال شمردن سال‌های گذشته‌ی عمرم هستم. (هنوز سالها می‌گذرن و این عدد اضافه میشه...) فكيف يصبر الذي بقومه غريب؟! چطور صبر کنه کسی که توی قومش غریبه؟! بكل شعرةٍ تشيب يطبق الفضا با هر تار مویی که خاکستری میشه (بر اثر سن)، غم دنیای منو فرا می‌گیره وما تبقّى من أحبتي سوى الذكر و از عزیزانم جز یاد و خاطره چیزی باقی نمونده بكل حائطٍ أعلّق لهم صور روی هر دیواری، عکس‌هایی ازشون آویزون می‌کنم يعود منهم الشهيد كي نزفّه از اون‌ها (عزیزانم) یکیشون شهید برمی‌گرده تا ما براش خون گریه کنیم ولا يعود الفاطمي مفقود الأثر و یکی دیگه شون فاطمیه (منسوب به حضرت فاطمه. گمنام مثل ایشون)، مفقود الأثره و برنمی‌گرده مضى البدور والظلام دامسٌ هنا ماه های کامل رفتن و اینجا تاریکی مطلق شده أنا قتيل شوقهم ولم أعد أنا من کشته‌ی شوق و دلتنگی اون‌هام و دیگه خودم نیستم... لئن أتوني زائرين أرضىٰ بالمنام اگه به دیدارم بیان، به توی خواب دیدنشون هم راضی می‌شم. سأفرش الدروب في المنام سوسنا راه های خوابم رو براشون با سوسن فرش می‌کنم:) هي الشهادة التي تعمّد الحياة این همان شهادتیه که زندگی رو استوار تر می‌کنه (نه تنها مرگ نیست. که حتی زنده بودن رو محکم تر می‌کنه) هي الدواء لمن يخاف علّة الممات این (شهادت) داروی کسیه که از بیماریِ مرگ می‌ترسه! عقيدة يحيكها بخيط فاطمة این اعتقادیه که اونو با نخ فاطمه می‌بافه (ایمانی که تار و پودش حضرت فاطمه ست) ليرتدي عباءة الإمام في الصلاة برای این که (بتونه) عبای امام رو در نماز بپوشه (اشاره به جایگاه بالا داره) سأقسم بفاطمة وضلعها علىٰ النبي والوصي والطريح بالفلا به فاطمه و پهلوی شکسته او قسم می‌دم پیامبر و وصی (حضرت امیرالمومنین) و رها شده در بیابان (امام حسین) رو بأن أسجل بدفتر الهدى شهيد که توی دفتر هدایت، شهید ثبت بشم! وأعبر الحدود من هنا لكربلا و از مرزهای اینجا (این دنیا) به سوی کربلا بگذرم وأشتر الوليّ عاد والمهندسُ و مالک اشتر ولیّ (حاج قاسم) و ابومهدی المهندس، برگشتن وصحبهم بحِلّة الجلالة اكتسوا و یارانشون جامه و لباسِ جلال و عظمت پوشیدن ورددت عيونهم لتدركوا النجاة و مدام نگاه و نظر کردن به سمت شما، که نجات رو پیدا و درک کنید! تنفسوا بحب فاطمة! تنفسوا! (پس) نفس بکشید به عشق فاطمه (س)! نفس بکشید! وآخر الوفاء يا قِلادة الجهاد و ای افتخارِ جهاد، نهایت وفاداری اینه که تذكروا جميلنا محرِّر البلاد (عزیز) زیبامون رو در حال آزاد کردن سرزمین ها به یاد بیارید ورددو على مدى الزمان والمكان: و در طول زمان و مکان (مدام) تکرار کنید عماد يا عماد يا عماد يا عماد:)

پرچم ما هویت ماست...

اولین واکنش دوستم بعد از دیدن این سطل این بود: بعد از نابودی اسرائیل با این نوشته ها چیکار کنیم؟🤔 گفتم: کاری نداره که! «خواهد» رو پاک می‌کنیم🤷🏻‍♀

چقدر قشنگه اون لحظه‌ی دل بریدن به تو دل دادن.. بریدن از همه و به تو رسیدن(: کور شدن از همچی و تورو دیدن وصف ناپذیره...

🪅امروز روز دختر است🎉 و مثل همه‌ی روزِ فلان های دیگر، به مناسبت بزرگداشت کسی این روز را نامگذاری کرده اند که قرار است «الگوی دختران» باشد. حضرت فاطمه معصومه! پس جدا از بهانه ای برای شادی و جشن و تبریک، تبریک هایی که همه گفته اند و من هم می‌گویم، وجه دیگر این روز این است که تلاش کنیم با الگویی که برایمان معرفی شده، آشنا تر شویم، تا بتوانیم بیشتر شبیه او شویم. ببینیم این دختر که الگوی ماست، چه کسی ست و چطور زندگی کرده و چگونه می‌شود از ایشان الگو گرفت. این بانویی که پدربزرگش، استاد امت پیغمبر، مدتها پیش از تولدش وعده شفاعت او را به شیعیانش می‌دهد، این بانویی که پدرش، امامی معصوم، برای او از لفظ فدا شدن استفاده می‌کند (و ما می‌دانیم که امام معصوم الفاظ را بی دقت استفاده نمی‌کند)، این بانویی که تنها امام‌زاده ای ست که زیارت نامه اش را امام معصوم روایت کرده است، این بانویی که گفته اند فاطمه زهرا را هم کنار مزار او زیارت کنید، چگونه به این مقام و مرتبه رسیده؟ و ما، دخترانی که قرار است از ایشان الگو بگیریم، چه ها می‌توانیم از ایشان بیاموزیم؟ این بانو را تاریخ شیعه، به علم می‌شناسد! علم دین علم به حقیقت دین و پایه و مبنایش آنچنان که حتی در سنین کودکی، پاسخگوی سؤالات امت پدرشان بوده اند. اما آیا این که ایشان در سنین کودکی هم عالم بوده اند، به آن معناست که این علم، علم انتسابی و لدنی بوده است و به ما ربطی ندارد؟ ایشان شاگرد پدرشان، حضرت موسی بن جعفر بوده اند. شاگرد برادرشان، علی بن موسی الرضا بوده اند. شاگرد مادرشان، نجمه خاتون بوده اند. و بهره گیری از این اساتید معزز، ایشان را حتی در کودکی به چنین مرتبه‌ی علمی ای رسانده است. ممکن است کسی بگوید، پدر و برادر من که امام معصوم نیستند و چنین اساتیدی ندارم که بتوانم از ایشان الگو بگیرم! اما، این سخن صحیح نیست! ما چنین اساتیدی را داریم! ما کتاب خدا را داریم، چهارده استاد معصوم در تاریخ داشته ایم، و علمای بزرگی در امروزه که برایمان سخنان آنان را تبیین کرده اند و می‌کنند. و زمانی می‌توانی بگویی من استاد کم آورده ام و نیاز به بیشتر از این دارم، که درس های اساتید پیشین را تمام کرده باشی! (که اگر واقعا به آن مرتبه برسی، حکم الهی ست که الذين جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا! برای ادامه‌ی مسیر، خود خدا کمکت خواهد کرد و بی راهنما رهایت نمی‌کند) دسترسی به علم در زمانه‌ی ما از آسان ترین کارهاست! پس بهانه ها را کنار بگذار و قدم اول را بردار و شروع کن! این بانو، علم الهی را با عرفان الهی توأما داشته است. و معرفة الله، شناخت خدا، هم شناخت خدا به علم است و هم شناخت او به قلب و روح نه علم غیر قابل دسترس است، نه کسی می‌تواند ادعا کند از قلب و روح بی بهره است. پس الگو را پیش چشمانتان قرار دهید و پیروی کنید. روزتان هم مبارک باشد دختران انقلاب اسلامی!

به سرّ جام جم آن گه نظر توانی کرد که خاکِ مِیکده کحلِ بصر توانی کرد مباش بی می و مطرب که زیر طاقِ سپهر بدین ترانه، غم از دل به در توانی کرد گداییِ درِ مِیخانه طرفه اکسیریست گر این عمل بکنی، خاکْ زر توانی کرد! به عزمِ مرحله‌ی عشق پیش نِه قدمی که سودها کنی ار این سفر توانی کرد تو کز سرای طبیعت نمی‌روی بیرون کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد؟! جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی غبارِ ره بنشان، تا نظر توانی کرد بیا که چاره‌ی ذوقِ حضور و نظمِ امور به فیض بخشیِ اهلِ نظر توانی کرد ولی تو تا لبِ معشوق و جامِ مِی خواهی، طمع مدار که کارِ دگر توانی کرد! دلا زِ نورِ هدایت گر آگهی یابی چو شمع، خنده زنان، ترکِ سر توانی کرد... گر این نصیحتِ شاهانه بشنوی «حافظ» به شاهراهِ حقیقت گذر توانی کرد...