چیزی که دیروز واسمون اهمیت داشت ، امروز دیگه حتی به چشممون هم نمیاد ، خواستم بگم هرچیزی به وقتش خوب و دوست داشتنیه حتی آدما .
دقیقا اون آدمی شدم که تو کتابهای دینی نکوهش میکردنش:
زیادهخواه، تنوع طلب، خوشگذران ، مغرور .
بوسه هایت را لای ابرها پیچیده ام ، وقتی آسمان گریه کند ، بوسه باران میشوم .
با آدم چیکار میکنید که قیدِ اون همه دوست داشتنو لحظات خوش و خاطرات قدیمی رو میزنه و از تهِ دلش آرزو میکنه و میگه : کاش هیچوقت واردِ زندگیم نمیشدی :))