📍آقای شهید ایران طریق بازگشت به خویشتن است/ او در میان گرگها و خوکها ایستاد زهرا(واله) داودنژاد بازیگر در یادداشتی نوشت: ▫️در واقع ما از خودمان و خویشتنمان فقیر هستیم وقتی به بدرقه رهبر نگاه میکنم و در این سیل جمعیت غرق میشوم نفسم میگیرد که چطور یک نفر به تنهایی به یک کشور با تمامیت ارضی‌اش و به نفر به نفر مردمانش نفس حق خود را دمید و به جهان و جام جهان‌بین جان بخشید و با خوردن شربت شهادت جان داد. ▫️با خودم فکر میکنم اگر من در تمام عمر ۴۹ ساله‌ام هم مخالف با نظام جمهوری اسلامی بوده‌ام و زخم‌های کاری هم خورده‌ام اما اکنون در این زمان در این عصر در این دوره معاصر در این زندگی در این خشم در این حسرت جوانی از دست رفته در این نرسیدن‌ها و نداشته‌ها در این ترس‌های کهنه سله بسته در این عقده‌های گشاده نشده در این محدودیت‌ها و ناحقی‌ها و بی‌عدالتی‌ها در این کشتار غارتگران جان انسان و جان حق و در این توهمات خبرساز دروغ و ریا و بی حیایی و افشاگری بی‌آبرویی و بی‌شرفی و وقاحت در این بی‌سپاسی و قدرنشناسی دنیا در این حماقت جهالت و قساوت محض در این در بین این گرگها و خوکها چگونه یک نفر واحد رستاخیز به عشق صلح و اتحاد و همدلی و همراهی خلق میکند. ▫️من فقط با شخص سیدعلی خامنه‌ای این راهبر سالک و راهنمای عاشق روبه‌رو هستم و چگونه میتوان این شکوه احترام اعتماد و دلدادگی به شخص اول مملکت را ندید و انکار کرد. ▫️التماس تأمل، التماس تفكر، التماس تعقل، التماس شفقت، التماس روشنایی دل و چشم و گوش جان، التماس توقف خان، التماس توفيق جان، تو قیف نباشیم «توفیق» باشیم. شکر میکنم پروردگاری را که به توفیق رهبرم و نفر به نفر این مردم توانستم باور کنم و به ثبات این باور مقاوم و محکم زنده و سلامت و پاکیزه بایستم و بگویم به خودم و به همه جهان که آنچه که من به اسم حقیقت شناخته‌ام ایستگاهی است و موکبی است در مسیر زندگی که میعادگاه و ثبت تعهد به عشق به خود است. ▫️عشق به معنای خلوص، زلالی، صداقت، ساده زیستی، امنیت، اعتماد احترام، استقلال، توانمندی، قدرتمندی، خلاقیت، تولید، ساختن امید و باور به خویشتن. ▫️چنان که به خلوت هم میروی بر این تعهد پایدار باشی و چون در مقام وعظ و ارائه قرار میگیری نقاب نامربوطی به جان ننشانی. ▫️نفسم میگیرد وقتی فکر میکنم یک بزرگ مرد عالم و حکیم و ادیب یک ثانیه از نفسش را به هدر نداده و با تمامیت خویشتنش و با عزمی راسخ و مشتی گره کرده دم به دم ۹۰ میلیون را در پناه الهی و روحانی و معنوی محافظت و مراقبت کرده که البته شکوه برای من صرفاً سیل جمعیت و گستردگی گونه‌های بومی و مردمی نبود، شکوه برای من دیدن انسانی بود که توانسته است ثابت کند ما همه وامدار روح قدسی و امانت‌دار روح‌القدس هستیم و آنچه وظیفه و رسالت و راهکار ماست این است که وقت آن رسیده به این روح قدسی وجود خویش آگاه شویم بینا و شنوا شویم و با اراده و اختیار و انتخاب خود و با ابتکار عمل و خلاقیت و هوشمندی وجود و شعور کیهانی خود را قوی کنیم غنی کنیم و آنچه که از خود بروز میدهیم تبدیل به موجودی باشد که علاوه بر اینکه این روح قدسی را نفس میکشد آن را تبدیل به شخصیت و سبک زندگی خود کند در تمام ثانیه‌ها و در هر قدم از روزمرگی‌ها و بداند که اوست نشسته در نظر و میکشد قلاب را من به کجا نظر کنم؟! جز خویشتن مقدس خویش. 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh

📍استوری ایمان قیاسی، مجری تلویزیون برای تشییع رهبر شهید 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh

📍دلنوشته دکتر علیرضا زادبر؛ پژوهشگر و مجری تلویزیون در مورد فقدان امام شهید «برای شهادت آقا گریه میکردم اما کم، میخواهم بغض‌م نسبت به دشمن حفظ شود. اشک هم اشک غم نبود، افتخار بود که مُقلد خامنه ای بزرگ بودیم. کجا غصه داشت؟ کجا گریه کردم؟ کجا دلم گرفت؟ آن روزی که چند دانشجو جوان زیر بیست سال کف دانشگاه، فریب دشمن خورده بودند و به امام شهید توهین میکردند. آن روزی که عده ای فریب خورده این مرد را ترسو و مخفی در پناهگاه معرفی می‌کردند. وقتی دختر شانزده سال مرگ بر دیکتاتور میگفت! غصه آن روز بود. شهادت ابرمرد غصه ندارد، افتخار است. برای تمام تاریخ، خامنه ای یک مرد ایستاده در برابر اجنبی و اسطوره است. غصه برای کم کاری ماست که نوجوان و جوان فریب خورده ما خامنه ای را نشناختند. نهادها و سازمانهایی که باید مدافع او می بودند. اهل فرهنگ و نخبگانی که باید او را درست معرفی می‌کردند. این گریه دارد.» 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh

📍محسن افشانی راهی نجف شده تا آقایش را تنها نگذارد... 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh

🔰سفرنامه‌ی یک عینک 🔹دیشب از واهمه‌ی جا ماندن خوابم نبرد، با آنکه بسیار خسته بودم! برای من، جا ماندن مفهوم آشنایی بود، آشنا و نزدیک! آنچنان نزدیک که هنوز که هنوز است سینه‌ام را می‌سوزاند!

🔹دی‌ماه بود که از ذوقِ کارت دیدار رهبری نمی‌دانستم چه کنم، به رسم همیشگی‌ام در زیارت امام رضا علیه‌السلام تا زمانیکه به زیارت نرسم، جرات بیانش را به تعداد کمی دارم. آن روزها هم همین بود، کارت دیدار رهبری داشتم و تمام تمهیدات برای آمدن مهیا بود که به ناگاه، کودتای دی‌ماه سر از ابتدای کوچه‌ی خانه‌ی ما درآورد! آنچنان عمیق بود که پدر و مادر اجازه‌ی رفتن را سلب کردند و من جاماندم! 🔹اگر آن کوچه نبودم، اگر کارتم را نصیب دیگر عاشقی کرده بودم، اگر... شاید اینقدر حسرت به دلم نمی‌ماند... 🔹بگذریم، در دی‌ماه از ملاقات جا ماندم، ملاقاتی که گمان نمی‌کردم فرصتش دیگر بدست نیاید! پس دیشب نخوابیدم چون می‌ترسیدم که نماز را از دست بدهم. 🔹فرزند اولم ساعت یک و نیم شب بیدار شد و نمی‌خوابید! او هم می‌ترسید از نماز جا بماند. فرزند دوم و سوم ساعت سه بیدار شدند، چیزی که سابقه نداشت اما شد. راه افتادیم برای نماز... 🔹آنجا فرزندانم با دیدن عکس‌های آقای شهید یادشان آمد که تحلیل کنند. فرزندم گفت: "آقای شهید، چون تلویزیون زیاد دیده، عینکی شده!" من گفتم: "آقای شهید، خیلی کتاب می‌خوندن، خیلی! اونموقع‌ها برق هم کم بود شاید عینک بخاطر همین باشد." پسر دیگرم هم گفت: "آقای جدید هم کتاب زیاد می‌خونه چون عینک داره!" 🔹یکهو پرتاب شدم در خیالم اگر بلد بودم پویانمایی بسازم یا کتاب کودک بنویسم، شاید همین موضوع را انتخاب می‌کردم. «عینکی که توانست با زاویه‌ی نگاه آقای شهید بزرگ شود و قد بکشد، آنقدر قد کشید که در پایان با امام شهید، در راهِ عشق خُرد شد» عینکی که راز کتاب‌ها را می‌دانست. عینکی که آدم‌ها را توانست بشناسد. عینکی که مردم ایثارگر را دید. عینکی که مسئول بی‌خیر را دید. عینکی که شهدایی را در دوران زندگی‌شان با آقا درک کرد، مثل شهید سید حسن نصرالله، شهید قاسم سلیمانی، شهید امیرعلی حاجی‌زاده و... عینکی که تصمیم‌های به موقع و کوبنده را ناظر بود. عینکی که در زلزله‌ی بم، در سیستان، در گیلان و... مردم عاشق را دید. عینکی که جمکران را دیدار را شاید دید... 📝زهرا خندان 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh

🔸 هم‌اکنون؛ آیت‌الله میرباقری در برنامه به وقت ایران، شبکه‌ی خبر. 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh

📍استوری‌های محمدرضا شریفی‌نیا 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh

📍مهران غفوریان ▫️حسین جانم مهمان داری... 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh

📍مردمی را که نمی‌توان نادیده گرفت. ▫️آزیتا ترکاشوند و بهنوش بختیاری با انتشار تصاویری از جمعیت میلیونی ملت عزادار در مراسم وداع مصلی تهران و تشییع در قم، به این عزاداری تمدنی واکنش نشان دادند. ▫️بهنوش بختیاری با بازنشر متنی از دوستی نوشت؛ «خدارو شکر هم غم ۱۸ و ۱۹ دی رو دارم هم غم فرشته های میناب رو هم غم هموطنای شهیدم رو هم نظامیان هم غير نظاميا هم غم هر انسان مظلوم هم عاشورا تاسوعا رو قبول دارم خوشحالم که توی جو رسانه زندگی نمیکنم و خوشحالم انسانیت در من زنده هست و بين جان آدما تفاوت قائل نیستم... و از غم کشورم بشدت غمگینم» 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh

📍از مهدی مولایی نویسنده، به خواهران و برادران عراقی ▫️ای اهل عراق، او را سخت در آغوش بگیرید. تابوت او را چون تابوت شیوخ و ریش‌سپیدان نجف، از میان بازاری که گنبد طلایی حرم در انتهای آن پیداست عبور دهید. او را در صحن‌های مطهر طواف دهید و پیکر خسته‌اش را به ضریح مولایش بچسبانید. ▫️ای اهل‌ عراق، فرش‌های سرخ عاشورا را در بین‌الحرمین پهن کنید. نوحه‌های پرشور سر دهید، برایش یزله بخوانید و پای بکوبید. ای جوانان عراق تابوت او را درمیان بگیرید، بسیار به سر زنید و از سراشیبی باب‌القبله واردش کنید. ای زنان بنی‌اسد، دوباره خاک بر سر بریزید و جای دخترانش، جای عروسش و جای زنان طایفه‌اش ناخن به چهره کشید. ▫️راستی روضه‌خوان‌هایتان تا بحال برای او روضه نخوانده‌اند. بگویید ما عمری مراعاتش را کرده و فقط روضه‌های سربسته برایش گفتیم. مراقب او باشید. این پیکر چاک‌چاک که امروز درمیان شما به امانت است، عزیزقلب امتی داغ‌دیده است. این بخشی از وجود ما، این همه وجود ماست که شبی به شما امانت سپرده‌ایم. ما او را چهل‌سال در خاک خود نگه‌داشتیم. حالا امشبی را میهمان شماست. جان شما و جان سیدعلی. ▫️اینک از او استقبال کنید که او شب‌های بسیار عمرش را در فراق سرزمین عراق گریسته و حالا خود، تن بی‌جانش را به کنج حرم کشانده. او کربلایی سیدعلی خامنه‌ای است! 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh

📍سفر آقای شهید به نجف محمدعلی جعفری؛ نویسنده «رسمِ نجف، رسمِ امروز و دیروز نیست. مردان نجفی تابوت‌ها را بر شانه می‌گیرند، از جلوی ایوان طلا رد می‌شوند، دور ضریح می‌گردانند، فاتحه‌ای زمزمه می‌کنند و می‌روند سمت مسجدِ عمران بن شاهین. صف‌های نماز یکی‌یکی شکل می‌گیرد، دست‌ها برای تکبیر بالا می‌رود، سکوتی سنگین بر رواق‌ها می‌نشیند و نمازِ میت، زیر نگاهِ مولا، بر پیکر امانت اقامه می‌شود؛ آنگاه شانه‌ها، آخرین بدرقه را تا بیرونِ حرم ادامه می‌دهند. شانه‌ها هیچ‌گاه از سنگینیِ چوبِ تابوت نمی‌لرزند؛ از سنگینیِ نام‌ها می‌لرزند. چه شانه‌هایی؟ مرد عراقی را از شانه‌هایش می‌شناسند؛ استوار، کمی خمیده از سال‌ها کار، اما هنوز نجیب و سرسخت. آفتابِ دجله و فرات بر پوستشان نشسته و بادِ بیابان بر آن‌ها خط کشیده است. این شانه‌ها زبانِ خاموشِ مردانگی‌اند؛ بی‌ادعا، اما پر از روایتِ روزهای دشوار. فردا همین شانه‌ها امانتی را به دوش خواهند کشید که هر روز سهمِ نجف نیست. این شانه‌ها شاهد لحظه‌ای خواهند بود که در حافظه‌ی نجف حک می‌شود. سال‌ها بعد، پیرمردهایش در قهوه‌خانه‌های سوق‌الکبیر، کنار دِلّه‌های مسی و استکان‌های کوچک قهوه، زیر بوی بخورِ عودِ کمبودی، دشداشه‌هایشان را می‌کشند تا سر زانو و تسبیح‌های کهربا میان انگشتان می‌چرخانند و با همان لهجه‌ی نجفی، از آن روز برای نوه‌هایشان خواهند گفت؛ از روزی که صحنِ مولا، امانتی را با اشک، ذکر و فریاد: "الله الله اکبر، إمریکا شیطان الأکبر" در آغوش گرفت و بدرقه کرد؛ روایتی که نه در سنگ‌های حرم، که در سینه‌ی مردمان نجف برای همیشه زنده خواهد ماند.» 📡 اخبار جهان هنر/ روبش 🆔 @roubesh