صبح است ساقیا قدحی پر شراب کن دور فلک درنگ ندارد، شتاب کن @royesh1405

نظر یکی از علمای کانال درباره این پست: برداشتی که من دارم این هست که اتفاق و توفیق هر دو از ریشه «وفق» هستند، به‌معنای جور شدن و هماهنگ شدن (هماهنگ شدن اسباب و مسببات) تفاوت‌شان در وزن صرفی هست، که یکی از باب افتعال و دیگری از باب تفعیل هست... پس تفاوت معنایی این دو در همین تفاوت صرفی نهفته است... باب افتعال و تفعیل در متعدی و لازم بودن تفاوت معنایی دارند؛ یعنی یکی به فاعل نظر داره و دیگری نداره. پس وقتی گفته میشود: اتفاق = یعنی (بدون نظر به فاعل) کارها اینطور پیش آمد و همه چیز با هم جور شد.... اما وقتی گفته میشود: توفیق = یعنی یک فاعلی کار را جور کرده... پس در توفیق، یک فاعل مشخص (خدا) هست که اسباب را می‌چیند و کار را جور می‌کند؛ اما در اتفاق، به فاعل توجه نمی‌شود و در ظاهر، ناگهانی و بدون مقدمه‌چینی کارها جور می‌شود. اما نکته مهم اینجاست که در حقیقت هم در توفیق و هم در اتفاق، فاعل خداوند است؛ اما تفاوت در «دید ما» و در «توجه ما» نهفته هست... یعنی در اتفاق اینقدر ناگهانی اسباب جور میشند که ما از فاعل غافل هستیم و میگیم اتفاقی شد... درحالی که این بخاطر دید ناقص ما هست و آن اتفاق هم به توفیق خدا بوده است... لذا دقیقا طبق همان نکته‌ لطیفی که شما بهش اشاره کردید چون در اتفاق ما به فاعل نظر نداریم، از فاعل غافل هستیم. درحالی که درحقیقت فاعل در همه‌ امور خداوند است... لا موثر فی الوجود الا الله

گفت:نترسید، من قطعا با شما هستم✨ @maktab_shohada_eitaa

امام حسن مجتبی علیه السلام: كسى كه به حُسنِ انتخاب خدا براى خود تكيه كند، جز حالتى را كه خدا برايش گزينش كرده است حال ديگرى براى خويش آرزو نكند. تحف العقول، ص234 @royesh1405

کسی که می‌خواهد در روز با خلق کار کند و با بار سنگینی از رسالت همراه باشد جز اینکه در شب پیوندی با «الله »داشته باشد، چاره ای ندارد.. استاد علی صفایی حائری کتاب حرکت @Ensan_Jari

نیکی کردن به دیگران یقینا خوب است و برای رسیدن به خدا لازم و حتمی است؛ اما فرق است بین کسی که هدف خود را رسیدن به فضائل اخلاقی قرار داده، با کسی که فضائل اخلاقی و نیکی به دیگران را راهی برای رسیدن به خداوند متعال در نظر می‌گیرد. کتاب دریای‌بی‌‌کران @maktab_shohada_eitaa

دردی که به خدا نزدیکت می‌کنه درمانه ❤️ ‌ @azpilehtaparwaneh