خودش کور بود وگرنه بقیه دیدن چجوری دوسش داشتم .

روز درد ندارد . شب است که میفهمی تا چه حد مرده ای .

تو فرق نداشتی ، من‌ احمق بودم متفاوت می‌دیدمت .

یجوری خاموش کردی اون ذوقمو که انگار ۳۰ تا گلوله تو قلبم خالی کردن.

فردای شبی که تا مرز مُردن گریه کردی..

هنوز یه تیکه از قلبمو پیش خودت داری .

صدام کن گربه چون هروقت به آدما اعتماد کردم تهش ضربه دیدم .

معده درد گرفتم ، بدن درد گرفتم ، شبا نخوابیدم ، بی دلیل گریه کردم ، دستام لرزید ، عصبی شدم ، غذا نخوردم ، تموم روز و تو تختم گذروندم، اینا رو نمی دونی ، تو الان خوشحالی ولی من نه .

دست میکشم از بودن،از ماندنم بر روی این سیاره .