بر خلاف کل خونه،اتاق من هیچ فرقی با سرد خونه نداره .جوری سرده که کسی نمیتونه پاشو توش بذاره و این لذت بخشه!

جوری گلو درد دارم که حتی توان صحبت کردن ندارم.

کاش میشد تو واقعیت هم حرفاتو با چت به بقیه برسونی.

از ترافیک متنفرم.

میگفت :من فقط چشمام تورو میدید،درصورتی که تو همه رو میدیدی جز من!

وقتایی که تلفن دستم میگیرم و شروع میکنم به حرف زدن اگر یه خودکار و کاغذ جلو دستم بذارن،رسما تمام افکار پریشونمو بدون اینکه اختیاری روشون داشته باشم روی کاغذ پیاده میکنم و اگر کسی کنارم باشه و نوشته ها و نقاشی هامو ببینه،دیگه چیزی برای از دست ندارم..

اینکه کلاه آ رو نمیذارین واقعا اعصابمو بهم میریزه.

جوری خستم انگار انداختنم تو چرخ گوشت بعد بدن چرخ کردمو مثل خمیر بازی بهم چسبوندن..

کاش وقتی تمام وجودت خواهانِ "مثل سگ" کتک زدن یه نفره،جلوی خودتو نگیری..

+ درس میخونی دیگه؟ - من؟معلومه که آره!