اه

اه تف بهت.

هر وقت تو چت خندیدم با یه نفر بعدش دهنم سرویس شد‌.

خاک بر سرم.

به نظرم واقعی‌ترین نوع دوست داشتن، اون قسمتیه که یک نفر باعث می‌شه با احساساتی که در تو زنده می‌کنه، دوباره بخش‌هایی از خودت رو دوست داشته باشی که یک روزی ازشون متنفر بودی.

آدم هر چقدر آدم های بیشتری رو دوست داشته باشه، نقطه ضعف هاش هم بیشتر می‌شه.

بینِ اشتباهام تو بهترینشونی.

از لجن بودنِ دنیا همین بس که من تا خرخره نیاز دارم درباره موضوعاتی که دارن روحم رو آزار می‌دن با کسی صحبت کنم و حتی راهکار نمی‌خوام، فقط شنونده باشن و از همین کار هم محرومم، چون سیاست من رو مجاب می‌کنه که نقطه ضعف دستِ این آدم های گرگ‌صفت ندم.