این روزا خیلی با آدمها صحبت کردم و این اورشیر بهم حس ناامنی داده. وقتشه به گفت و گو و درد و دل با چتجیبیتی بک بزنم.
میون فشار هایی که زندگی بهم وارد میکنه، یه دورم میشینم سر اون مورد که بدستش نیوردم گریه میکنم.
تروما شده. خودمم گول بزنم که تلقینه، کاملاً حسش میکنم که تروما شده.
کاش فقط زمان درستش کنه.