💠شرح (جلسه بیست و هفتم) 🔻متقین بدنبال حلال هستند(و طلبا فی حلال) 🔸کسب حلال(حلال خوری)بین ما فضیلت است اما در جزئیاتش که وارد می شویم میبینیم که شاید اکثر اوقات بدرستی مراعات نمی کنیم. 🔹خداوند متعال برای تمام نیاز های ما دو کانال قرار داده است: کانال واقعی(حلال) و کانال خیالی(حرام) هیچ چیزی نیست که حرام شده باشد مگر اینکه ما به ازایی از حلال دارد. هر چیزی را که ماتصورکنیم (خوراک،پوشاک و ...)خداوند متعال مسیری برای برطرف کردن این نیاز ما از طریق حلال در نظر گرفته است. 🔸فردی زین اسب امیرالمومنین (علیه السلام)را دزدید و برد، امیرالمومنین( علیه السلام) زین را به او قرض داده و برای نماز به مسجد رفته بودند، هنگامی که برگشتند، دیدند زین را دزدیده است. حضرت به شخصی پول دادند و فرمودند؛ برو و پیدایش کن،فرد واسطه رفت و آن مرد را پیدا کرد پول را داد و زین را پس گرفت حضرت به این فردِ واسطه فرمودند؛ من میخواستم هنگامی که از مسجد بازگشتم همین پول را به این آقا بدهم، این فرد صبر نکرد و رزق حلالش را حرام کرد. 🔹همه ی امور اینگونه است یعنی یک کانال حلال دارد اگر از کانال حلال وارد شویم اصلا نیازی به حرام نیست و خداوند تامین می کند. 🔻متقین دائما نسبت به کسبِ حلال دغدغه دارند. 🔸اهل فعالیت و در جستجوی حلال اند.منتظر نمی مانند تا حلال بیاید، حلال آمدنی نیست باید به دنبالش برویم.(طلب فی حلال) خداوند متعال در حدیث قدسی به پیامبر(صل الله علیه و آله) فرمودند؛ عبادت ده جزء دارد و نه جزء آن طلب حلال است. 🔹بنده اگر بخواهم واقعا نسبت به مال و درآمدم حساسیت داشته باشم،نسبت به درآمد خودم(این نوع حساسیت، نسبت به درآمدِ خود خیلی خوب است) نه نسبت به مال و درآمد دیگران، برخی حساسیت دارند اما نسبت به اموال بقیه، این فرد رزقش حلال است؟این فرد خمس میدهد؟این...؟ اینجا نیاز به کنجکاوی نیست،اصل بر این است که همه درآمدشان حلال است. مگر اینکه اثبات شود یقینا فردی از راه نامشروعی درآمد دارد و همین غذایی هم که جلوی من گذاشته است از مال نامشروع است، تا هنگامی که اینگونه نیست همه چیز حلال است. 🔸نسبت به مال خودم چطور؟ بنده که درس میدهم،موظفم اگر باید یک ساعت و نیم درس بدهم تمام این وقت را تدریس کنم و دقت کنم که تاخیر ندارم؟وقت به بطالت نمی گذرد؟نظارت به درس طلبه ها دارم؟برایش مطالعه می کنم؟برای شاگردان وقت می گذارم؟سوالات شان را برطرف میکنم؟این ها همه میشود ابزار و ادوات یک معلم که باید در تدریسش استفاده کند. فی حلالها حساب وفی حرامها عقاب(حلال باشد حسابرسی دارد و اگر حرام باشد عقاب دارد.) همه ی شغل ها به همین صورت است.حلال خوری بین ما خیلی معروف است اما وارد جزییات که میشویم کم می آوریم. 🔹یکی از اساتید خاطره ای تعریف میکردند،میگفتند؛ من در تاکسی نشسته بودم راننده تاکسی شروع کردن به غر زدن که این چه وضعیتی است؟شما روحانیون به ما میگویید حلال خور باشیم، من صبح تا شب پشت این فرمان هستم دنده عوض میکنم دیسک کمر ومشکلات فراوانی برایم پیش آمده است، باجناقم دزدی میکند وهر چه بخواهد میبرد،اوخانه اش کجاست در فلان نقطه،خانه ی من کجاست؟وقتی من این سطح را مشاهده می کنم من چرا نروم سمت آن کارها؟ استاد ما میگفت به او گفتم بچه های باجناقت چکاره اند؟ گفت یکی دزد است و دیگری را دائما بخاطر اعتیاد دستگیر میکنند. گفتم فرزندان تو چکاره اند؟ گفت یکی شان هیئت علمی فلان دانشگاه، یکی هم در فلان دانشگاه سطح عالی مشغول درس خواندن است، به او گفتم حال فهمیدی این دنده عوض کردن های حلال کجا اثرش را نشان داده است؟ 🔸خیلی اوقات ما آنی را که میبینم باید کنار بگذاریم و به آنی که نمی بینیم توجه پیدا کنیم. آرامش های که در زندگی داریم خیلی از مشکلاتی که نیست. حلال خوری ها اینجا ها خودش را نشان می دهد.اتفاقا شیطان نمی گذارد ما این ها را ببینیم و چیزهای دیگر را در چشممان می آورد. صوت گفتگو @Aminikhaah