5⃣1⃣ ✅ لکنت زبان 🔹 زبان ما برای یاری کشور در توضیح افتخاراتش الکن است، این به صورت طبیعی در جامعه سرریز می‌شود و احساس ناامیدی فراگیر! 🔹 دلایل زیر این لکنت را ریشه‌یابی میکند: 1⃣ به لحاظ مبانی اعتقادی،با حرکت توفنده و جهانی انقلاب، فاصله دارد. دانشگاه ما، ترجمه زیست بوم فرهنگ دیگری غیر از ایران است و نظام آموزشی حوزه، طلبه را برای مسائل امروز جامعه آماده نمیکند. داروی شفابخش، رجوع به است. 2⃣ در سبک زندگی نخبگان ما، اتصال به مراکز و جریانات و افراد پیشران کشور وجود ندارد، چشم نعمت بینمان، معیوب شده است و تنها عقب ماندگی هامان را می بینیم. باید و را از نزدیک دید، نفس گرم و روایت زحماتش برای هسته‌ای را باید نوش جان می کردیم، کاظمی آشتیانی و رویان را، خانواده‌های شهداء، مجاهدان عرصه تولید ملی و... این لیست را اصلا تکمیل کنیم. 3⃣ باور نداریم، مردم کشورمان و الگویی که مشغول ساختش هستند، دارد و طرح دشمن برای زمین زدن این حرکت را نمیدانیم. داستان شیطان و فریب آدم را در قرآن بخوانید که چه طور انسان را با غفلت از خود زمین میزند. 4⃣ ارتباط دائم و مستمر خود را با حفظ نداریم. حقایق جامعه را باید در بستر این ارتباط رصد کنیم و اسیر فضای رسانه‌ای، جوگیر نشویم. 5⃣ سبک ای که نه تکمیل کننده طرح دشمن باشد و نه محافظه کار و ماله‌کش را بلد نیستیم و دائم اسیر افراط و تفریط هستیم،در این جهت، سبک عدالت خواهی رهبری قابلیت تحلیل و پی گیری دارد. ✏️ نویسنده: استاد @KhaneTolab