زندگی با قرآن
یک آبان ۱۴۰۲
«وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ ۚ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ»
انسان، اگرچه به لحاظ فلسفى مىداند كه خداوند در مكان خاصى نيست، اما در عمل، پيوسته او را در مكانى خاص درنظر مىگيرد و در زندگى، مشكلات و دوراهيها، نمىتواند مسير الهى را تشخيص دهد.
اما براى انسان، در هر مسير و شرايطى، هزاران راه بسوى بینهايت باز است؛ و راه بینهايت، وجه الهى است و وجه الهى در هيچ كجا، بسته نيست و به بن بست ختم نمىشود؛ حتى اگر انسان در راه باطل باشد!
او، چون فضا را تنگ، راه را اندك و خداوند را در مكانى غير از جايى كه پيش رويش هست مىبيند، پيوسته به دنبال كسى مىگردد كه از رگ گردن به او نزديكتر است! اما وقتى حقيقت را ببيند، در هر سمت و سو و در هر شرايط، فضا و با هر شخصيتى، وجه الله را مىيابد؛
سالها دل طلبِ جامِ جم از ما میکرد
وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا میکرد
گوهری کز صدفِ کُون و مکان بیرون است
طلب از گمشدگانِ لبِ دریا میکرد
اگر انسان اين گوهر بینهايت الهى، كه پيش رويش و در وجودش است را ببيند، مىفهمد نيازى به گشتن ندارد.
ديدن زندگىِ درست، كه در آن انسان نيازى به فردى بيرونى، منزلتهاى اجتماعى، مدركها، شغلها و ... ندارد، همان وجه الهى است كه انسان را تا بینهايت پيش مىبرد و سختىاى از نوع گمشدگى در آن نيست.
«إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ»
همين خداست كه واسع و عليم است؛ وسعت، علم، توانايى، همهى ذات و صفات و افعال الهى، همين الان با ما متحد است؛
و ما هماكنون با همين شرايط و با همين تقصيرات، معايب و آلودگىها و همهى مشكلات پيرامونمان، نه تنها مىتوانيم وجه الله را درك كنيم و به سمت اين بینهايت و اين درياى پر از در و گهر پيش رويم، بلكه با آن متحد هستيم.
نيازى به مقامات و حالات خاصى نيست، اين حداقل چيزى است كه انسان به محض اينكه نگاه كند مىبيند، فقط كافىست چشمانش را نبندد.
#محمد_حسین_قدوسی
#در_مکتب_علامه_طباطبایی
@Allaamehwisdom