وظیفه شخصی
مرحوم استاد (سعادتپرور) میفرمودند،
وظیفه هر شخص نجات خودش است؛ بیش از آن، اذن ولیّ خدا را میخواهد!
«
لَمْ يُقَدِّمْ رِجْلاً حَتَّى يَعْلَمَ أَنَّ ذَلِكَ لِلَّهِ رِضًا أَوْ يَحْبِسَ» مؤمن قدم از قدم برنمیدارد، مگر اینکه بداند و احراز کند که رضایت خدا و امام در آن است؛ در غیر این صورت توقف میکند، و کسی که «حبسِ نفس» داشته باشد، خداوند راه خروج را برایش فراهم میکند؛ همان که قرآن میفرماید:
«وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا».
در روایت هست که دوران پیش از ظهور حضرت ولیعصر عجلالله، دوران شرورترین افراد است، که سبب امتلاء(پر شدن) ظلم و جور میشوند! در این عالم شرارتبار و پرفتنه، افرادی که سکوت دارند، در به رویشان باز میشود؛ «
مَنْ صَمَتَ نَجَا». سکوت یعنی بگذار خدا صحبت کند، بگذار خدا برایت تصمیم بگیرد؛ بگذار او تعیین تکلیف کند، تسلیم باش! تا به تو اذن ندادند، به کاری ورود نکن.
وقتی بدون رضایت خدا و امام قدم از قدم برندارید، «
كَانَ فِي ظِلِّ عَرْشِ اَللَّهِ يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلُّهُ» تحت سایه عرش الهی، و زیر چتر عنایت امام علیهالسلام قرار میگیرید.
فرمایش مرحوم استاد را تکرار میکنم؛ انسان در این دنیا آمده، برای پیدا کردن خودش، و وظیفهای غیر از این ندارد!
وظیفهای فراتر از وظیفه شخصی اذن میخواهد.
سؤال: پس وظیفه و رسالت تبلیغ و ترویج دین خدا چه میشود؟!
من خودم از مرحوم آقای احمدی میانجی شنیدم، که ایشان هم از مرحوم آیتالله اراکی نقل میکردند، و ایشان هم از مرحوم شیخ عبدالکریم حائری(مؤسس حوزه علمیه قم) شنیده بودند، که در آیه
«فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ»، منظور از «
لِيَتَفَقَّهُوا» متدین شدن است! نه آموختن دین و عرضه کردن آن؛ متدین، وجودش تأثیر میگذارد.
البته این هم مراتب دارد، و اگر کسی از انجام مراتب عالی عاجز است، به مرتبه پایینترش عمل کند؛ «
دستت نمیرسد که بچینی گلی ز شاخ، باری به پای گلبن ایشان گیاه باش»
💬 بخشی از بیانات یکی از شاگردان سلوکی مرحوم سعادتپرور(ره)
@AllaamehWisdom