❇ تفســــــیر
و از آنجا که روز رستاخیز، هر قوم و ملت و گروهى با رهبر خویش وارد محشر مى شوند و پیشوایان این جهان، پیشوایان آن جهانند، مى فرماید: فرعون نیز که رهبر گمراهان عصر خود بود، در پیشاپیش قومش وارد صحنه قیامت مى شود (یَقْدُمُ قَوْمَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ).
اما به جاى این که این پیشوا پیروان خود را در آن گرماى سوزان به سوى چشمه گوارائى از آب زلال ببرد؛ آنها را به آتش دوزخ وارد مى سازد (فَأَوْرَدَهُمُ النّارَ).
و چقدر زشت و ناپسند است که آتش، آبشخورگاه انسان باشد که بر آن وارد گردد (وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ).
همان چیزى که به جاى تسکین عطش، تمام وجود انسان را مى سوزاند و در عوض سیراب کردن بر تشنگیش مى افزاید.
🌼🌼🌼
باید توجه داشت که ورود در اصل به معنى حرکت به طرف آب و نزدیک شدن به آن است. ولى بعداً، به هر نوع داخل شدن بر چیزى کلمه ورود اطلاق شده است.
وِرد (بر وزن ذِکْر) به معنى آبى است که انسان بر آن وارد مى شود و به معنى ورود بر آب نیز آمده است.
و مَوْرُود به معنى آبى است که بر آن وارد مى شوند (اسم مفعول است).
بنابراین، معنى جمله وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ چنین مى شود: آتش، بد آبشخورگاهى است که بر آن وارد مى شوند.
ذکر این نکته نیز لازم به نظر مى رسد که جهان پس از مرگ، عالمى است که اعمال و افعال ما در این دنیا در مقیاس وسیعى در آنجا مجسم مى شود. خوشبختى ها و بدبختى هاى آن جهان پرتوى است از کارهاى ما در این جهان، آنها که در اینجا رهبران بهشتیان بودند، در آنجا نیز گروه ها را به سوى بهشت و سعادت مى برند، و آنها که رهبر ستمگران، گمراهان و دوزخیان بودند، در آنجا نیز پیروان خود را به سوى جهنم مى برند، و خود جلودار آنها هستند!.
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۹۸ سوره مبارکه هود)
@ayehsobh