امام حسین و عاشورا از دید اهل سنت (۱)
بخش نخست: ابن جوزی
ابنجوزی واعظ، مفسر، محدث، فقیه، مورخ و نویسندۀ پرکار و نامداری است. او در کتاب الرد علی المتعصب العنید میگوید:
بدان! از مردم کسی را که بتوان به او اعتنایی کرد نمیتوان یافت که به بیعت یزید راضی شده باشد؛ حتی عوام نیز این کار را انکار میکردند. اما از ترس جانشان لب نمیگشودند. حسین صفات امام و شروط امامت را در خود چنان جمع کرده بود که کسی از اهل زمانش نمیتوانست با او رقابت کند.
وقتی که ثابت شد اصحاب پیامبر فرد افضل را برای امامت میخواستند و یزید را لایق این کار نمیدیدند، آیا تردیدی به کسی میماند که حسین بهراستی برای خلافت از یزید سزاوارتر بود؟ نه، هرگز! چراکه حتی کسانی که در منزلت پایینتر از حسین بودند - مانند عبدالرحمن، پسر ابوبکر، و عبدالله پسر عمر و عبدالله پسر زبیر و عبدالله پسر عباس - برای خلافت مناسبتر و سزاوارتر از یزید بودند.
دشمن میگوید گروهی بر این رفتهاند که حسین خارجی بوده. در پاسخ میگوییم تنها زمانی گفته میشود فلانی خارجی است که علیه صاحب حقی و مستحقی خروج کرده باشد، اما حسین بیگمان برای دفع باطل و اقامۀ حق خروج کرد.
اما او را خارجی نامیدن و از امامت خارج کردن به این غرض است که بنیامیه از افتضاح مصون ماند و این چیزی است که هرگز عقل خردورزی و دین دینداری به آن تن نخواهد داد (به نقل از کتاب عاشوراپژوهی با رویکردی به تحریفشناسی تاریخ امام حسین، ص 240).
#ابن_جوزی #اهل_سنت #عاشورا #صحتی_سردرودی
دوستان خود را از طریق لینک زیر به کانال مرکز پژوهشهای تاریخ اسلام دعون کنید:⬇️⬇️
@chsiqs