#واژه ۴۸و ۴۹و ۵۰
#عَمَد /
#عمل_صالح /
#اراده
*عمدی*
هر *کاری* است که انسان با *إراده قلبی و محاسبات شناختی* ، و با *غرض و منظور خاصّی* انجام می دهد، و در برابر *موانعِ* آن، *مقاومت* می کند.
پس کار عمدی، *ناخودآگاه و سهوی* نیست.
*عَمَد*
*اسکلت* و *پايه هائی محكم* ،
و *عواملی ثابت* (مرئی يا نامرئی) هستند،
که *استحكام و استقرارِ يک مجموعه* را
از هر *تكانه و آسیبی* حفظ می کنند.
*اعتماد* يعنی:
خود را در معرض *إعوجاج و انحراف* ديدن،
و به چیزی که *ثباتِ ذاتی* دارد،
و هیچ انحرافی ندارد *متّکی* شدن.
*عمل صالح*
هر *سخن* و *سكوت* و *رفتاری* است که:
با *اعتماد* به: *مبانی و اصول و تشخیص عقلی و منطق فطري* ، و متناسب با *شرائطِ* خودِ فرد *ابراز* می شود.
*اراده*
به *برآیندِ* : تمام *دارائی های* علمی و معرفتی يک فرد، که در *خواستِ* آگاهانه او *تجلّی* پیدا می کند، و باعث می شود او به کار و موقعیت جديدی *وارد* شود.
(برگرفته از ج۷ اعتماد چرا و چگونه)
https://eitaa.com/joinchat/4039311529Cef44983e02