🔅حاجتهای عارفانه
🔸نزدیک طلوع آفتاب، در ایوان مسجد گوهرشاد نشسته بود... چند نفر از زائران، که از لهجهشان برمیآمد اصفهانیاند، آمدند و کنارم نشستند. یکی از آنها که بزرگتر بود، خطاب به من گفت:
«این چه رازی است که آدم، در اینجا که هست، اصلاً در فکر کارگاه و کارخانه، کارگر و کارفرما، و ثروت و شهرت خود نیست؟ گویا اینجا با دنیای بیرون، متفاوت است؟»
🔸گفتم: «بله؛ هرچه آدمی به معنویات روی آورد، از مادیات فاصله میگیرد. جهان چنان آفریده شده که غوطهوری در شهوات و خواهشهای نفسانی، آدمی را از معنویات، دور میکند. و نیز شناوری در شط معنویات، انسان را از آلودگیهای مادیات، پاکیزه میسازد.
اینجا محل نزول ملائکه الله است؛ فرشتگان، گروه گروه، به این سرا فرود میآیند و بالا میروند.»
🔸خواستن بهترینها
زائران امام رضا علیهالسلام بهتر است که در حرم ایشان، از خداوند چه بخواهند؟
پاسخ این است: نمیتوان برای کسی تعیین کرد که از خداوند چه بخواهد و امام را برای چه حاجتی به درگاه خدای رحمان، شفیع کند. هر کس نیازهایی دارد و همانها را میطلبد. اما میتوان گفت که در حاجت خواستن، باید که «بهترینها» را خواست. چه چیز بهتر از خود خدا و خود امام؟!
هر چند که خواستن این حاجات، هیچ منعی ندارد؛ اما همت عالی داشتن و «حاجتهای عارفانه» طلبیدن، چیز دیگری است.
چنگزدن به دامان پرمهر خداوند و خود او را از او خواستن، چه خواستهٔ فرخندهای است! و پنجه در پنجرهٔ بارگاه حضرت رضا افکندن و خود او را از او خواستن، چه خواهش خجستهای است!
در ضمیر ما نمیگنجد به غیر دوست کس
هر دو عالم را به دشمن ده که ما را دوست بس.
@Mazaheriesfahani
✍علیاکبر مظاهری
#اخلاق #مشاوره
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN