💢
10 تکنیک در تدریس حرفهای
✍️
سید جواد محمدزاده، عضو تحریریه مدادالفضلاء
1. تکلیف ندهید
دادن تکلیف و یا تحقیق به شاگردان، هیچ سودی برای طرفین به همراه ندارد. بلکه ذائقه علم آموزی را در نطفه می میراند و آنها را به جریان آهن ربای اینترنت و کپی پیست متصل می سازد. در خمیر مایه دغدغه مندی و گره گشایی شاگردان بدمید تا معادله معکوس تحقیق را اجرا کنند. آن وقت قفسه کلاس شما کرور کرور از تحقیق میدانی و راهگشا پر خواهد شد.
2.زندگی کنید
استادی که نتواند در کلاس درس؛ طعم زندگی را به نوآموزان بچشاند، باید برگه استعفای خود را بنویسید و روی میز رئیس خود بگذارد و غزل خداحافظی را صد مرتبه بخواند. زندگی با شاگرد، همان شاگرد پروری هنرمندانه است که باید شمع شد تا نور آفرید. رفتن به خانه شاگردان، احوال پدر و مادر آنان را پرسیدن، وقت بیماری، عیادت رفتن، باز کردن گره های فکری از پیکره پیشانی دانش آموزان؛ استاد را به اعماق تدریس می کشاند.
3.درس ندهید
درس برای درس؛ استراتژی شکست خورده است.
تلاش برای تدریس؛آب در هاون کوبیدن است.
درس را باید شاگرد بدهد و استاد کلاس را تبدیل به یک میدان قلق گیری در فهم و یادگیری نماید.
استاد رادیویی شدن و گفتن و گفتن، هرچند با صدای خوش و با مهارت گویندگی بالا؛ جانی را تازه نمی سازد. دست شاگردان را بگیرید و در چشمه حرکت آفرینی، تن افکارشان را شست و شو دهید تا چین و چروک نابلدی و کسلی و بی انگیزگی آنان از بین برود.
4.تشویق و تنبیه نکنید
برای یک مراسم خواستگاری صدها مقدمه را رعایت می کنیم تا اصل مطلب از دهان بزرگترها صادر شود؛ چطور توقع داریم که بدون هیچ مقدمه ای و صرف برگزاری کلاس قاعده تشویق یا تنبیه را عملی سازیم.
تشویق را سالیانه از کارخانه محبت خریداری کنید و آن را از مادیات به معنویات بسته بندی کنید. تنبیه را در گاوصندوق چهار قفله کنید تا درمواقع اضطرار؛ قطره چکانی استفاده کنید.
5.سبد سازی کنید
درهرکلاس چند سبد درست کنید و یک سرگروه تعیین کنید تا زیرمجموعه را شکل بدهد؛ کلاس شما سه یا چهار نفره می شود.
و شاگردان شما در مقطع دکتری تحصیل خواهند کرد و همزمان کار تشکیلاتی و گروهی را می آموزند.
6.نمره دهید
نمره نهایی را در همان جلسه اول به همه بگویید. خیال شاگردان را از نمره راحت کنید. ذهنی که درگیر نمره است هیچ وقت با استاد و مباحث او گره نمی خورد و از نردبان بالا نمی آید.
7.تر و تمیز نخواهید
بگذارید خودشان بنویسند با دست خط خرچنگ قورباغه، کثیف و چروک شده. نترسید؛ جملات اتو کشیده، زرورق های طلا کوب، لفظ قلم ها؛ ذهن و فکر شاگردان را کوتله می کند.
بگذارید خودشان تایپ کنند، صفحه آرایی کنند، راست چین و چپ چین کنند تا مهارت ها بیاموزند.
8.متفکر بسازید
رفرنس ندهید.
بگذارید خودشان فکر کنند.
آنها را ابوعلی سینا و فارابی ببینید. کوچک نشمارید.
کانت و هگل را بت نکنید که با تبر ابراهیم هم نمی شود آنها را شکاند.
متفکر بسازید تا شاگردان همانند چشمه بجوشند و بالا بیایند.
9.سه ضلعی باشید
کلاس را به سه ضلع تقسیم کنید.
ضلع اول، حرفهای شما باشد.
ضلع دوم، حرفهای دانش جویان و ضلع سوم را رها کنید و بگذارید از زمین و
زمان بگویند؛ از خورشید و ماه، از گرانی مرغ تا شیر، از مارکوپولو گرفته تاسوال نکیر و منکر و بهشت و جهنم.
10.گرده افشانی کنید
علم آموزی از دیوار کردن دور دنیا؛ سخت تر و جانکاه تر است. برای ساده سازی دروس ؛ گرده های انگیزه سازی را باید بر نهاد افکار شاگردان نشاند و آن وقت منتظر ماند تا شکوفه ها ثمر دهد.
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN