✍ حضور محترم استاد محمدی، سلام علیکم.
✍ متناسب به مطلب اخیری که در کانال بارگذاری فرمودهاید، پیشنهاد میگردد که سروده جدید شاعر گرانقدر کشورمان، جناب آقای «افشین علا» را درج فرمایید، با عنوان :
«کسی که نان سگان میخورد چه میفهمد»
-----------------------------------
غذای نذری و شربت؟ چه گفت مردک پست؟
گدای اجنبی افسار خود چگونه گسست؟
زبان الکن این لات، ازچه لال نشد؟
میان دست پلیدش قلم چرا نشکست؟
دهنکجی به شهیدان و ادعای شعور؟
مجیزگویی خصم و به خلق، ضربت شست؟
کسی که نان سگان میخورد چه میفهمد؟
غذا و شربت نذری نشانهی شرف است.
حرامخوار چه داند که شد به کام شهید
نه نان و شربت نذری، که می ز جام الست.
به خویش غره نگردد! خطاب من نه به اوست
که شأن شاعر دلخون کجا و جاهل مست؟
دلم پر است نه از او که نیست جز مگسی
دلم پر است ز مصدرنشین سفلهپرست.
دلم پر است از آنان که اسوه میسازند
به دست خویش برای جوان ز مردم پست.
ز صاحبان مناصب که از خصومتشان
هر آنکه ناصح و دلسوز بود و نخبه، نرست.
هر آنکه گیشه پسندید، نورچشمی شد
هر آنکه شوت بلد بود و گل، به صدر نشست.
گناه را ز سلبریتیان مبین که نظام
خودش به تازه به دوران رسیدگان دل بست.
برای مردم دانا رسانه هست؟ که نیست
سخنشناس و هنرور به خانه نیست؟ که هست.
ز مدح و نوحه، جوانان چقدر گریه کنند؟
ز نطقهای شعاری چه آورند به دست؟
خطای شیوه تبلیغ و حکمرانی ماست
گدای غرب، اگر حرمت شهید شکست...