من گردِ رَه را کاستم، آفاق را آراستم
وز جرم تو برخاستم، باشد که با ما خو کنی!
من از عدم زادم تو را، بر تخت بنهادم تـو را
آیینهای دادم تو را، باشد که با ما خو کنی...
ای گوهری از کان من، وی طالب فرمان من
آخر ببین احسان من باشد که با ما خو کنی
شرب مرا پیمانه شو وز خویشتن بیگانه شو
با درد من همخانه شو، باشد که با ما خو کنی
ای شاهزاده داد کن،
خود را ز خود آزاد کن
روزِ اجل را یاد کن، باشد که با ما خـو کنی
مانند تیری از کمان، بجهد ز تن سیمرغ جان
آن را بیندیش ای فلان، باشد که با ما خو کنی
ای جمع کرده سیم و زر، ای عاشق هر لبشکر
باری بیا خوبی نگر، باشد که با ما خو کنی...
تخم وفاها کاشتم، نقشی عجب بنگاشتم
بس پردهها برداشتم، باشد که با ما خو کنی
-مولانا
#شعرنوش☕️