هرچه میکشیم از این جماعت است!
✍ مهدی محمدصادقی
در خصوص اثر همنشین و دوستی با نااهلان، سعدی در باب هشتم گلستان، آورده است: «هرکه با بدان نشیند اگر نیز طبیعت ایشان در او اثر نکند؛ به طریقت ایشان متهم گردد و گر به خراباتی رود به نماز کردن، منسوب شود به خمر خوردن».
این روزها که موضوع تمام محافل سیاسی_اجتماعی، انتخابات و ارزیابی برنامههای تبلیغاتی کاندیداهای محترم است؛ از آنجا که برخی از این عزیزان کارنامه اجرایی زیادی ندارند و گفتمانشان مبهم است؛ برای تصمیمگیری و رای به فرد اصلح، باید به تفکر و عملکرد اطرافیان هر نامزد نیز توجه شود.
از این رو، نگارنده این نوشتار با توجه به حیطه مطالعاتی خود، مختصراً به ریشه برخی از مسائل سیاسی_اجتماعی فعلی، اشاره خواهد کرد تا مردم شناخت بهتری از کارنامه این افراد پیدا کنند!
احتمالاً در میان جمعیت واجدین شرایط سیساله و بالاتر کشور، کمتر کسی پیدا میشود که دلش برای زندگی ساده و صمیمی دهه شصت و هفتاد تنگ نشده باشد؛ حس نوستالژیک به زیست بیآلایش و به دور از تفاخر مردم، ناخودآگاه ما را به پاسخ این پرسش وا میدارد که «ما چگونه، ما شدیم»؟!
اساساً چه شد که زندگی در آن منازل ویلایی و حیاطدار، جایش را به زیست در آپارتمانهای کوچک و بیروح غربی داد؟ چگونه خرید مسکن آبرومندانه برای بسیاری از جوانان، به رویا بدل شد؟ چرا محلهمحوری و همدلی بین همسایگان، به بیاعتمادی و ضعف صلهرحم در بین خویشاوندان، انجامید؟ چه تفکری فرهنگ خانوادهمحوری را سست و ارزشِ احترام به پدر و مادران ایرانی را کاهش داد؟
کدام تفکر با تولید سریالهایی همچون «پدرسالار» خانواده ایرانی را بیسروسامان کرد؟ کدامین جریان سیاسی ارزش حجاب را ایدئولوژیک ساخت و با شعار آزادی و توسعه سیاسی، واپسگرایی در این حوزه را ترویج نمود؟
چه شد که شیوه زیست غربی جایگزین سبک زندگی ایرانیان گشت؟ کدام طرحها سیاستگذاری کلان کشور را تمرکزگرا ساخت و با تمرکز امکانات در نواحی مرکزی، موجب مهاجرت گسترده روستاییان شد و مناطق روستایی را به حفرههای خالی از جمعیت، تبدیل کرد؟
اقدامات کدامین جریان سیاسی، به تضعیف ارزشها و اصول اسلامی هویتی زنان منجر شد و دختران جوان را دنبالهرو و مقلد گفتمانهای وارداتی ساخت؟ چه گفتار و اندیشهای بیش از سایرین نهاد خانواده ایرانی را متزلزل نمود و ازدواج را به اولویت دست چندمی جوانان بدل کرد؟
فعالیتهای چه جریان سیاسی، میانگین سن ازدواج جوانان را افزایش داد و با پیگیری نامسئلهها، از دغدغههای اصلی خانواده ایرانی همچون تسهیل ازدواج جوانان، غفلت کرد؟
در باب مسائل اجتماعی، پرسش بسیار است اما بد نیست به این نکته سیاسی نیز توجه شود که این تفکر، حتی در کادرسازی و تغییر نسل نیز ناموفق بوده؛ چرا که بررسیها نشان میدهد هسته مرکزی این جریان به تعدادی فرد تکراری محدود شده که بعضا بیش از سه دوره سابقه وزارت دارند و نیروی جوان در بدنه مدیریتی این گفتمان، فرصت عرض اندام نیافته است!
حال با توجه به موارد مطرح شده، لازم است به برخی از اقدامات و موضعگیریهای شاخص این جریان سیاسی، اشاره شود تا پرسشهای بالا بیپاسخ نماند.
در این زمینه، علی عبدالعلیزاده، رئیس دفتر جناب پزشکیان که دو دوره در دولت سیدمحمد خاتمی، مسئولیت وزارت مسکن و شهرسازی را عهدهدار بود؛ پایه غلط انبوهسازی در ایران را بنا نهاد و روند ساخت آپارتمان در تهران و کلانشهرها، در دوره او رشد چشمگیری یافت.
همچنین، خاتمی که برای موفقیت در انتخابات ۷۶، بسیاری از ارزشها و باورهای فرهنگی را نادیده گرفت؛ با سر دادن شعار آزادی، بیشترین نقش را در گسترش فرهنگ لاابالیگری و بیبندوباری دارد. وی در این زمینه طی مصاحبهای با شبکه ان.اچ.کی ژاپن، در خصوص حجاب، میگوید: «در آئین اسلام پوشش و رعایت موازینی برای زنان مورد توجه قرار گرفته و این مسالهای است که کل دنیای اسلام قبول دارد اگر این حجاب و پوشش مانع حضور زن و بروز شخصیت زن شود قطعا مضر است».
همچنین، نباید فراموش کرد که جناب آخوندی، مشاور و حامی پزشکیان، که در دولت روحانی بیش از ۵ سال سابقه وزارت دارد و بسیاری از کارشناسان، اقدامات وی را عامل اصلی کمبود مسکن میدانند؛ پس از استعفا، طی اظهارنظری تلخ گفت: «افتخار میکنم حتی یک مسکن مهر افتتاح نکردم».
در باب کارنامه شکست خورده و ناموفق این جماعت، مصادیق بسیار است؛ اما این موارد با هدف یادآوری و مرور واقعیتهای اجتماعی، بیش از بقیه ضرورت طرح داشت.
بنابراین افرادی که پزشکیان را نمیشناسند و با رویکرد او در اداره کشور ناآشنا هستند؛ اساساً «برای ایران» و آینده فرزندان خود هم که شده، لااقل یکبار به کارنامه اطرافیان و حامیان ایشان نیک بنگرند. چرا که از قدیم گفتهاند: «تو اول بگو با کیان زیستی؛ پس آنگه بگویم که تو کیستی»!
📲
@mahdimsadeghi