🔘حکایتی درباره اشعار سروده شده توسط امام هادی علیه السلام🔘
🔶روزى مرحوم آخوند ملّا حسينقلى همدانى در خيابان مى گذشت، چشمش به عدّه اى از جوانان افتاد كه دور هم جمع شده اند و به لهو و لعب و نواختنِ موسيقى و آلات طَرَب مشغولند. مرحوم آخوند به ميان آنها رفت و فرمود: «آيا مرا به جمعتان راه میدهيد؟» آنها استقبال كردند و گفتند: بفرماييد، ولى اوضاع و احوال ما اين چنين است و با حالِ شما مناسبتى ندارد. مرحوم آخوند فرمود: «اشكالى ندارد، همه با هم هستيم و با هم شعر میخوانیم.»
🔸آنها گفتند: پس اگر اين طور است شما شعر بخوان و ما آهنگ و ساز آن را اجرا میکنیم. مرحوم آخوند فرمودند: «بسيار خوب.» و شروع كردند به خواندنِ اشعار امام هادى عليه السّلام در مجلس متوكّل عبّاسى؛ وقتى كه حضرت را به مجلس شُربِ خَمرِ خويش وارد كرد و از حضرت تقاضا كرد از جام شراب بنوشند، حضرت فرمودند: «تا كنون گوشت و پوستم از شراب رشد نكرده است و اجداد من نيز لب به خَمر نزده اند، مرا معذور بدار!»
متوكّل گفت: حال كه از جام شراب ما نمیآشامید، پس شعرى براى ما بخوانيد كه مجلس ما را گرم كند و نشاط بخشد. و ما هم به مىْ خوارگى و شُربِ خَمر ادامه میدهیم.
🔸امام هادى عليه السّلام فى البداهة اين اشعار را انشاد كردند [که مطلعش این است:
باتُوا عَلَى قُلَلِ الأجبالِ تَحرُسُهُم
غُلبُ الرِّجالِ فَلَم تَنفَعهُمُ القُلَلُ
این اشعار در خصوص مرگ و فنای دنیا است، که چگونه سرانجام نامیمون گردن کشان، دنیا پرستان و نازپروردگان خواهد بود.]
🔸حضرت هادى عليه السّلام وقتى اشعار را به پايان رساندند، متوكّل به گريه افتاد و جام هاى شراب را بشكست و از حضرت عذرخواهى نمود و ايشان را روانه ساخت.
🔸مرحوم آخوند نيز شروع كردند به خواندن اين اشعار، و آن جوان ها به ساز و موسيقى پرداختند، ولى لحظاتى نگذشت كه سازها را از دست انداختند و اشك هاى آنان سرازير گشت. و وقتى كه اشعار به پايان رسيد همگى برخاستند و آلات لهو و لعب را شكستند و به دست و پاى مرحوم آخوند افتادند و توبه كردند و از شاگردان خاصّ و سلوكىِ آن مرحوم شدند.
📝. آیت اللَه حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدّس الله سرّه
📚.
#اسرار_ملکوت، ج 3، ص 276.
#سلوک #توبه #داستان
@maktabe_vahy
🔘.🔘.🔘.🔘.🔘