⚡️کرونا، برخورد نزدیک با اندیشههای دور
🖋فریدالدین فریدعصر، پژوهشگر حوزه دین و فلسفه
🔹از پیامدهای شیوع ویروس کرونا در ایران، یکی هم داغ شدن نزاع طب اسلامی و پزشکی جدید است. کسانی که با مباحث فلسفه علم آشنایند، به فراست دریافتهاند که ورود این نزاع از سطح مباحثه نظری به کارزار عملی در همین یکی دو ماه اخیر، چه تجدیدنظرهایی را در باب علم اسلامی موجب خواهد شد. بسیاری از فرضیهها یا نظریههایی که در زمان عافیت و بیعملی در محافل علمی، بیرقیب طرح و ترویج میشوند، با وقوع طوفانهایی مانند کرونا به سختی در معرض امتحان و بازپرسی قرار میگیرند.
🔹 این نوشته تلاش میکند تا با تشخیص و تحریر محل نزاع در اختلاف طب اسلامی و پزشکی مدرن، ریشههای فکری را که خاستگاه دو طرف نزاع بوده، واکاود و تناقضهای رفتاری این روزها را یادآوری کند.
🔹 در این راستا به دو مساله «منشاء یا خاستگاه علم» و نیز «روش علمی بودن» توجه شده است و متناسب با طرفین اختلاف، باورهای رایج در پس هرکدام تبیین اجمالی شده است.
🔹 ممکن است گفتهشود که باورهای مورد اشاره در این نوشتار مورد اتفاق همه اهل علم در حوزه و دانشگاه نیست. اما اگر به پیشفرضها و بنیانهای باورها توجه شود، زود روشن خواهد شد که طیفی از این باورها به نحو مشکّک در جامعه ایمانی از یک سو و در فرهنگ مدرن از سوی دیگر حضور دارد.
🔹ماجرای این نزاع زمانی به اوج میرسد که بدانیم امروز مخاطب این هر دو اندیشه، انسان پسامدرن است. انسانی که اگر هم دیندار باشد نه سنتی است و نه مدرن. او سنت را به مثابه یک نوستالژی جذاب مزه مزه میکند، اما در عین بیاعتمادی به علم مدرن، به آن تن میدهد.
🔸مشاهده متن کامل یادداشت:
http://mobahesat.ir/22773
🔻🔻🔻
@mobahesat