⚡ دکتر مهدی گلشنی در گفتؤگو با مباحثات تبیین کرد:
جامعۀ دینی باید به یافتههای علم احترام بگذارد/غرور بعضی از حاکمان باعث شد که هشدارهای کرونائی جدی گرفته نشود
🔸 مقدمه:حواشی پیش آمده در خصوص عمل به دستورات پزشکی توسط برخی از اساتید حوزه و حامیان طب سنتی این سوال جدی را مطرح کردهاست که آیا اساسا بین آموزههای دینی و علمی تقابل و تضادی وجود دارد؟ در این بین نقش حاکمیت و نظام چگونه میتواند باشد؟ دکتر مهدی گلشنی در گفتوگوی اختصاصی با مباحثات به این سوالات پاسخ دادهاست. وی فیزیکدان و نظریهپرداز ایرانی، پژوهشگر فلسفه علم،استاد بازنشسته دانشگاه صنعتی شریف، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، و عضو پیوسته فرهنگستان علوم ایران است. دکتر مهدی گلشنی از برگزیدگان همایش چهرههای ماندگار در عرصهٔ فیزیک و برندهٔ کتاب سال جمهوری اسلامی ایران است.
🔹 بنده کار علمی را بخشی از دین میدانم، اما با ابزار خودش. نماز و روزه به روش خاص خود هستند. کار علمی هم با کاوش علمی و تجربه و نظریهپردازی وغیره همراه است. اما همانطور که وقتی شما در خیابان میروید، مجاز هستید که بین خطوط حرکت کنید و نباید تخلف کنید، و باید یکسری قواعد را رعایت کنید. در مورد علم هم گروهی از اصول حاکم است و این اصول از خود علم گرفته نشدهاند. مثلا، اینکه ما میتوانیم جهان را بفهمیم، یا میتوانیم جهان را به زبان ریاضی توضیح دهیم. اینها را نمیتوانیم با تجربه ثابت کنیم. دین هم گروهی از اصول را مطرح کرده است که در علم تاثیر دارد. یکی از آنها همین است که ما میتوانیم جهان را بفهمیم. اتفاقا سخن انیشتین این بود: اینکه ما میتوانیم جهان را بفهمیم، از دین گرفته شده است.دین با ابزارهای خودش علم را در بر دارد و باید مراعات یافتههای علم را کرد. جامعۀ دینی هم باید به یافتههای علم احترام بگذارد.
🔹 منطق این است که اسلام به ما دائرة المعارف پزشکی تحویل نداده است. کار اسلام هدایت است. اتفاقا از ما خواسته است که خودمان برویم و کشف کنیم که چه کارهایی را به چه طریقی میتوان انجام داد. یک مرد عربی در حضور پیامبر(ص) شتر خود را رها کرد و گفت: «توکلت علی ﷲ» پیامبر اکرم(ص) به او فرمود: «اعقل و توکَل»، یعنی شتر را پایبند بزن و توکل بر خدا کن. پس توکل، دعا به درگاه الهی و غیره باید باشد، اما سایر ابزارها همچون عقلانیت و محکمکاری و تدبیر نیز باید وجود داشته باشد. بنابراین، وظیفه یک مسلمان این است که برای بیماری همراه با دعا به پزشک هم رجوع کند. در دورۀ تمدن اسلامی دقیقا این برداشت وجود داشت. پس دستور و کار علمی سر جای خودش است و باید دستوراتش را عمل کرد، ولی ضمنا دعا هم باید کرد، چون هر دو موثر است.
🔹 یکی از کارهای خیلی خوبی که در بحث کرونا اتفاق افتاد، هشدارهای سریع وزارت بهداشت بود. متاسفانه بعضی از دولتمردان خیلی به آنها توجه نکردند. دستورات وزارت بهداشت خیلی عاقلانه بود. اگر همان اول اقدام میشد، و در همان ده پانزده روز اول کشور به کلی قرنطینه شده بود و جلوی مسافرتها را میگرفتند، الان مشکلات ما خیلی کمتر بود. به نظر من جهالت، غرور در بعضی از حاکمان و عدم توجه به نصایح نخبگان باعث شد که ما این موضوع را خیلی جدی نگیریم. بنابراین، بسیاری از امکانات از دست ما خارج شد. اما با این وجود، هیچگاه دیر نیست.
🔹 ما با حادثهای مواجه شدیم که در دهههای گذشته بسیار کمسابقه بوده است. این حادثه تمام جهان را فراگرفته و مصیبتهای زیادی به بار آورده است. به نظر من مهمترین کاری که میتوان انجام داد، این است که در جهت خوداتکایی کشور درس بگیریم، و برای حوادثی اینچنین آمادگی خود را زیاد کنیم. برخی از کشورها یاد گرفتهاند که این کار را انجام دهند. باید در جهت استفادۀ از دین و عقل و علم نیز هشیارانه عمل کنیم. به نظر من اگر جامعۀ ما آگاه شود که جای هر چیزی کجا است، آن وقت خسارات ما در این گروه از حوادث بسیار کمتر خواهد بود.به طور خلاصه، بنده در دراز مدت این شری را که اتفاق افتاد، وسیله خیر کثیر برای آینده میبینم. امیدوارم که عاجلاً از آن استفاده عقلانی شود.
🔸 مشاهده متن کامل گفتوگو:
http://mobahesat.ir/22801
🔻🔻🔻
@mobahesat