⚡ جامعه مدرسین پس از آیتالله یزدی
🔸 ریاست شورای عالی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم پس از فوت آیتالله مشکینی در سال 1386 از جمله مسئولیتهای مهم حوزوی آیتالله یزدی شمرده میشد. او ترجیح داد تکلیف این مسئولیت را هم در زمان حیات از دوش خود بردارد. به همین دلیل به اعضای آن صراحتا پیام داده بود که برای ریاست جامعه مدرسین نیز تصمیمی اتخاذ کنند. خبر فوت آیتالله محمد یزدی در صبح روز 19 آذر غافلگیر کننده بود، چرا که حال وی نسبتا مساعد بود و نشانههای خاصی از بحران مشاهده نمیشد.با فوت ریاست جامعه مدرسین حوزه علمیه قم این سوال مطرح است که ریاست این شورا برعهده چه کسی خواهد بود؟
🔹 مهمترین کارکرد جامعه مدرسین ابتدا در بین حوزویان است. از سطوح عالی یعنی مراجع عظام تقلید، علما و پژوهشگران واساتید تا طلاب جوان که بدنهی حوزه نامیده میشوند. طبیعی است ریاست این شورا باید برعهدهی کسی باشد که دو مولفهی مهم«مقبولیت شخصیتی در بین حوزویان» و «مقبولیت جایگاه برای رأیآوری از اعضای جامعه مدرسین» را داشتهباشد.
🔹 جامعهای برای همهی حوزویان:
طبیعتا تحقق وظایف ذاتی این نهاد در سایهی رابطهی«دوسویه» مبتنی بر هنجارها و سنتهای حوزوی ، ارتباط محترمانه با مراجع عظام و علما و اساتید حوزه و رابطه پدرانه با طلاب جوان است. همین مناسبات حوزوی است که علیرغم وجود اختلافنظرها میتواندرابطهی محترمانه را تداوم بخشد.
البته ضرورت بیان شده ممکن است یکی از چالشهای ریاست بعدی جامعه مدرسین هم باشد. چراکه تفکری با هواداران محدود اما پرسروصدا بخاطر بیاطلاعی از مناسبات حوزوی این تعامل را برنمیتابد و معتقد است تنها تفکری حق حیات در حوزه را دارد که از جهات مختلف مخصوصا سیاسی صددرصد مطابق نظر آنان است. مدیر فعلی حوزههای علمیه جناب آقای اعرافی که با درک صحیحی از ویژگیهای حوزههای علمیه سعی کردهاست طبق هنجارهای بیان شده حرکت کند همواره مورد تهاجم این طیف بسیار محدود است.
احیاء جایگاه جامعه مدرسین جامعه مدرسین با تقویت ساختار و ارتباط کامل با همهی طیفها و سطوح حوزوی و کمک گرفتن از نخبگان حوزوی برای نقشآفرینی در تحولات یا چالشهای روز جامعه و حوزههای علمیه حاصل میشود.
🔹 جامعهی حوزوی اما با کارکرد سیاسی:
شاید علت اصلی نقشآفرینی بیان شده از ابتدای انقلاب تا اواخر دههی هشتاد اعتبار و ارتباطات معاونت جامعه و نظام و دفتر جامعه مدرسین است. ارتقای معاونت جامعه و نظام از «اطلاعرسانی درون تشکیلاتی» به «دیپلماسی سیاسی تاثیرگذار با نهادها و جریانهای حاکمیتی» از جمله اولویتهای ریاست بعدی جامعه مدرسین است.
اما همهی آنچه که از برنامهها و تحولات لازم برای آیندهی جامعه مدرسین گفتهشد مشروط بر تحول در دفتر جامعه مدرسین و انتخاب مدیری در سطح این تشکیلات است. مسئول دفتر جامعه مدرسین باید از نظر حقیقی نیز شأنیتی شناخته شده و توانمندی تعامل با سطوح عالی حوزه و نظام را داشته باشد. بیراه نیست اگر یکی از دلایل اصلی نزولی جامعه مدرسین در دههی نود تاکنون را ضعف در همین بخش بدانیم.
🔹 گزینهای با مقبولیت درون حوزوی و برون حوزوی:
با توجه به شرایط بیان شده و اولویتهای بعدی ریاست جامعه مدرسین این سوال مطرح میشود که چه کسی میتواند پس از مرحومین آیتالله مشکینی و آیتالله یزدی بر این مسند تکیه بزند؟ به نظر میرسد در بین اعضای جامعه مدرسین حضرات آیات مقتدائی و بوشهری گزینههای واجد شرایط برای این سمت باشند.
آیتالله مرتضی مقتدائی از اعضای نسل اول جامعه و از منصوبان امام خمینی است. وی تجربهی ریاست شورای عالی و مدیریت حوزههای علمیه را هم در سوابق خود دارد. اما برخی معتقدند بخاطر شرایط جسمانی احتمال پذیرش این مسئولیت توسط ایشان ضعیف است.
اما آیتالله حسینی بوشهری را میتوان جدیترین گزینهی عهدهداری این مسئولیت دانست. وی از ابتدای دههی هفتاد مسئولیتهای متعددی در سطوح معاونت و پس از آن مدیریت حوزههای علمیه داشته است. در کنار آن عضویت در شورای عالی و سپس ریاست شورای عالی حوزه این شخصیت را چهرهای قابل قبول و مورد اطمینان برای طیفهای و سلیقههای مختلف حوزوی کردهاست. ارتباط خوب او با مراجع عظام تقلید و علما و اساتید نقطهی قوت بسیار مهمی است که میتواند به یک فرصت تبدیل شود. مقبولیت برون حوزوی آیتالله حسینی بوشهری نیز جبرانکنندهی ضعف ارتباطات و نقشآفرینی این نهاد در لایههای مختلف حاکمیتی و سیاسی است.
باید منتظر بود و زمان داد تا آیتالله حسینی بوشهری با اقدامات و تغییرات جدی در تشکیلات جامعه مدرسین مانند «معاونت جامعه و نظام» و «دفتر جامعه مدرسین» و ایجاد برخی سازوکارها از جمله ارتباط با طلاب جوان این نهاد مقدس را دوباره به جایگاه واقعی خود برگرداند.
مشاهده متن کامل یادداشت
http://mobahesat.ir/23188
🔻🔻🔻
@mobahesat