چيزى بيش از قُوتت به دست نمى آورى،
اِعْلَمْ أَنَّكَ لَنْ تَكْتَسِبَ شَيْئاً فَوْقَ قُوتِكَ إِلاَّ كُنْتَ فِيهِ خَازِناً لِغَيْرِكَ يَكْثُرُ فِي اَلدُّنْيَا بِهِ نَصَبُكَ وَ يَحْظَى بِهِ وَارِثُكَ وَ يَطُولُ مَعَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ حِسَابُكَ فَاسْعَدْ بِمَالِكَ فِي حَيَاتِكَ وَ قَدِّمْ لِيَوْمِ مَعَادِكَ زَاداً يَكُونُ أَمَامَكَ فَإِنَّ اَلسَّفَرَ بَعِيدٌ وَ اَلْمَوْعِدَ اَلْقِيَامَةُ وَ اَلْمَوْرِدَ اَلْجَنَّةُ أَوِ اَلنَّارُ امام علی علیه السلام
بدان كه هرگز،
چيزى بيش از قُوتت به دست نمى آورى،
مگر اين كه تو خزانه دار آن براى ديگران باشى. مايه رنج بسيار تو در دنيا مى شود
و وارثت از آن بهره مند مى گردد
و به سبب آن، حسابرسى تو در روز قيامت به درازا مى كشد
پس با مال خود در زندگى ات خوش بخت شو
و براى معادت كه در پيش دارى،
توشه اى بفرست
زيرا سفرى دور و دراز پيش رو دارى
و وعده گاه، قيامت است
و محلّ ورود، بهشت يا آتش