نوحهٔ عصر عاشورا
درد و فغان که قتل مولای عاشقان است
روز عزای و سوگ آقای مهربان است
خمخانه دل ما غمخانه حسین است
شمع و گل و پروانه دیوانه حسین است
پر پر نموده دشمن گلهای بوستان را
از روی جور و کینه کشتند باغبان را
احوال باغبان را از زینبش بپرسید
بروی نی ببینید در خون نشسته خورشید
شد علقمه خجل از لبهای تشنه کامان
کشتند ساقیش را با کام خشک و عطشان
رسانهٔ روح الله
@rouhollah_media