✅ معمای درمانگری
🔰 شبکه بهداشت کشور برای تربیت نیروی متخصص درمانگر هر ساله از رتبه های بالای کنکور ( یعنی دانشجوهای نخبه) برای درمانگری ( پزشکی) پذیرش میکند.
🔹 هر دانشجوی پذیرش شده پس از 7 سال مطالعه و تجربه در کنار اساتید و متخصصین مجوز
#طبابت_عمومی را دریافت میکند
🔹 پس از برای گرفتن
#تخصص حداقل 3 الی 5 سال دیگر نیز میبایست در دانشگاه درس بخواند تا بتواند مجوز تخصص در درمانگری در
#یک_حوزه_خاص را دریافت کند. البته این شروع راه است؛ پس از این درمانگر باید چندین سال برای
#فوق_تخصص و پس از آن
#پسادکترا درس بخواند و تجربه کسب کند.
▪️ مثلا پرفسور سمیعی با آن همه تجربه و شناخت صرفا مجاز در درمانگری در بخش مغز و اعصاب است!! و حتی خود ایشان نیز هیچ ادعایی در درمانگری حوزه های دیگر درمانگری ندارد و اخلاقا درمانگری نیز نمیکند!!!
🔰 اما بسیاری از اطباء طب اسلامی بدون دارا بودن تحصیلات عالیه؛ تنها با شرکت در چند دوره کوتاه مدت طب اسلامی و ویزیت چند بیمار، خود را مجاز به اظهار نظر تخصصی و ویزیت و ارائه دارو برای هر نوع بیماری در هر بخشی از بدن انسان میدانند!!!
▪️ انگار طب اسلامی آن کیمیای رازی است که سنگ را تبدیل طلا و یک غیر متخصص را متخصص در همه امور طبی میکند!!!!
▪️ از اساتید بزرگ طب اسلامی که چیزی نگوئیم که ناگفته پیداست چه ادعاهایی میکنند و چه اسطوره ها از درمانگری های خود به شاگردان گفته اند!!!!
✅ به نظر شما این سبک تربیت درمانگر منطقی، علمی و اسلامی هست؟!
#سیداحمدرضوی
@s_a_razavi