#شرح_صحیفه_سجادیه_انصاریان_دعا_45
#دعا_چهل_پنج_53
#ترس_عذاب_شوق_ثواب 4
⏺ اولياى الهى در برابر آن همه مرارت و رنجها كه به آنان مىرسد، مىگويند: ما زيبايى فقط مىبينيم. آنان كه چنين مىگويند: باطن هر چيز را مىنگرند چون تلخى ظاهرى كه مردم از آن رنج مىبرند براى اولياى خداوند از ديد زيبانگرى، شيرينى و شيدايى است.
حضرت امام حسين عليه السلام وقتى از مكه به طرف كربلا مىرود، جلوى اسبش را مىگيرند و به او مىگويند كه: نرو، مىپرسد چرا؟ مىگويند: سفرت بوى خون مىدهد. يعنى جانت در خطر است، البته پيش خودشان فكر كردند امام را بترسانيم كه شايد نرود. به محض اين كه مرگ را مطرح كردند، حضرت ارزيابى باطنى و الهى كرد و فرمود:
اشتياقم به مرگ از اشتياق يعقوب به ديدن يوسف شديدتر است.
اين برنامه؛ سيره پروردگار عالم است امّا كسى كه بر اساس ديد سطحى ارزيابى مىكند، مىگويد: خداوند مرا پست و كوچك كرد. گاهى كه كمى از اموالش يا تعداد فرزندانش آسيب مىبيند ناله و فريادش بلند مىشود كه: گويا خدا ما را فراموش كرده يا چرا تنها مرا امتحان مىكند و ...
اگر در سيره انبيا و معصومان عليهم السلام چنين طرز فكرى باشد، پس دنياى آنان با دنياى مردم چه فرق مىكند؟! روح بلند در كالبد بزرگ جاى مىگيرد و هر چه مقام معنوى برتر باشد، افق ديدگاه نسبت به لقاى دوست گستردهتر مىشود.
آنگاه كه امام حسين عليه السلام فرمود: شوقم به مرگ از اشتياق يعقوب به يوسف افزونتر است؛ بنابراين كلام او اوج نشاط روحى و افق بلند نگاه عرشى را مىفهماند، آن جايى كه يك مرتبه همه باطن را مىبيند و با حال مخلصانه بر لبان مباركش زمزمه مىكند:
صَبْراً عَلى قَضائِكَ يا رَبِّ لا الهَ سِواكَ يا غِياثَ الْمُسْتَغيثينَ مالى رَبٌّ سِواكُ وَ لامَعْبُودَ غَيْرُكَ، صَبْرًا عَلى حُكْمِكَ يا غِياثَ مَنْ لا غِياثَ لَهُ ... صبر بر تقديراتت پروردگار، اى كه هيچ معبود حقى جز تو نيست، اى فريادرس فريادخواهان، هيچ صاحب اختيار و معبودى جز تو ندارم. صبر بر داورىات اى دادرس بىپناهان.
سپس در نهايت اشتياق به سوى پروردگارش مىشتابد.
👈 ادامه دارد ...
تفسير و شرح صحيفه سجاديه، ج 11 ، ص: 404
👌 دعای
#چهل_پنج
◀️کانال انس با
#صحیفه_سجادیه
🆔
@sahife2