علی علیه السلام در حکمتی از حکمتهای نهج البلاغه دربارهى
#قلب می فرماید(
متن کامل ) :
"در آدمى پارهى گوشت معلقى وجود دارد عجيب تر از همهى آنچه كه در اوست و آن قلب است. در اين عضو شگفت آور موادى است از حكمت و ضد حكمت.
اگر اميدوار شود طمع او را ذليل و خوار مىكند،
اگر طمع تهديدش نمايد حرص موجب هلاكش مىشود،
اگر دچار ياس گردد اندوه و اسف او را مىكشد،
اگر غضبآلود و خشمگين شود غيظش تشديد مىگردد،
اگر از رضا و خشنودى برخوردار شود پرهيز از عوامل مضر و زيانبار را فراموش مىكند،
اگر دچار خوف شود همش در پرهيز و اجتناب مصروف مىگردد،
اگر در گشايش واقع شود غفلت مايه ى سلب موفقيتش مىگردد،
**اگر مال و پولى به دست آورد بىنيازى به طغيانش وامىدارد،
اگر با مصيبتى مواجه شود جزع و بيتابى موجب رسواييش مىگردد،
پس هر نداری ، کمبود و تقصيرى امکان دارد ، براى وى زيانبار و مایه سقوط گردد
و هر دارایی ، مال و امکاناتی ممکن است براى او مايه ى فساد و تباهى شود."
#نهج_البلاغه_حكمت_108