🟡حقیقت «انتظار» و «منتظر»
🔻 -آيه ۱۱ سوره رعد - «إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ»
آب بسيار صاف و پاكى است كه بر سر منتظرها،
آنهايى كه به انتظار هستند كه هميشه خدا از يك راه غير عادى كارها را درست كند، مى ريزد.
انتظار بيهوده نكشيد.
🔻«انَّ» يعنى تحقيقاً مطلب اين است؛
تحقق و واقعيت اين است كه :
🔻هرگز خداوند اوضاع و احوال را به سود مردم عوض نمى كند
«حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ»
مگر وقتى كه خود آن مردم آنچه مربوط به خودشان است، آنچه كه در خودشان هست:
اخلاق،
روحيه،
ملكات،
جهت، نيات و بالأخره خودشان را عوض كنند.
🔻 آيا ما مى توانيم مدركى بهتر از این پیدا کنیم؟
نصّ قرآن است،
با نصّ قرآن نمى توان كارى كرد.
🔻- بر اساس آیه مذکور- ، ملت ، بايد «يُغَيِّرُوا» باشد،
بايد ابتكار و فكر و نقشه داشته باشد،
بايد خودش شخصاً براى خود تصميم بگيرد و انتخاب كند.
🔻هر وقت ملتى رسيد به جايى كه :
خودش براى خودش تصميم گرفت؛خودش راه خود را انتخاب كرد و خودش در كار خود ابتكار به خرج داد،
🔻چنين ملتى مى تواند انتظار رحمت و تأييد الهى را داشته باشد،
🔻انتظار آن چيزهايى كه قرآن نام مى برد:
فيضهاى الهى،
اعانتهاى الهى،
نصرتهاى الهى
▪️مجموعه آثار استاد شهيد مطهری(حماسه حسینی)) ، ج17، ص:225 -222- با تلخیص و ویرایش جزئی -
https://eitaa.com/shakhes1340