بسم الله الرحمن الرحیم دو واژه (رحمان) و (رحیم) دارای دو معنای مختلف است. رحمان بر وزن فعلان و برای مبالغه است و وزن فعلان بر فراوانی و سرشار بودن دلالت دارد. پس رحمان مبداء سرشار از رحمت است که همه ممکنات را فرا گرفته و این رحمت فراگیر، که شامل حال عموم موجودات و انسان های مومن و کافر می شود، اما رحیم بر وزن فعیل صفت مشبهه است که بر ثبات و بقا دلالت دارد به ویژه بندگان مطیع و صالح و فرمانبردار است: «وَکانَ بِالمُؤمِنِینَ رَحِیما». پس خدای رحمان، یعنی خداوند کثیرالرحمه ، و رحیم یعنی خداوند دائم الرحمه است و این رحمت در عالمی اضافه می گردد که فناپذیر است و آن، عالم آخرت است. کسب مطالب بیشتر در این موضوع با رجوع به کتاب تدبر در معارف قرآن کریم 🆔 @twonoor