💠 جذْبه💠
🔺 جذْبه در لغت به معنای کشش است.
🔻 جذْبه، اصطلاحی در تصوف و عرفان، به معنای کشیده شدن بنده به سوی خدا با عنایت الاهی است که سبب میشود انسان بی واسطه کوشش و بدون دشواری طیِ منازل، ناگهان، به خداوند نزدیک شود.
🔺 برخی صوفیان در توضیح مفهوم جذب و جذبه، از تمثیل آهن ربا بهره بردهاند و عشق و محبت را منشأ این انجذاب و طلب دانستهاند و از این رو، در بحث از جذبه به آیه «. . . یَأتِی اللّهُ بِقَومٍ یحبُّهُم و یُحِبُّونَهُ. . . » (خدا گروهی را میآورد که آنان را دوست دارد و آنان (نیز) او را دوست دارند) [مائده/۵۴] اشاره کرده اند.
🔻 عزالدین کاشانی روح محمدی یا حقیقت مصطفوی را «مجذوب اول»، و ایشان را جاذب صحابه و صحابه را جاذب تابعان معرفی کرده است.
🔺 سلسله اولیا و مشایخ صوفیه نیز یکی پس از دیگری در این زنجیره جذباند و این جذبات متوالی، طریقِ سرایتِ محبتِ الاهی است.
#🍁برای مطالعه کامل مقاله بر روی لینک زیر کلیک کنید👇
🌐
wikifeqh.ir/جذبه
#اصطلاحات #اخلاقی #فرق_و_ادیان #جذبه
#عشق #محبت #صوفیان #آهنربا
•┈┈••✾•🍂🥀🍂•✾••┈┈•
📌 کانال ویکی فقه👇
🆔
@wikifeqh