.
4⃣ «وَ الشَّمْسُ تَجْري لِمُسْتَقَرٍّ لَها»
اگرچه این فراز به صورت «خورشید به سوی قرارگاه ویژه خود جاری است» ترجمه شد، اما در قرائات مشهور این آیه، نه از تعبیر «الی مستقرها»، بلکه از تعبیر «لمستقر لها» استفاده شد؛
چرا؟
🍃الف. این «لام» میتواند لام پایان وقت باشد شبیه «أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ» (إسراء/78) و «فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ» (طلاق/1) و این لام زمانی به کار میرود که گویی آن زمان مذکور، نقش سبب و غایت برای آن فعل را ایفا میکند؛ و «لام» میتواند اساساً به معنای «إلی» هم به کار رود.
📚 (مفاتيح الغيب (فخر رازی)، ج26، ص276)
🍃ب. این لام مشخصا لام غایت است و شاید میخواهد به طور ضمنی اشاره کند که آن قرارگاه، صرفا پایان مسیر نیست؛ بلکه هدف و غایتی است که خورشید برای آن آفریده شده است❗️
و آمدن تعبیر «لها» بعد از مستقر نیز میتواند مؤید این برداشت باشد؛ در این صورت، مقصود از این قرارگاه، لزوما یک مکان فیزیکی و جسمانی نخواهد بود‼️
با این توضیح، این قرائت آیه، با قرائت دیگری این آیه که به صورت «لا مستقر لها» آمده (توضیح در «اختلاف قرائت») در یک راستا، و بنوعی مکمل معنایی هم خواهند بود، نه در مقابل هم؛
🔹 این قرائت نشان میدهد که خورشید یک غایت ماورایی دارد که حرکت او برای تحققِ آن غایت است؛ و
🔸قرائت «لا مستقر لها» تاکید میکند که مادام که نظام دنیا و آسمان و زمین دنیوی برپاست و به مرحله قیامت وارد نشدهایم یک غایت فیزیکی و پایان مکانیای برای خورشید انتظار نداشته باشیم.
🍃ج. ...
@yekaye