حدودای نه و نیم صبح، ما رفتیم والیبال چون که مسابقه داشتیم. براساس قرعه کشی که انجام شد، مسابقه‌مون افتاد با خانمای فرهنگی شهرمون. دو ست بازی کردیم و دو ست رو ما بردیم. از اونجایی که ما دوتا تیم بودیم، اون یکی تیم‌مون هم با تیم بچه‌های یه شهر دیگه بازی کردن و نتیجه شد ۲ _ ۱ به نفع تیم اونا.

دوستم درحال معرفی کراش ۹۳۸۶۲۶۷۵_ُمش :

راستش مهم نیست چقدر وقت گذروندن با دوستام بی‌محتوا و بی‌هدف و کسل کننده باشه، مهم اینکه پیششونم.

نظرتون درمورد یه مطلب جالب چیه؟🗞

تا حالا شده از خواب بپری و یه لحظه ندونی این چیزی که دیدی واقعاً اتفاق افتاده یا فقط یه خواب بوده؟ خواب‌ها خیلی وقتا یه دنیای عجیب و غریبی دارن که نمی‌تونیم راحت از کنارش بگذریم. مثلاً یه‌وقتایی خواب یه آدمو می‌بینیم که سال‌هاست ندیدیم، یا یه جایی می‌ریم که تو واقعیت اصلاً وجود نداره. اما مغزمون تو خواب اونو واقعی‌تر از واقعیت می‌سازه! حالا سؤال اینه که اصلاً چرا خواب می‌بینیم؟ چی میشه که مغزمون توی خواب شروع می‌کنه به ساختن این صحنه‌ها و داستان‌ها؟ ببینید، از نظر علمی خواب یه حالتیه که مغز هنوز فعاله ولی بدن عملاً تو حالت استراحت میره. مخصوصاً تو یه مرحله‌ای از خواب که بهش می‌گن REM، مغز حسابی مشغوله. انگار داره یه فیلم‌نامه می‌نویسه و خودش هم کارگردانه، هم بازیگر، هم تماشاگر. خیلی از خواب‌هایی که می‌بینیم تو همین مرحله‌س. دانشمندا در مورد دلیل خواب دیدن کلی نظریه دارن. مثلاً فروید می‌گفت خواب‌ها درواقع آرزوهای پنهان ما هستن؛ چیزایی که تو بیداری نمی‌تونیم بگیم یا انجام بدیم، ولی تو خواب یواشکی خودشونو نشون می‌دن. یکی دیگه مثل یونگ معتقد بود خواب یه جور زبون ناخودآگاهه، که با نماد و تصویر باهامون حرف می‌زنه. بعضیا هم می‌گن مغز موقع خواب داره اطلاعات روزو مرتب می‌کنه، انگار داره پوشه‌بندی می‌کنه که چی بره تو حافظه بلندمدت و چی حذف شه. حتی یه نظریه هست که می‌گه مغز تو خواب به حل مسائلی که تو بیداری به نتیجه نرسیدن ادامه می‌ده. حالا اینکه کدومش درسته هنوز معلوم نیست، شاید همه‌ش یه گوشه‌هایی از حقیقت باشن. در مورد نوع خواب‌ها هم باید بگم که یه عالمه مدل داریم. مثلاً خواب‌های عادی که همون اتفاقای روزمره‌ن، یا خواب‌هایی که توش پرواز می‌کنیم یا می‌دویم و انگار هیچ قانونی وجود نداره. یه سری خواب‌ها هستن که خیلی وقتا می‌شن کابوس. اینا معمولاً با ترس و اضطراب همراه‌ن و آدمو از خواب می‌پَرونن. بعضی خواب‌ها هم هی تکرار می‌شن. مثلاً هی می‌بینی که امتحان داری و هیچی نخوندی! اینا معمولاً نشونه‌ی یه فشاره که هنوز تو ذهنته. جالب‌ترینش به‌نظرم خواب‌های شفافه؛ یعنی وقتی تو خواب می‌فهمی که داری خواب می‌بینی و حتی بعضی وقتا می‌تونی کنترلش کنی. مثلاً تصمیم بگیری بری پرواز کنی یا بری یه جایی که همیشه دوست داشتی. یه جور حس قدرت می‌ده. بعضیا هم باور دارن خواب‌ها می‌تونن پیش‌بینی‌کننده باشن یا الهام‌بخش، مثلاً یه خواب عجیب می‌بینن و بعدش یه اتفاقی می‌افته که با اون خواب خیلی می‌خونه. علمی ثابت نشده، ولی خب نمی‌شه هم راحت ردش کرد چون آدمای زیادی این تجربه رو داشتن. در کل، خواب دیدن فقط یه چیز بی‌خود و اتفاقی نیست. یه کار مهمیه که مغز انجام می‌ده. کمک می‌کنه ذهنمون خالی شه، خاطره‌ها مرتب شن، خلاقیت‌مون بیشتر شه، حتی از نظر روحی آروم‌تر باشیم. خیلی وقتا هم باعث می‌شه یه چیزی رو که تو بیداری نمی‌فهمیدیم، تو خواب یه جرقه‌ش تو ذهنمون بخوره. پس دفعه بعد که یه خواب عجیب دیدی، فقط نگذر ازش. یه‌کم بهش فکر کن. شاید یه گوشه‌ای از مغزت داره باهات حرف می‌زنه... #خوندنی

سلام کردن به آدم‌ها واجب نیست، سلام کردن به گربه‌ها واجبه.

نمایشنامه خوندن همیشه می‌تونه حالمو تا مدت‌ها خوب کنه🧹

موقعی که نمایشنامه یا فیلمنامه خوندن رو شروع میکنم، ناخودآگاه خودمو به جای تک تک شخصیت‌ها می‌زارم و از جانب اونا، با لحنی که به دیالوگ‌ها میاد میگم. و بخاطر همینه که، ممکنه یک نمایشنامه فقط درحد ۷۰ صفحه باشه، امّا من دو ردز سر خوندنش می‌مونه‌ اونقدر می‌خونم، میخونم که اون لحن و شخصیت، هر فرد بیاد دستم و بدونم چجوری توی ذهنم هرنقش رو اجرا کنم.

صبح بخیر🛵

بابا رفت عراق. کوله پشتی منو برد ولی منو نه. کوله پشتی عزیزم مراقب بابام باشه، بابای عزیزم مراقب کوله پشتی من باش.