ببین که خسته و امیدوار در راهم من از حوالی هشتاد و چار در راهم...

و گاه بارش ابرم برای سبز شدن به سوی بالش خود زار‌زار در راهم

نفس کشیدم و از نو دوباره زاده شدم به شوق خواستنی‌ها پر از اراده شدم پس از گذشت چهل روز گریه، از سر صبر زدم به خندهٔ انگورها و باده شدم درخت کوچک خوش‌قسمتی که در شبِ برف به پیشواز بهاران شکوفه داده شدم به هر دهی که رسیدم، در اولین فرصت غباری از حرم یک امامزاده شدم کسی که خسته و زخمی، کسی که راضی و شاد رسیده است و نوک قله ایستاده شدم فقط به خاطر دیدار با سلام تو بود که از قطار خداحافظی پیاده شدم #فاطمه‌عارف‌نژاد

🥲🥲🥲🥲

بار بستیم ولی لحظه کندن سخت است. . .

خیلیم سخت نبود 😔😂😂

برایت گریه خواهم کرد اما صبح بعد از جنگ. . .

در شبِ سرما، شبِ خلوت، شبِ سردرگمی گرم و مطبوعی شبیهِ طعمِ چای هیزمی کاش ذکری یادمان می‌داد در بابِ وصال در مفاتیح‌الجنانش شیخ عباسِ قمی #حامد‌عسکری

بعد از شیر خوردن بچه اگه باد گلو ش رو خارج نکنیم ، دلش درد میگیره! ما چی میشیم اگه هوای دنیا از دلمون خارج نشه؟

گفت دفعه قبل گفتی همش ضعف داری حالت بده برات شیربادوم خریدم بخوریا دفعه بعد باید بدوی! و من اینطوری بودم که آخه دخترررر مگه حال من می‌تونه خوب نشه اینطوری؟! پروانه ها اینور و اون ور قلبم پرپر میزنن:))))

یکی از دوستام تولدش بود و من قرار بود برا تولدتش با ردیف ابر شعر بگم اما یه جوری شدم اهالی زمین که نهایتا بتونم با ردیف خاک یه چیزی بگم! هعی