سلام عموییا.

نوع دیگر آزادی، آزادی معنوی هست. آزادی انسان از خودش. تفاوتی که بین مکتب انبیا و مکتبهای بشری هست اینه که پیغمبران اومدن تا علاوه بر آزادی اجتماعی به بشر آزادی معنوی هم بدن. حالا سوال اصلی اینه که آزادی معنوی چیه؟!

انسان یک موجود مرکب و دارای قوا و غرایز گوناگونه. انسان شهوت داره، غضب داره حرص و طمع داره جاه طلبی داره.. ازون طرف عقل و فطرت و وجدان اخلاقی هم داره. انسان ممکنه به طور فیزیکی آزاد باشه ولی بنده‌ی حرص خودش باشه بنده‌ی طمع خودش باشه. و باز ممکنه از همه ی اینها آزاد باشه.

اصل بحث و گم نکنیدا، بحث این بود که آزادی اصلی چیه و اصن چه نیازی به ازادی؟ حالا اگه ازادی میخوایم، چرا معنوی؟

یه سوال اینجا پیش میاد. ممکنه که آدم اسیر شهوت و خشم و حرص و همه‌ی ویژگی های ذاتیش باشه ولی بگه من آزادی دیگران رو محترم میشمرم؟! اینجوری سنگ رو سنگ بند میشه؟ امروز عملا میگن اره. عملا میخوان بشر بنده‌ی حرص و شهوت و خشم خودش باشه. اسیر نفس اماره خودش باشه و وقتی اینطوری اسیر خودشه، آزادی اجتماعی رو هم محترم بشماره. که این یکی از بزرگترین تضاد های اجتماع بشره.

بشر قدیم به حکم طبیعت فردی خودش منفعت طلب بود. از هر وسیله‌ای میخواست به نفع خودش استفاده کنه. اگه از آهن و سنگ و گاو و قاطر برای خودش استفاده میکرد، از انسان هم میکرد. اگه کسی رو برده‌ی خودش میکرد بخاطر منفعت خودش بوده. همون علتی که باعث میشد در گذشته بشر رو وادار به سلب آزادی اجتماعی کنه و حقوق دیگران رو پایمال کنه.

توی جامعه‌ی امروزی چطور. انسان دیگه منفعت طلب نیست؟ دیگه قصد استفاده برای راحتی و نیاز های خودش نداره؟! باید بگیم که دهان بشر امروز برای بلعیدن، اگر بیشتر از دهان بشر دیروز باز نباشه کمتر نیست. نه علم تونسته جلوی اون رو بگیره نه تغییر قوانین. فقط فرم قضیه تغییر کرده. باید بگیم که بشر قدیم صریح بود و رک، بر خلاف امروز که دو رویی و نفاق هست. فرعون رسما میگفت موسی چی میگی؟ اینا بندگان و بردگان ما هستن. دیگه سرپوش استعباد روی خودی نمیزاشت.

اما بشر‌ امروز به نام جهان آزاد و دفاع از صلح و آزادی، تمام سلب آزادیها، سلب حقوقها، بندگیها و بردگیها رو داره. چرا؟! چون ازادی معنوی نداره. روحش آزاد نیست، تقوا نداره. آزادمرد واقعی کسیه که در ناحیه وجود خودش، روح خودش آزاد بشه تا بتونه به دیگران آزادی بده. کسی که در درجه اول از اسارت نفس خودش نجات پیدا کرده باشه.

فکنم برای امروز بس باشه.

هیچ‌جوره خیابون‌ها رو خالی‌نکنید. خیابون این شبا سنگره و شما رزمنده مطمئن‌باشید اگه خیابون‌ها رو خالی‌کنید یعنی سنگرو خالی‌کردید و دشمنو شاد.

-