ماشین پرسرعت داره می‌ره. پنجره‌رو می‌کشم پایین‌تر و پایین‌، باد اونقدری قدرتش زیاده که چشمام ناخودآگاه شروع به‌جمع شدن و کوچیک‌تر شدن می‌کنن. سعی می‌کنم به‌قدرت باد غلبه کنم. چشام رو‌ باز کردم، خیلی باز.‌ باد با بی‌رحمی تمامش چشمام رو اذیت کرد. من نباید با قدرتش بازی می‌کردم، به‌بازی گرفتم. چشمام سوخت.

شب‌هایی که به‌سردی نزدیک شدن.

افرا اسمت رو باید تتو کنم.

ارتباطات مجازی رو خیلی جدی نگیرید، اون حضوری هم ممکنه کلی خورده شیشه توش پیدا بشه شما چطور فقط به یک پیام به یک صدا یا یک تصویر دل می‌بندین بدون اینکه حتی طرف رو از نزدیک دیده باشین؟ خیلی ترسناکه

امشب یه‌لطف کوچیک می‌کنین و من رو به‌قولی یک‌قرنی کنید؟ لطفاً آدرس چنل‌هاتون رو بدید، تا من بتونم بهتون بپیوندم.🐋

می‌شه یه‌پیامی چیزی فور کنید بگید ممبرای پربرگ‌تون بیان پیشم؟