📷 بازیکن تعویض شد 🔸واکنش کمال شرف، کاریکاتوریست یمنی به فعال شدن گروه‌های تروریستی در سوریه

🔻آقای خسروپناه! دوران رهایی‌ست! 🖊مهدی جمشیدی [یکم]. چند سال پیش در یکی از مدارس، چند جلسه‌ای برای دانش‌آموزان، اخلاق جنسی تدریس کردم؛ اما از تدریس، پا فراتر نهادم و به دانش‌آموزان نزدیک شدم و از دنیای درونی آنها مطلع شدم. عجیب بود؛ نسبت به نسل و دهۀ من، انحراف‌های جنسی، بسیار گسترده شده و آلودگی‌های اخلاقی، ریشه دوانیده بودند. بااین‌حال، این نوجوانان غوطه‌ور در معصیت، مشاور و راهنمای دلسوزی نداشتند که مسأله‌های درونی‌شان را با او در میان بگذارند. یکی از دانش‌آموزان می‌گفت مبتلا به خودارضایی است و‌ مشاور رسمی آموزش‌وپرورش به او گفته هفته‌ای یکبار انجام این عمل اشکالی ندارد. حجم آفت‌ها و انحراف‌ها آنچنان بود که علاج ریشه‌ای و ساختاری می‌طلبید. [دوم]. برای گفتگو با دانش‌آموزان، به یکی از مدارس دخترانه رفته بودم. مشخص بود که به زور و اجبار به نشست آمده بودند. هرچه می‌گفتم در ذهن‌ها جا نمی‌گرفت؛ گویا یک شکاف هویّتیِ بزرگ پدید آمده بود که امکان تفاهم و گفتگو را از میان برده بود. این همه فاصله و زاویه، عجیب بود. پس از برنامه، یکی از دانش‌آموزان کنارم آمد و گفت فقط می‌خواهم به شما بگویم که بسیار دیر آمدید. او درست می‌گفت اما مخاطبش من نبودم؛ نویسنده‌ای که تمام توان خود را در دو دهۀ اخیر، صرف روشنگری و اعتراض و انتقاد و مناظره و تبیین کرده است. [سوم]. در جریان اغتشاشات سال ۱۴۰۱ که برای اولین بار، دامنۀ کشمکش‌ها و تضادها به مدرسه‌ها هم کشیده شد، دخترم که در یک مدرسۀ دولتی تحصیل می‌کرد، به‌شدت از سوی همکلاسی‌هایش مورد فشار و تحقیر قرار گرفت. همکلاسی‌های او که همگی غیرچادری بودند و ذهنیّت منفی نسبت به انقلاب داشتند، چادری‌بودن او و عقاید دینی و انقلابی‌اش را به دستاویزی برای بایکوت‌کردن وی و سرزنش و ملامتش تبدیل کرده بودند. فشارها و کنایه‌ها به دخترم در حدی بود که در مدت کوتاهی، نشانه‌های افسردگی در او نمایان گردید. بسیار احساس انزوا و تنهایی می‌کرد و می‌گفت در مدرسه، دوستی ندارد که سبک زندگی و تفکرش مانند او باشد. در اینجا بود که من در این اندیشه فرو رفتم که آیا من مقصرم که به دلیل قرار داشتن در طبقۀ متوسط، توان پرداخت شهریۀ مدرسۀ غیردولتی را ندارم، یا نهادهای فرهنگی و از جمله شورای عالی انقلاب فرهنگی که بی‌خاصیّت و بی‌کفایت هستند؟! [چهارم]. از کنار مدرسۀ دولتی پسرم می‌گذشتم. صدای بلند فحاشی‌های ناموسیِ بسیار رکیک دانش‌آموزان را با یکدیگر شنیدم. گویا با یکدیگر درگیر شده بودند. از پسرم در این باره پرسیدم. پاسخ داد همیشه در مدرسه نزاع هست و هرچه می‌خواهند می‌گویند و یکبار هم که معاون مدرسه می‌خواست اینان را مهار کنند، خودش را کتک زدند. دریافتم مدرسه، رهاست و کنکور و دیوان‌سالاری و شبکه‌های اجتماعیِ غربی و بی‌عملی نهادهای فرهنگی، همه‌وهمه، هویّت را بر باد داده‌اند. نه معاون پرورشی دارند و نه کمترین خبری از کار فرهنگی است و نه معلمان در جهت تربیت تلاشی می‌کنند و ... . به معنی واقعی کلمه، مدرسه رهاست. [پنجم]. حجت‌الاسلام خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، چندی‌ست که به منتقدان کارنامۀ شورا می‌تازد و آنها را بی‌اطلاع و غیرمیدانی و بی‌ادب می‌خواند و به دفاع از شورا می‌پردازد. دیگران را نمی‌دانم اما من از زندگی روزمرّۀ فرهنگی نوشتم، از عینیّت‌های محسوس، از واقعیّت‌های کنونی، از زیر پوست جامعه، از ذهنیّت‌های فرسوده‌شده، از لیبرالیسم فرهنگی، از اغتشاش معنایی و زوال هویّت، از سرمایه‌سالاری در نظام آموزشی، از خاموشی و انحطاط شورای عالی انقلاب فرهنگی، از دوگانگی فرساینده در درون نظام، از منافقان انقلاب و ... . من از آن انقلابی‌هایی نیستم که فرزندانم را از جامعۀ واقعی جدا کنم و به درون گلخانه‌های شبه‌مذهبی که مدرسه نام گرفته‌اند ببرم. همین که انقلابی‌ها، فرزندان‌شان را از مدرسه‌های دولتی جدا کرده‌اند، به معنی شکست نظام در انقلاب فرهنگی نیست؟! مگر بنا نبود توحید در ساخت اجتماعی و زندگی روزمره، مستقر شود و جامعه، به بستری برای کمالات معنوی و ایمانی تبدیل گردد؟! آن‌قدر از واقعیّت‌های جامعه احساس خطر کرده‌اند که برای خود، کلونی‌های آموزشی ساخته‌اند و فقرا و طبقۀ متوسط را در مدارس دولتی رها کرده‌اند. این وضع، نه عدالت است و نه اخلاق. و من در شورای عالی انقلاب فرهنگی، یک مرد نمی‌شناسم که این دردهای عمیق و مزمن را فریاد بزند و یقه چاک بدهد و از کارگزاران فرهنگیِ بی‌کفایت و ضعیف‌النفس، پاسخ و عمل بطلبد. همه با هم تعارف دارند. سیاست، حقیقت را بلعیده و قدرت‌طلبی، خدایی می‌کند و آرمان‌ها، در دهۀ شصت جا مانده‌اند. https://eitaa.com/mahdi_jamshidi60

برادران عزیز سپاهی و ارتشی و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران خدا قوت ما مردم این سرزمین ایران عزیز از شما غیور مردان جبهه حق و شهادت مطالبه داریم که پاسخی به محکمی تمام تاریخ ظلم این رژیم غاصب صهیونی اسرائیل به ایشان بدهید که برای همیشه ظلم را از یاد ببرند، وگرنه این سگهای وحشی با تحریک گروههای تکفیری می خواهند غیر مستقیم به سوریه و سپس به ایران عزیزمان ضربه بزنند ؛ پس جهادگران غیور سرزمین شیران لطفا هر چه سریعتر و قوی تر به امر ولی امر مسلمین حضرت آیت الله خامنه ای وعده صادق 3 را با رمز یا زهرا صلوات علیه شروع کنیم که پیروزی جبهه حق بر کفر وعده صادق الهی است ان شاءالله🤲 لطفا جهت حمایت از این خواسته به حق مردمی، که به فرموده رهبر عزیزمان سوخت موشکهای ما مطالبه گری مردم است، لطفا روی لینک زیر بزنید و نیز برای هم افزایی این پیام را برای تمام عزیزان خود ارسال نمایید🌹 یا علی گفتیم و عشق آغاز شد: 👇 https://asle8.24on.ir/n/133

. ♻️ مشکلات کشور تقصیر کیه؟ جلیلی باور نمی‌کنید، متن را بخوانید. 👈 کانال حمید رسایی: eitaa.com/rasaee

. ♻️ یعنی فهمیدن این نکته سخت است؟ وقتی بهانه می‌گیرند، هر کاری کنیم باز هم بهانه تولید می‌شود. 👈 کانال حمید رسایی: eitaa.com/rasaee

شما که دین را به نان می‌دهید کجا در ره عشق جان می‌دهید اگر خشم دینی ملایم شود بر این سرزمین غرب حاکم شود

لطفا منتشر کنید شاید برسد به دست آنها که باید بشنوند چرا سوریه را از دست دادیم؟ از شرایط منطقه و تصمیمهای بشار اسد به قدر کافی گفته اند و اینها همه اسباب و علل ظاهری است و ورای همۀ ظواهر، حقیقت باطنی دیگری. به شکل خلاصه: قرار است پیامبر(ص)، تاریخ و سیرۀ ایشان الگوی ما باشد. مطابقت دهیم؛ در ابتدای طوفان الااقصی در کدام شرایط بودیم؟ بدر و خیبر، خندق، تبوک...؟ حال و هوای پانزدهم مهرماه سال 1402، حال و هوای اقتدار مطلق جبهۀ مقاومت بود. اهمیت ضربۀ حماس و غفلت و گیجی چندساعتۀ اسرائیل تقریباً همۀ ما را به پیروزی آسان مطمئن کرده بود. مگر نه اینکه جبهۀ مقاومت دست بلندش را از ایران دراز کرده و گلوی اسرائیل را در ساحل بن بست مدیترانه با قدرت می فشرد؟ فتح خیلی نزدیک به نظر می رسید. تاریخ پیامبر(ص) به گواهی قرآن مجید کی و کجا مورد مشابهی را نشان می دهد؟ در آن هنگام که فزونی جمعیتتان شما را مغرور ساخت ولی این فزونی جمعیت هیچ به دردتان نخورد و زمین با همۀ وسعتش بر شما تنگ شد سپس پشت به دشمن کرده فرار نمودید (توبه/25) داشتن موشک، راه دسترسی زمینی به مرزهای فلسطین اشغالی، متحدان منطقه ای و.... ما را غافل کرد که: و ما النصر الا من عند الله العزیز الحکیم. غرورِ «داریم»ها و «می توانیم»ها که آمد و خدا و فقیر الی الله بودن ما فراموش شد، اسباب ظاهری هم برای شکست فراهم می شود. خطا از کار درآمدن نظر تحلیلگران زبده که پیش بینی می کردند نظام سوریه را در این بحران تاب آوری داشته باشد، از همان اسباب ظاهری است، چون فهم را هم همان خدایی عطا می کند که نصرت در ید قدرت اوست. سال هاست در مورد نفوذ و خطر نفوذ می شنویم؛ برادران و خواهران مسلمان و عزیزان سپاهی و ارتشی و بسیجی! نفوذ اداری، نظامی، امنیتی و اقتصادی وقتی رخ می دهد که جلوتر از آن نفوذ اعتقادی اتفاق افتاده باشد، آن هم در مقیاس فردی و دل این فرد و آن فرد از ما؛ آنجا که شیطان ما را فریفته باشد که لا غالب لکم الیوم. اصلاً این حرف، حرفی است شیطانی، هرجا که باشد و به ذهن هر کس که خطور کند، تنها غالب غیرمغلوب خداست. گواه این ادعا احد و همین حنین است که در آنها سپاه اسلام شکست خورد در حالی که فرماندهی با پیامبر(ص) بود. سقوط سوریه برای محور مقاومت واقعه ای بسیار تلخ و خسارتی سنگین است، اما نه جبران ناپذیر؛ به شرط آن که از این شکست درس بگیریم و بینی غرور پوچ شیطانی را به خاک بمالیم؛ از صمیم قلب خداوند متعال را به یاری بخوانیم و او را نصرت دهنده بدانیم نه موشک و متحد و ابزار را. ورق حنین زمانۀ ما هم قابل برگرداندن است، چون خدای امروز، همان خدای پیامبر(ص) و خدای صدر اسلام است. آن کس که از غرور اجتناب کند، خود را عالِم دهر و قدرتمند عالَم نداند، گوشش برای شنیدن امر ولی نیز باز می شود و اگر ولی امر دستور حمله داد، تعلل نمی کند و اگر دستور خودداری داد شتابزده نمی شود. مانع کنونی اجرای امر ولی، همان حساب مادی و ابزاری است، منتها این بار معکوس؛ می شنویم که عده ای می گویند: «اگر بزنیم اسرائیل جواب می دهد و باز باید بزنیم و امکانش را نداریم، پس کوتاه بیاییم.» این حساب مادی یک بار گوشمالی خداوند را برای جبهۀ مقاومت به ارمغان آورده، مایۀ کمال تأسف است اگر تکرار شود و این بار غضب الهی را برانگیزد. والسلام علی من اتبع الهدی

. ♻️ «دلایل اقتصادی سقوط بشار اسد» شروع دومینوی شکست سوریه به 2005 باز می‌گردد. زمانی‌که برخی «اقتصادخوان‌های سیاست‌ندان» با بلاگری رسانه‌ای بر طبل توهمِ «دولت بزرگ و پرخرج» کوبیدند تا سیاستهای «رفاه عمومی» سوریه را در هم بشکنند که امروز ثمره شوم آن بشود انهدام سرمایه اجتماعی دولت. سوریه با همه نواقص اقتصادی که داشت اما چتر رفاهی عمومی را در حوزه خدمات عمومی مثل بهداشت و درمان، آموزش، بیمه و تأمین اجتماعی و نظام بازنشستگی فراهم کرده بود. حتی تسهیلات دهی خوبی برای حوزه کشاورزی و خودکفایی کالاهای اساسی خود به اجرا گذاشته بود تا اینکه عده ای مبتنی بر آموزه‌های جزوات اقتصادی خود، بدون توجه به هیچ کدام از سایر ابعاد سیاسی، اجتماعی، امنیتی و اقتصادی سوریه، با اهدافی مثل «کاهش مخارج دولت، چابک‌سازی دولت، توزیع عادلانه!! یارانه و ...» و دقیقا با همین واژگان، بشار اسد را به سمت حذف سیاست‌های رفاه عمومی در سوریه بردند. حذف یارانه‌ها شروع شد، سوخت و نان گران شد، حمایت دولت از تولید کالاهای اساسی غذایی و کشاورزی شدیدا کاهش پیدا کرد، سوریه به واردکننده بسیار از همین کالاها تبدیل شد. نظام بیمه عمومی عملا لغو شد و بیمارستانهای دولتی به سمت خصوصی شدن رفتند و هزینه درمان سر به فلک کشید.حتی حوزه آموزش هم به سمت خصوصی شدن پیش رفت تا جاییکه از مهدکودک تا دانشگاه را شامل میشد. اما نه دولت چابک شد، نه بخش خصوصی توسعه یافت، نه درآمد سرانه رشد کرد، نه بهره‌وری و توسعه به صرفه شد و نه هیچکدام از درهای آرمان‌شهر تَوَهمی آن اقتصادخوان‌های مشاور بشار اسد باز شد. رسانه‌های دولتی سوریه هم با تریبون دادن به این جریان، ناخواسته سقوط را تسریع کردند. نتیجه: انهدام سرمایه اجتماعی اسد و شروع و توسعه ناامنی های گاه و بیگاه از شمال و جنوب سوریه. این عاقبت حتمی هر دولتی است که حکمرانی را به دست «اقتصادخوان‌های سیاست‌ندان» و بلاگرها بدهد. 👈 کانال حمید رسایی: eitaa.com/rasaee

هواگردهای سوریه که طی سال‌ها به کیان موقت اسرائیل شلیک نکرد، و صبر راه‌بردی کرد، در آشیانه‌ با آتش آن ارتش نابود شد. این هم‌آن سرنوشت موشک‌های ایران است اگر از ترس تله‌ی تنش در پای‌گاه‌های زیرزمینی مدفون بمانند...

رادیو ارتش اسرائیل: مقامات ارتش بر این باورند که اکنون فرصت مناسبی برای حمله همه جانبه به تأسیسات هسته ای ایران است! آقایان، اعاظم و سرداران چه کردید؟ چرا این اندازه تعلل کردید که صهیونیست‌ها اینچنین هارتر شده‌اند؟ وعده صادق ۳ را بیات کردید خون شهدای ارتش بر زمین مانده #سپاه #اسراییل https://virasty.com/Ehsan_Karami/1734026837082715786

مطلب زیر اردیبهشت ۱۳۹۵ در روزنامه وطن امروز منتشر شده که دیدی مناسب از اهداف آمریکا و غرب در خصوص راهبرد مقابله با روسیه ارائه می‌دهد. بازخوانی این مطلب در این روزها که سوریه سقوط کرده و روسیه در حال تخلیه سوریه است خالی از لطف نیست. آنچه در انتظار روسیه است در اینجا نگاشته شده و مهمتر آنکه مطلب نشان می‌دهد روسیه غیر از ایران امکان شراکت استراتژیک با هیچ کشوری را ندارد. بحران سوریه و همراهی محور مقاومت، تنها چاره روسیه در تقابل با غرب(8/2/95): http://vatanemrooz.ir/newspaper/page/1869/12/156672/0