عکسهارودوست دارم؛
اونامدرکیبرای
اثباتاینهستندکهروزی
حتیبرایلحظهایگذرا،
همهچیزعالیبود…)):
خستم..
نه از زندگی،
از دور بودن.
یه جوری دلتنگتم که حتی اشک هم نمیتونه حرفام رو بگه .
میشینم و فقط تو دلم صدات میکنم.
نه حرف بلدم، نه اشک آرومم میکنه.
فقط یه دلِ جا مونده وسط بینالحرمین
که هر چی میگذره
بیشتر میفهمه بدون تو
هیچجا قرار نیست شبیه خونه باشه.
دقیقا تایمی که بهش نیاز داشتم برام پیام اومد :)💔