شجاعت ،صداقت ،حریت، ایمان همه وهمه در کنار نیت خالص دینی خصوصیات گوینده است. اما در این برهه سرنوشت ساز تاریخ چرا باید به حسن روحانی فکر کنیم!؟ و موضوع گفتگوی مان باشد! مگر بزرگترین حادثه این روزها نظم نوین جهانی و افول آمریکا نیست؟ موضوع بحث یک جامعه بعد از فتح جنگ ۱۲ روزه باید حسن روحانی باشد ؟ نباید حسن روحانی و طائفه اش را در جنگ رسانه‌ای تحسین کنیم!؟ در ضمن اگر با ابوموسی اشعری گفتن به ظریف ماجرا سیاسی این طایفه تمام می‌شد بارها و بارها این کلام را رهبری بیان می‌کردند و کار تمام می‌شد. اما این نوع واکنش یک سادگی سیاسی و باخت رسانه‌ای در برابر جبهه مقابل است. البته برای خنک شدن دلمان خوب است.! ۲۹مرداد ۴۰۴

««یا أهل بیت النبوه، أتقرب الی الله بحبکم وبالبرائة من أعدائکم.»» ألا لعنة الله علی القوم الظالمین.

عرض خواهم کرد...

امروز حضرت آقا در شهادت علی بن موسی الرضا بار دیگر حدیث سلسله الذهب موسی الرضا رادر عالم نو إنشا فرمودند: كَلِمَةُ لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ حِصْني فَمَنْ دَخَلَ حِصْني اَمِنَ مِنْ عَذابي» «بشروطها و انا من شروطها» با همان افق وبا همان شروط. جامعه ی توحیدی ایران با شرایط ولایت می‌تواند به ثمرات اسلام ونهضت و دینداری خود برسد: ولایت شرط است. و ورود به حصن حصین ولایت با این سه اصل خواهد بود: اول، حفظ ارتباط با رأس جامعه و حمایت از رهبر و ولایت فقیه و حمایت و پشتیبانی از آن . دوم ،حفظ اتحاد درونی و کنار گذاشتن اختلافات در حوزه رفتار و میدان و اقدام (هر چند که اختلافات در سلایق و نوع انتخاب‌ها منجر به رشد و بلوغ جامعه است) اما اساس، حفظ انسجام اجتماعی و ارتباط آحاد مردم با همدیگر و ارتباط قوی حکومت و مردم است. امروز حضرت آقا به این اصل اشاره جدی داشتند. اصل سوم نفی دشمن بیرونی است . نفی هر آن کسی که می‌خواهد در برابر این حرکت عمومی مردم و اراده و خواست ایمانی ملت ایران بایستد. این دشمن می‌تواند یک کشور بیرونی متهاجم و یا یک خائن سیاسی درونی باشد. شاخص در این بند سوم و تفاوت آن با اختلاف نظرها این است که افرادی که با نحوه سیاست ورزی حتی رهبر انقلاب اختلاف داشته باشند اما در مقابل نظام رسماً نایستاده باشند،در درون نظام و خودی محسوب می‌شوند. همانند حسن روحانی و محمد جواد ظریف مثلاً. ( دامنه بسیار گسترده ایست، و معنای جذب حداکثری همین است). اما کسانی همانند میرحسین موسوی و سید محمد خاتمی و کروبی،خائنینی هستند که علیه نظام جمهوری اسلامی اقدام عملی و خیانت سیاسی نمودند و این افراد در جرگه خودی‌ها و ناقدین قرار نمی‌گیرند بلکه دشمنانی هستند که باید حدود با این افراد دقیقاً مشخص باشد. کسانی که با خیانت عظیم سال ۸۸ در تاریخ معاصر ایران آشنا باشند. می‌دانند که این افراد چه ضربه‌ای به حرکت عظیم ملت ایران و مسیر خون شهیدان و انقلاب اسلامی زده‌اند. و از طرفی کسانی که با نورانیت و ذات انقلاب آشنا باشند پیوند آن را با حرکت اهل بیت خواهند فهمید. و ارتباط برائت از این افراد و تقرب به اهل بیت چندان مسئله پیچیده‌ای نخواهد بود. ۲شهریور ۴۰۴

🔸متولی مسجد کیست؟ امام جماعت فرماندهی پایگاه امنای مسجد مسئول کانون فرهنگی کدامیک!؟ کدام نهاد حاکمیتی!؟ امامت جمعه حوزه های علمیه سپاه ارشاد اسلامی کدامیک!؟ جواب این سوأل در این اتمسفر نیست. متولی مسجد کسی و یا ارگانی است که چند سال آینده پاسخگوی وضعیت مساجد باشد. کی حاضره مساجد رو به عهده بگیره!؟ ولایت در دین، از جنس تکلیف است و نه شأنیت ! ۷شهریور ۴۰۴

https://www.namaz.ir/?p=107612 در این گزارش از سخنان حجت الاسلام والمسلمین حاج علی اکبری تأمل بفرمایید. ««ایشان مسئول شورای سیاستگذاری ائمه جمعه ومسئول امور مساجد کشور هستند.»»

✍مسجد داری ، شماره ۳ 🔸اگر به این فرمایشات توجه کنید اختلاف نظر در ارگان متولی مسجدرا در رأس کشور متوجه خواهید شد . با وجود انزوای مساجد در کشورمان، بخصوص در شهر و استان ما گمان آقایان بر این است که مسئولیت وطرح ریزی برای مساجد برگ برنده در تولیت مسجد است. در حالی که اینگونه نیست. مسجد عالَم خود را دارد. و اگر با آن حقیقت مواجه درست نداشته باشیم واکنشی به ما نشان نخواهد داد . عموم این افراد نیز سال‌هاست از مسجد و مسجد داری فاصله دارندو گمان می‌کنندتجربه دهه ۶۰ را بار دیگر با همان اقتضائات و با همان معنا در قرن جدید می‌شود زنده کرد. بنده متأسفانه باورم اینگونه نیست. ادامه دارد... ۱۵ شهریور ۴۰۴

مسجد داری شماره ۴ ✍قرآن علاوه بر اشاره به حقیقت و قدسیت مسجد، لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيهِ(۱۰۸ توبه) به اقامه و برپایی مسجد نیز می‌پردازد إِنَّمَا يَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَلَمْ يَخْشَ إِلَّا اللَّهَ ۖ فَعَسَىٰ أُولَٰئِكَ أَنْ يَكُونُوا مِنَ الْمُهْتَدِينَ ( ۱۸ توبه ) شرط اقامه مسجد ایمان است باور به خدا و باور به روز قیامت و اینکه خود شخص از درون و رستاخیز درونی به یک خیزش و به یک رسالت اجتماعی رسیده باشد. بنابراین ما علاوه بر قدسیت و ضرورت پرداختن به این مسئله که مسجد سنگر است و باید از مساجد حرکت کرد (و البته شکی در آن نیست ) باید به این معنا بپردازیم که عمران مسجد نیاز به مردانی از جنس آخرالزمان دارد که بتوانند رسالت خود را ایفا کنند. این معنا نه با طرح‌های کشوری و ابلاغ‌های رسمی حاصل می‌شود و نه با شیپور و فریاد این نکته که مسجد مهم است و باید مسجد‌ها به پا خیزند. از کجا شروع کنند؟ چگونه! ؟ موضوع اصلی ما امروز ضرورت مسجدداری نیست بلکه این مسئله قطعی و مفروض است مسئله امروز ما چگونگی اقامه مسجد است؟ ۱۶شهریور۴۰۴

مسجد داری شماره ۵ ✍مسجد به عنوان شاخص‌ترین پایگاه اجتماعی و تمدنی دین اسلام در حوزه‌های اجتماعی و سیاسی و اقتصادی برای اقامه دین طراحی شده است. و نسبت به نقش حقیقی مسجد در ابعاد اقامه دین و توانمندی و پتانسیل حقیقی مسجد مدت‌ها می‌توان بحث کرد. و حقیقتاً مسجددر عصر کنونی یکی از مصادیق واژه مستضعف در آیه شریفه وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ است.(۵قصص) و مسجد از لحاظ رتبه جزو اولویت‌دارترین مسائل اجتماعی و سیاسی و تمدنی دین است . اما برای پاسخگویی به سوال چگونگی اقامه مسجد باید یک مسئله را برای خودمان حل کنیم. آیا هر آن چیزی که از لحاظ رتبه تقدم دارد در مرحله اقامه و تحقق اجتماعی نیز اولویت‌دار است؟ یعنی برای پیگیری اقامه دین باید از تکوین آغاز کرد و یا از آن نقطه‌ای که جامعه در آن مستقر شده است باید حرکت کرد و تکوین هدف قرار بگیرد ؟ نظر حقیر این است که مسجد از لحاظ تکوین و اولویت در رتبه بالا قرار دارد، اما به لحاظ تشریعی و وضعیت کنونی جامعه برای تحقق آن معنای جامع مسجد باید کارهای دیگری در پیرامون آن رقم زد. گاهی تکوین باید هدف تشریع قرار بگیرد و نه نقطه عزیمت؟ به عنوان مثال در منطقه الفراغ دین حسینیه‌ها و تکایایی توسط فقها ویا مدیران اجتماعی طراحی شده است که هیچ کدام در تشریع دینی نیستند. اما با عقلانیت تحقق دینی به عنوان نهاد اجتماعی دین معرفی شده‌اند. و آیا امروز می‌توان با ابداعات و خلاقیت‌هایی از این بن بست در حوزه مسجد خارج شد؟ به نظر می‌رسد برای اقامه مسجد باید نهاد سازی‌های اجتماعی جدیدی را برای جامعه کنونی تعریف کرد و هدف غایی آنها را سوق دادن مردم به سمت مساجد قرار داد. ۱۷شهریور ۴۰۴

🔸تک فرزندی تا می‌دید چراغ‌های راه پله روشن شده خودش را به پاگرد می‌رساند، لب‌هایش را غنچه می‌کرد و بغض او را می‌گرفت. می‌گفتم فاطمه چی شده!؟ با ناز و کرشمه می‌گفت محمد حسن و صدرا اذیتم می‌کنند، بیا پدرشون را در بیار. با هم وارد خانه می‌شدیم ‌پسرها را مذمت می‌کردم که چرا این دختر را اذیت می‌کنید.؟ تمام روز را با همدیگر بالا و پایین داشتند، دعوا و آشتی ،محبت و قهر در هم آمیخته بود . اما فاطمه چون کوچک بود بیشتر اذیت می‌شد. من هم به پسرها می‌گفتم این دختر را اینقدر عصبانی نکنید. فکر می‌کردم فاطمه با اذیت برادرهایش آزرده می‌شود . چند روزی است محمد حسن وصدرا در خانه نیستند . کسی نیست به فاطمه اذیت کند. فاطمه هم دیگر به راه پله نمی‌آید، افسرده و آرام جلوی تلویزیون دراز کشیده و فقط می‌بیند و می‌بیند. انگار آن دختر شاداب و سرزنده و جنگنده نیست. آرام و دلتنگ رفتار می‌کند. بله، بچه باید رفیق داشته باشد از جنس خودش از جنس خواهر و برادر. تک فرزندی عارضه بسیار جدی برای تربیت سالم بچه‌هاست . ۲۰ شهریور ۴۰۴

🔸تک فرزندی نام پدربزرگ من «علی اوسط» است. البته دلیل قید «اوسط» در نام ایشان مشخص نیست ، چون نه علی اکبری در خانواده وجود داشته و نه علی اصغری. واین آقا، وسط چه بوده معلوم نیست!😊 علی أی حال ، ایشان فقط یک برادر داشت. خداوند به حاج علی اوسط غفاری ۵ فرزند داد و برادرش فقط دارای یک فرزند بود. روزگار به گونه‌ای پیش رفت که آن یک فرزند هم متاسفانه صاحب اولاد نشد. دخترعموی پدرم ، هرچند که عمر طولانی از خداوند گرفت اما از بد روزگار بعد از سالیان طولانی در خانه سالمندان از دنیا رفت. و در مراسم دفن او به تعداد انگشتان دست نفرات حضور داشتند. اما اولاد پدربزرگم بعد از ۴۰ سال از ۵ نفر به بالای ۶۰ نفر رسیده است و هر کدام از آن نفرات که در هر نقطه از کشور و دنیا قدم برمی‌دارند عمل صالحی است در کارنامه خیر جدمان. در کار خیر آنها شریک و از سیئات اولاد بدور است. تک فرزندی بزرگترین خیانت به فرزند و همینطور آینده زندگی انسان در روی زمین است. ۲۲شهریور ۴۰۴

به مناسبت نشست #دوحه در آیه ۱۶ سوره رعد تأمل بفرمایید: قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ ۚ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ ۗ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ ۚ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ [به مشرکان] بگو: پروردگار آسمان ها و زمین کیست؟ [خود بی درنگ] بگو: خدای یکتاست. بگو: آیا سرپرستان و معبودانی به جای او انتخاب کرده اید که اختیار هیچ سود و زیانی را برای خودشان ندارند [چه رسد برای شما؟] بگو: آیا نابینا و بینا یکسانند یا تاریکی و نور برابرند؟ یا آنان شریکانی برای خدا قرار دادند [به خیال آنکه] مانند آفرینش خدا چیزی آفریده اند، آن گاه آفریده خدا و آفریده شریکان بر آنان مشتبه شده؟ بگو: آفریننده همه چیز فقط خداست و تنها او یکتای پیروز است. ۲۴شهریور ۴۰۴