💠 مرحوم نراقی داستان مکالمه حضرت موسی علیه السلام با آن پیر گبر و ایمان آوردن گبر
را در مثنوی طاقدیس آورده است :
دید موسی کافری اندر رهی
پیره گبری کافری و گمرهی
گفت ای موسی از این ره تا کجا
می روی و با که داری مدعا
گفت موسی می روم تا کوه طور
می روم تا لجه ی دریای نور
می روم تا راز گویم با خدا
عذر خواهم از گناهان شما
گفت ای موسی توانی یک پیام
با خدای خود ز من گویی تمام
گفت موسی هان پیامت چیست او
گفت از من با خدای خود بگو
که فلان گوید که چندین گیرودار
هست من را از خدایی تو عار
گر تو روزی می دهی هرگز مده
من نخواهم روزیت منت منه
نی خدایی تو نه من هم بنده ام
نی ز بار روزیت شرمنده ام
زین سخن آمد دل موسی بجوش
گفت با خود تا چه گوید حق خموش
شد روان تا طور با حق راز گفت
راز با یزدان بی انباز گفت
اندر آن خلوت بجز او کس ندید
با خدا بس رازها گفت و شنید
چونکه فارغ شد در آن خلوت ز راز
خواست تا گردد بسوی شهر باز
شرمش آمد از پیام آن عنود
دم زند از آنچه ز او بشنیده بود
گفت حق گو آن پیام بنده ام
گفت موسی من ازان شرمنده ام
شرم دارم تا بگویم این پیام
چون تو دانایی همه دانی تمام
گفت از من رو بر آن تندخو
پس ز من او را سلامی بازگو
پس بگو گفتت خدای دلخراش
گر تورا عار است از ما عار باش
ما نداریم از تو عار و ننگ نیز
نیست ما را با تو خشم و جنگ نیز
گر نمی خواهی تو ما را گو مخواه
ما تورا خواهیم با صد عز و جاه
روزیت را گر نخواهی من دهم
روزیت از سفره ی فضل و کرم
گر نداری منت روزی ز من
من تورا روزی رسانم بی منن
فیض من عام است فضل من عمیم
لطف من بی انتها جودم قدیم
خلق طفلانند و باشد فیض او
دایه ی بس مهربان و نیک خو
کودکان گاهی بخشم و گه بناز
از دهان پستان بیندازند باز
دایه پستانشان گذارد بر دهن
هین مکن ناز ای انیس جان من
سر بگرداند دهان برهم نهد
دایه بوسه بر لبانش می دهد
هین مگردان رخ ز من پستان بگیر
جوشد از پستان من بهر تو شیر
چونکه موسی بازگشت از کوه طور
طور نی بل قلزم ذخار نورد
گفت کافر با کلیم اندر ایاب
گو پیامم را اگر داری جواب
گفت موسی آنچه حق فرموده بود
زنگ کفر از خاطر کافر زدود
جان او آیینه پرزنگ بود
آن جوابش صیقل خوش رنگ بود
بود گمراهی ز راه افتاده بس
آن جوابش بود آواز جرس
جان او آن شام یلدا دان جواب
مطلع خورشید و نور آفتاب
سر به زیر افکند و لختی شرمگین
آستین بر چشم و چشمش بر زمین
سر برآورد آنگهی با چشم تر
با لب خشک و درون پرشرر
گفت با موسی که جانم سوختی
آتش اندر جان من افروختی
من چه گفتم ای که روی من سیاه
واحیا آه ای خدا واخجلتا
موسیا ایمان بر من عرضه کن
کودکم من بر دهانم نه سخن
موسیا ایمان مرا بر یاد ده
ای خدا پس جان من بر باد ده
موسی او را یک سخن تعلیم کرد
آن بگفت و جان بحق تسلیم کرد
ای صفایی هان و هان تا چند صبر
یاد گیر ایمان خود زان پیر گبر
گرچه گفتار تو ایمان پرور است
هم سخنهایت همه نغز و تر است
ریزد از نطفت مسلمانی همه
هست گفتار تو سلمانی همه
لیک ز اعمال تو دارد عار و ننگ
کافر بتخانه ترسای فرنگ
طعنه می زد آن یکی از اهل دین
عارفی را با هزاران خشم و کین
کان فلانکس را نباشد اعتقاد
نی به دوزخ نی به جنت نی معاد
✅ @safine_s
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
#کلیپ 🎬
⬅️قسمتی از فرمایشات حضرت آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی( رحمةالله علیه)
✅عنوان «علت توبه و استغفار حضرات معصومین علیهم السلام »
🔸ما این دورکعت نماز که می خونیم فکر می کنیم کمر غول را شکستیم
🔸دائماً ما مقصریم ، منتها باید انسان اعتراف به گناهش داشته باشه ...
#قابل_ تأمل _ برای_ طالبان _سلوک
🎥( کلیپ شماره ۲۲۲)
✅@safine_s
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
꧁༼﷽༽꧂
💠💠 #سلوک و دستورالعمل های سلوکی _ عرفانی
🔸عالم ربانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی رضوان الله تعالی علیه
.┅┅──.─────.✿ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟✿
«««««اولیاء الهی »»»»»»
خصوصیات اولیاءالهي
١/مخفی بودن اولیاءالهی
٢/ گمنامی اولیاءالهی
۳/از مدح خدای متعال لذت می برند .
۴/اولیاءخدا دلبرند
۵/نظر خدایی دارند
۶/اولیاءخدا مجرای فیض حق
۷/ولی خدا آئینه حالات ما
•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
✅@safine_s
꧁༼﷽༽꧂
💠💠 #سلوک و دستورالعمل های سلوکی _ عرفانی
🔸عالم ربانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی رضوان الله تعالی علیه
.┅┅──.─────.✿ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟✿
اولیاءالهي
خصوصیات اولیاءالهي
١/مخفی بودن اولیاءالهی
در حديث است كه خداوند متعال چهار چيز را در چهار چيز پنهان نموده است: خوشنودى اش را در طاعاتش تا هيچ طاعتى را كوچك نشمرى، چه بسا همان عمل كوچك موافق رضاى او باشد و تو ندانى. هم چنين سخطش را در معاصى مخفى فرموده تا هيچ معصيتى را كوچك به حساب نياورى، چه بسا همان معصيت به ظاهر كوچك او را به غضب آورد و تو آگاه نباشى. و نيز اجابتش را در دعاها پوشانده است تا هيچ دعايى را كم نبينى، بسا همان مقرون به اجابت باشد و تو علم نداشته باشى. و بالاخره ولىّ خود را بين بندگانش پنهان فرموده تا هيچ يك از بندگان خدا را كوچك و بى ارزش ندانى، بسا همان فرد از اولياى او باشد و تو جاهل باشى.
و اگر خداى نكرده به آنها توهين كنى، گر چه نشناخته باشى اثر وضعى آن بسيار بد و خطرناك خواهد بود و - نستجير بالله - منجر به سوء خاتمه خواهد شد، مگر اينكه آن ولىّ خدا از انسان در گذرد و غالبا هم چنين است.
📚(سفینة الصادقین/۱۵)
.┅┅──.─────.✿ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟✿
۲/گمنام بودن اولیاءالهی :
نوعا اولياى خدا هر قدر قرب شان بيشتر باشد گمنام تر و مخفى تر خواهند بود.
📚(سفینةالصادقین /۲۷)
.┅┅──.─────.✿ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟✿
۳/از مدح خدای متعال لذت می برند :
يكى از نشانه هاى اولياى خدا و افراد موحد و كسانى كه دعوت به حق مى كنند اين است كه وقتى انسان مدح خدا مى كند لذت مى برند، ولى اگر از شخص آنها تعريف كردى خوش شان نمى آيد. از خصوصيات عالم نفس نيز اين است كه اگر از اهلش تعريف كنى خرسند مى شوند و تحويلت مى گيرند و چنانچه بى اعتنايى كردى به آنها بر مى خورد و مطرودشان خواهى شد.
البته در اينجا نكته ى دقيقى را هم بايد در نظر داشت. همين خوشنودى و ناراحتى ممكن است در بندگان خاص خداى متعال نيز مشاهده شود، لكن در مورد اين افراد بايد علت هر يك از اين عكس العمل ها و انفعالات را مطالعه نمود.
هنگامى كه كسى به شما بى احترامى نمايد چه بسيار فاصله است بين اينكه شما ناراحت شويد به خاطر اينكه به شخص جناب عالى بى اعتنايى شده است و بين اينكه ناراحتى شما به اين جهت باشد كه به يك مؤمن احترام لازم گذاشته نشده است؛ لذا اگر انسان اولياى خدا را به خاطر اينكه نزد خداى متعال موجه و محترم هستند احترام و تكريم كند آنها خوشحال مى شوند و البته اين خوشنودى به خاطر اين نيست كه شخص آنان گرامى داشته شده است. هم چنين وقتى مؤمن مقربى مورد اهانت و يا بى اعتنايى قرار گيرد آنها ناراحت خواهند شد، چه خودشان مصداق آن باشند چه ديگرى. به خلاف آنجا كه به شخص آنها توهين شود كه به راحتى گذشت مى كنند.
📚( سفینةالصادقین /۳۲)
.┅┅──.─────.✿ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟✿
۴/ اولیاءخدا دلبرند
اولياى خدا دلبرند، حيات بخش اند، در اثر معاشرت با آنها يقين انسان به خدا زياد شده، دنيا در نظرش كوچك مى گردد. اضطرابات و نگرانى هايش از بين رفته، آرامش پيدا مى كند. محبت خدا و اولياى او در دلش زيادتر مى شود. اينك ببين آيا آثار قرب به خدا را در خود مى يابى؟
📚(سفینةالصادقین/۱۷)
.┅┅──.─────.✿ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟✿
۵/ نظر خدایی دارند
بندگان خدا و آنان كه با خداوند متعال ارتباطى پيدا كرده اند با نظر خدايى نگاه مى كنند؛ لذا اگر خداى نكرده نسبت به كسى بى اعتنا باشند بى اعتنايى آنها كاشف از بى اعتنايى خداست
📚(سفینةالصادقین /۲۳)
┅┅──.─────.✿ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟✿
۶/ اولیاءخدا مجرای فیض حق :
در هر حال، اولياى خدا در صورتى تو را دوست دارند و تحويل مى گيرند كه به واسطه ى آنان خدا را بخواهى. و گمشده ى آنان نيز همين است كه كسى خدا را از آنان بخواهد. در دعاى روز جمعه مى خوانيم: حتى لا نعتمد به غيرك و لا نطلب به الاّ وجهك و درخواست مى كنيم كه به واسطه ى امام عصر - عجل الله فرجه - به غير خدا اعتماد نكنيم و توسط آن حضرت غير خدا را نخواهيم
چگونه اين احتمال متصور است كه به واسطه ى امام زمان - صلوات الله عليه - به غير خدا اعتماد كنيم؟ اگر امام را «غير» فرض كردى و به او اعتماد كردى به غير خدا اعتماد كرده اى! همين كه او را در عرض آوردى، مى شود «غير». و اعتماد به وى اعتماد به غير خدا مى شود، اگر چه منصب الهى هم داشته باشد.
در صورتى كه اگر آن بزرگوار را مجراى فيض حق ديدى اعتماد به او اعتماد به خداست و از آن حضرت خدا را خواسته اى.
📚( سفینةالصادقین /۳۲)
•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
✅@safine_s
꧁༼﷽༽꧂
💠💠 #سلوک و دستورالعمل های سلوکی _ عرفانی
🔸عالم ربانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی رضوان الله تعالی علیه
.┅┅──.─────.✿ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟ ⃟✿
۷/ ولی خدا آئینه حالات ما :
يكى ديگر از ويژگى هاى ايشان كه در واقع خصوصيت همه ى بندگان مقرب خداست اين بود كه هرگاه ما خود در مراقبه كوتاهى مى كرديم و تاريك مى شديم ايشان را يك شخص عادى مى ديديم و وقتى به درگاه خدا تضرع مى كرديم و صفاى ما بيشتر مى شد ايشان را بنده ى مقرب خدا مى يافتيم. در واقع ايشان براى ما به مثابه ى آيينه اى بود كه حالات ما در آن انعكاس مى يافت.
از ديگر خصايص مهم ايشان اين بود كه انسان در شخص او غرق نمى شد، بلكه وقتى با آن بزرگوار مى نشستيم جز ياد خدا در فكر چيز ديگرى نبوديم و آنچه كه اصلاً ملحوظ نبود تشخص ايشان بود. و اين براى من از هر كرامتى بالاتر و ارزشمندتر است.
📚(سفینة الصادقین/۳۵)
•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
✅@safine_s
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
شب دحوالارض
🔺 امشب شب بيست و پنجم ماه ذیالقعده، شب دَحْوُالاْرْض است (يعني پهن شدن زمين از زير خانه كعبه بر روی آب) و از ليالي شريفه است كه رحمت خدا در آن نازل میشود و قيام به عبادت در آن اجر بسيار دارد.
🔹از حَسَن بن علي وَشّا روايت است كه گفت من كودك بودم كه با پدرم در خدمت امام رضا عليه السلام شام خورديم در شب بيست و پنجم ماه ذي القعده... پس فرمود كه امشب حضرت ابراهيم عليه السلام و حضرت عيسي عليه السلام متولّد شدهاند و زمين از زير كعبه پهن شده است.
پس هر كه روزش را روزه بدارد چنان است كه شصت ماه را روزه داشته باشد و به روايت ديگر است كه فرمود در اين روز حضرت قائم عليه السلام قيام خواهد نمود
🔻روز بيست و پنجم، روز دحوالأرض است و يكي از آن چهار روز است كه در تمام سال به فضيلت روزه ممتاز است و در روايتي روزهاش مثل روزه هفتاد سال است و در روايت ديگر كفّاره هفتاد سالست و هر كه اين روز را روزه بدارد و شبش را به عبات بسر آورد از براي او عبادت صد سال نوشته شود و از براي روزه دار اين روز هر چه در ميان آسمان و زمين است استغفار كند و اين روزي است كه رحمت خدا در آن منتشر گرديده و از براي عبادت و اجتماع به ذكر خدا در اين روز اجر بسياريست و از براي اين روز به غير از روزه و عبادت و ذكر خدا و غسل دُو عمل وارد است.
@safine_s
✨﷽✨
💠برگرفته از فایل سخنرانی حضرت آیة الله یعقوبی (رضوان الله تعالی علیه)
🔸یکی از بندگان خدا، اویس قرنی است . اویس قرنی نه مدرسه رفته ، نه فقه و اصول و نه علم کلام خوانده، نه دانشگاه رفته بود .
یک ساربان در صحرای یمن بود .از آنجا فهمید یه پیغمبری مبعوث شده ایمان آورد .
"ایمان باور کردن است ."
نور ایمان در قلبش وارد شد ، در مقام بندگی و عبادت به جایی رسیده بود که مرحوم محدث قمی (رضوان الله تعالی علیه ) می نویسد ؛ شبی اویس میگفت امشب ، شب قیام است تاصبح در حال قیام بود .
یک شبی می گفت امشب ، شب رکوع است ، تاصبح در رکوع بود و یک شب تا صبح در سجده بود....
اویس قرنی ،عظمت خدا را درك کرده بود.به پیامبر عرض کرد ای کاش از اول دنیا تا آخر دنیا یک شب بودو من آن یک شب را به یک سجده می گذراندم ...
اویس یک بشر بود ، یک مؤمن حقیقی ، وواقعا قلبش باور کرده بود که خدایی دارد ....
🔘اگر انسان قلبش به غیر خدا متوجه شد ، اگر محبت غیر خدا در دلش وارد شد ، این قلب می میرد ، یك مُرده متحرك است .
قرآن شریف کفّار را زنده حساب نمی کند .
کسی که قلبش حیات ندارد ، یک حیوان متحرک است .
اگر انسان قلبش مشغول به غیر خدا شد و قلب او مُرد، نه تنها از عبادت لذّت نمی بردبلکه عبادت کردن برایش جان کندن است .
(وَانّها لَکبیرةٌ الاّ عَلَی الْخاشعینَ )
سوم محرم ۱۴۰۳
✅ @safine_s