قسمت چهارم | خوزستان؛ جایی که حوزه نمی‌توانست ساکت بماند... در چنین فضایی، حوزه علمیه اهواز احساس کرد وظیفه شرعی و انقلابی‌اش سکوت نیست. نه برای دعوا با افراد، بلکه برای جلوگیری از انحراف فکری جامعه و حفظ خط اصیل و ناب انقلاب اسلامی از این هیاهو. بر همین اساس، چند اقدام مشخص در دستور کار قرار گرفت: 1_برگزاری جلسات تبیینی و روشنگرانه متعدد در سطح شهر 2_برگزاری دو تجمع بزرگ مردمی با حضور نزدیک به ۱۳ هزار نفر (در مسجد ارشاد و حسینیه اعظم) با همراهی سردار کاظمینی 3_اعزام حدود ۵ هزار نفر از نیروهای بسیجی و مساجد با ۱۵۰ دستگاه اتوبوس برای دیدار با ولی امر مسلمین و آن جمله تاریخی: «این شور شما مرا یاد شور رزمندگان اوایل انقلاب انداخت.» و اقدامات دیگر که در این نوشته نگنجد...

قسمت پنجم | دانشگاه‌ها؛ میدان نبرد نرم... در آن سال‌ها، برای ملتهب‌سازی فضای کشور، دانشگاه‌ها یکی از اصلی‌ترین اهداف بودند. افرادی از همین طیف فکری، به دانشگاه‌ها اعزام می‌شدند تا علیه نظام اسلامی و به‌ویژه رهبر انقلاب سخنرانی کنند. دانشگاه‌های اهواز، از جمله دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور نیز در همین مسیر قرار گرفتند.

قسمت ششم | آغاجری؛ سخنرانی‌ای که فقط یک سخنرانی نبود... هاشم آغاجری به دانشگاه علوم پزشکی اهواز دعوت شد و سخنرانی کرد. چند ماه بعد، همین مطالب را در دانشگاه همدان تکرار نمود؛ سخنانی که طبق مستندات (مراجعه شود به کتاب جریان شناسی سیاسی در ایران نوشته علی دارابی) منجر به جنجال گسترده و نهایتاً به اتهام "ارتداد" و "انکار ضروریات دین" و "سب النبی" محکوم به اعدام شد! بخش‌هایی از آن سخنرانی، آشکارا: جایگاه روحانیت را هدف می‌گرفت. واسطه‌گری دینی را زیر سؤال می‌برد. و مرجعیت سنتی را تخریب می‌کرد. اینجا دقیقاً همان نقطه‌ای بود که حساسیت‌ها آغاز شد. چرا؟ چون سخن، صرفاً «نقد علمی» نبود. سخن، نفی نهاد روحانیت به‌عنوان واسطه فهم معتبر دین بود. در فضایی که کشور تحت فشار خارجی قرار داشت و بخشی از جریان سیاسی، عملاً پروژه تضعیف رهبری و نهادهای دینی را دنبال می‌کرد، این سخنان: اعتماد جوان به مرجعیت دینی را هدف می‌گرفت فهم دین را به امر فردیِ بی‌ضابطه تقلیل می‌داد و عملاً دین را از ساختار اجتماعی و ولایی تهی می‌کرد به همین دلیل بود که چند ماه بعد، وقتی همین سخنان در دانشگاه همدان تکرار شد، جامعه دچار التهاب شد و موضوع به یک بحران ملی تبدیل گردید؛ بحرانی که نهایتاً ختم به حکم‌ دادگاه شد! نکته مهم اینجاست: مسئله حوزه علمیه اهواز نه شخص آغاجری بود و نه برخورد احساسی. مسئله این بود که چرا چنین سخنانی، در دانشگاه، بدون موضع‌گیری شفاف و اعلام برائت رسمی، مطرح می‌شود و عبور می‌کند؛ آن هم در شرایطی که دشمن بیرونی، دقیقاً روی همین شکاف‌ها حساب باز کرده بود.

قسمت هفتم | دغدغه حوزه؛ حذف یک فرد یا دفاع از یک مسیر؟ دغدغه اصلی حوزه علمیه اهواز هرگز حذف یک شخص نبود. مسئله، دفاع از خط اصیل انقلاب و جلوگیری از انحراف فکری بود. حوزه علمیه جهت جلوگیری از ورود چنین تفکری در میان جامعه به ویژه جوانان استان رایزنی های متعددی با مسئولین مختلف از جمله مسئولین نهادهای دانشگاه داشت که یکی از این جلسات به تبع باید با مسئول وقت نهاد دانشگاه علوم پزشکی جهت بررسی روند برگزاری چنین سخنرانی رادیکالی توسط آغاجری می بود. مسئول نهادِ وقت توضیح داد که در هیئت نظارت رأی منفی داده، اما با دو رأی مثبت دیگر، امکان جلوگیری وجود نداشته است. در همان جلسه، چهار پیشنهاد مشخص جهت موضع گیری ایشان و مشخص شدن مرز حق و باطل مطرح شد: ۱. اعلام موضع و برائت ایشان در داخل دانشگاه ۲. دعوت از شخصی دیگر جهت اعلام برائت از فضای حاکم و مباحث مطرح شده در دانشگاه ۳. اعلام موضع در خارج از دانشگاه، توسط ایشان مثلا در مسجدشان ۴.حضور ایشان در مراسمی که توسط حوزه علمیه جهت دفاع از حریم اسلام و ولایت برگزار می شود که نهایتا هیچ‌کدام توسط ایشان پذیرفته نشد. طوری که ایشان حتی در اجتماع عظیم حسینیه ثارالله نیز حضور نیافتند.

قسمت هشتم | جمع‌بندی با مرور همه آنچه گذشت ـ از فضای سیاسی کشور، شوک ۱۱ سپتامبر، مجلس ششم، تحرکات دانشگاهی، تا واکنش حوزه علمیه اهواز ـ حالا می‌توان با دقت و بدون هیجان، چند نکته روشن و غیرقابل‌انکار را کنار هم گذاشت.

اول جلسات متعددی که میان بزرگان و اساتید حوزه علمیه برگزار شد، نه برای حذف یک فرد، نه برای تسویه‌حساب شخصی و نه برای کنار گذاشتن کسی از مسئولیتش بود. آن جلسات، دقیقاً برای برنامه‌ریزی مجموعه‌ای از اقدامات روشنگرانه برگزار شد؛ اقداماتی که هدفشان جلوگیری از انحراف افکار عمومی، صیانت از دین و دفاع از جایگاه ولایت در شرایطی حساس و ملتهب بود.

دوم اگر حوزه علمیه خوزستان واقعاً اصرار بر حذف یک شخص می‌داشت، ابزار و راه‌های آن را در اختیار داشت. بدیهی است در چنین حالتی، آن شخص نه‌تنها در موقعیت قبلی خود باقی نمی‌ماند، بلکه اساساً امکان ارتقا یا تثبیت جایگاه بعدی برایش فراهم نمی‌شد. واقعیت‌های بعدی به‌خوبی نشان داد که چنین اراده‌ای اساساً وجود نداشته است.

سوم نکته‌ای که عمداً یا سهواً نادیده گرفته شد این است که آن فاضل ارجمند، خودشان با مراجعه حضوری به مدیریت وقت مدرسة‌الامام، از ادامه تدریس انصراف داد. این یک تصمیم شخصی بود، نه نتیجه کنار گذاشته شدن، نه حذف تشکیلاتی و نه برخورد قهری از سوی حوزه.

چهارم و مهم‌تر از همه در این مسیر، نمی‌توان و نباید همه رفتارها را یک‌دست و قابل دفاع دانست. باید با صراحت گفت: عده‌ای کم‌کاری کردند و به وظیفه خود عمل ننمودند عده‌ای دچار تندروی شدند که این رفتارها نیز قابل دفاع نیست و عده‌ای دیگر مماشات کردند، سکوت نمودند یا موضع شفاف نگرفتند و حتی از اعلام برائت هم خودداری کردند هر یک از این رفتارها، به‌نوعی مسئولیت‌آور است. و این مسئولیت، نه با گذر زمان از بین می‌رود و نه با تغییر فضا. در نهایت، آنچه باقی می‌ماند نه قضاوت‌های مقطعی است و نه روایت‌های ناقص؛ بلکه پاسخگویی در پیشگاه خداوند متعال است؛ جایی که نه هیاهو کارساز است، نه توجیه، و نه سکوت.

مایلم در آخر نوشته ام تاکید کنم که آن چه موجب ورودم به این عرصه و نوشتن این مرقومه شد تنها و تنها دفاع از کیان حوزه علمیه استان خوزستان به ویژه اهواز با آن افتخار آفرینی ها در طول تاریخ انقلاب است. تا بوده و خواهد بود همین حوزه علمیه است که در مواقع حساس انقلاب از سیل ها تا کم آبی ها تا هدایت فکری نوجوانان و جوانان در انواع فتنه ها و... را به دوش کشیده که جای بسی تاسف است، در خلل همین مباحث توسط عده ای از جنس خودش دچار خدشه و ضربه شد. به هیچ وجه زیبنده نیست کار فردی چه در افراط و چه در تفریط به پای اغلب حوزه علمیه نوشته شود! والسلام علی من تبع الهدی رجب المرجب ۱۴۰۴ ه ش

✅✅✅زحمت یکی از رفقاست با دقت مطالعه شود🙏👆

✍۴۷ سال جنگ ترکیبی؛ ایران همچنان استوار و محکم! بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، ایران با تهدیدات مختلفی از سوی کشورهای خارجی، به ویژه ایالات متحده آمریکا و برخی از کشورهای غربی و منطقه‌ای مواجه شده است. این تهدیدات و اقدامات ضد ایران، به تفکیک در چندین حوزه مهم قابل بررسی است: ❌جنگ‌ها و درگیری‌های نظامی علیه ایران 🔹واقعه طبس 🔹جنگ تحمیلی ۸ ساله عراق علیه ایران 🔹جنگ نفتکش‌ها در خلیج فارس 🔹حمله ناو آمریکا به سکوهای نفتی ایران 🔹سرنگونی هواپیمای مسافربری ایران‌ایر توسط آمریکا 🔹درگیری مستقیم دریایی ایران و آمریکا 🔹جنگ ۱۲ روزه مقاومت با رژیم صهیونیستی و امریکای جنایتکار 🔹جنگ با داعش در عراق 🔹جنگ با داعش در سوریه 🔹مقابله با تروریسم تکفیری تجهیز شده در مرزها ❌کودتا، شورش و ناامنی سازمان‌یافته! 🔹کودتای نوژه 🔹شورش‌های مسلحانه تجزیه‌طلبانه در کردستان 🔹شورش‌های مسلحانه در خوزستان 🔹شورش‌های مسلحانه در سیستان و بلوچستان 🔹اغتشاشات سازمان‌یافته دهه ۶۰ 🔹اغتشاشات سال ۷۸ 🔹فتنه ۸۸ 🔹اغتشاشات دی ۹۶ 🔹اغتشاشات آبان ۹۸ 🔹اغتشاشات ۱۴۰۱ 🔹اغتشاشات حال حاضر ❌ترور شخصیت‌های مهم و اثر گذار 🔹ترور شهید مرتضی مطهری 🔹ترور شهید محمدعلی رجایی 🔹ترور شهید محمدجواد باهنر 🔹ترور شهید آیت‌الله بهشتی 🔹ترور شهدای هفتم تیر 🔹ترور شهید آیت‌الله دستغیب 🔹ترور شهید آیت‌الله مدنی 🔹ترور شهید آیت‌الله صدوقی 🔹ترور شهید آیت‌الله اشرفی اصفهانی 🔹ترور نمایندگان مجلس 🔹ترور قضات و مسئولان قضایی 🔹ترور ائمه جمعه ترور دانشمندان 🔹ترور شهید مسعود علی‌محمدی 🔹ترور شهید مجید شهریاری 🔹ترور شهید داریوش رضایی‌نژاد 🔹ترور شهید مصطفی احمدی روشن 🔹ترور شهید محسن فخری‌زاده ❌ترور فرماندهان و سرداران 🔹ترور سردار قاسم سلیمانی 🔹ترور سردار سلامی 🔹ترور سردار حاجی زاده 🔹ترور سردار باقری 🔹شهادت مستشاران نظامی ایران در سوریه 🔹شهادت فرماندهان مقاومت وابسته به ایران ❌اعمال تحریم‌های ظالمانه 🔹تحریم نفتی 🔹تحریم بانکی 🔹تحریم تسلیحاتی 🔹تحریم فناوری 🔹تحریم دارویی 🔹تحریم کشتیرانی 🔹تحریم بیمه 🔹تحریم فلزات 🔹تحریم اشخاص حقیقی و حقوقی 🔹تحریم‌های شورای امنیت 🔹تحریم‌های حداکثری آمریکا ❌جنگ سایبری و خرابکاری 🔹ویروس استاکس‌نت 🔹خرابکاری در نطنز 🔹خرابکاری در فردو 🔹خرابکاری صنعتی 🔹خرابکاری زیرساختی ❌جنگ روانی و تضعیف داخلی 🔹جنگ اطلاعاتی 🔹عملیات روانی گسترده 🔹جنگ رسانه‌ای و روانی 🔹ایران‌هراسی 🔹شیعه‌هراسی 🔹عملیات دروغ‌پردازی رسانه‌ای 🔹حمایت رسانه‌ای از اغتشاشگران 🔹مشروع‌سازی تروریسم ضد ایران 🔹تحریم روایت ایران در رسانه‌های جهانی 🔹ترویج فرهنگ غربی ❌پروژه نفوذ و جاسوسی سازمان‌یافته 🔹نفوذ اطلاعاتی در نهادهای حساس 🔹نفوذ در رسانه‌ها و افکار عمومی 🔹نفوذ در مراکز علمی و دانشگاهی 🔹نفوذ در تیم‌های مذاکره و مشاوره 🔹نفوذ در حوزه اقتصاد و شبکه‌های مالی 🔹نفوذ در فضای فرهنگی و هنری با همه این اقدامات ظالمانه و بی سابقه، ایران با قدرتی بی‌نظیر و اراده‌ای آهنین در برابر تمامی تهدیدات ایستاده است! ایران اسلامی، به‌عنوان یک ابرقدرت، هرگز تسلیم نخواهد شد و هیچ‌چیز نمی‌تواند اراده ملت بزرگ ایران را بشکند! به #صندوقچه سر بزنید 👇 🗳️ @sandoogh_che