پرونده شماره: ۰۵۰ نام پرونده: پِیـکِ صـَبا𐙚 بازپرس: Spring day³‌★ᯓ

آرشیو گمشده ~پرونده شماره: ۰۵۰ نام پرونده: پیک صبا² وضعیت: فعال نوع پرونده: عمومی / دوستانه / نوستالژیک رنگ غالب: آبی تیره، سفید، مشکی حال‌وهوا: نوستالژیک، صمیمی، کمی غمگین، داستان‌محور زمان ثبت: نامعلوم مکان: یک کوچه‌ی قدیمی با خاطرات باقی‌مانده ~شرح پرونده: این پرونده بیشتر از هرچیز حس یک خاطره‌ی قدیمی رو می‌ده؛ چیزی که زمانی پررنگ‌تر بوده و حالا شاید فقط چند نشونه ازش باقی مونده. فضای اسم و توضیحات، بیشتر شبیه تکه‌ای از یک داستانه که هنوز کامل تموم نشده و چند صفحه‌ی دیگه برای روایت شدن داره. ~نشانه‌های ثبت‌شده 📜 گذشته — ریشه‌ی پرونده 💌 نامه — نشانه‌ی ارتباط 🌧️ خاطره — عنصر احساسی 👥 رفاقت — بخش مهم داستان 🕊️ صبا — نماد نام پرونده ~قطعه‌ی بازیابی‌شده: «بعضی خاطره‌ها نمی‌روند؛ فقط شکلشان عوض می‌شود.» ~یادداشت آرشیو: «پرونده‌ای که بیشتر از یک چنل، شبیه تکه‌ای از یک داستان قدیمی است؛ داستانی که زمانی آدم‌های خودش را داشته، روزهای خودش را گذرانده و حالا بخشی از آن در قالب چند خاطره و چند نشانه باقی مانده است. فضای پرونده حس نامه‌ای را دارد که شاید مدت‌ها پیش نوشته شده، اما هنوز حرف‌هایی در آن باقی مانده. چیزی میان دلتنگی، رفاقت و گذشته در جریان است؛ نه آن‌قدر غمگین که همه‌چیز را تمام‌شده نشان دهد و نه آن‌قدر شاد که گذشته را فراموش‌شده بدانیم. انگار هنوز گوشه‌ای از این داستان منتظر ادامه‌ی خودش مانده است.» ~آخرین مشاهده: «نامه‌ای در گوشه‌ی کوچه جا مانده بود؛ شاید هنوز کسی منتظر خواندنش باشد.» آهنگ پرونده: For Youth حال‌وهوای ثبت‌شده: گرم، احساسی، نوستالژیک و خاطره‌محور؛ شبیه ورق زدن عکس‌ها و برگشتن به روزهایی که شاید دیگر دقیقاً تکرار نشوند، اما هنوز بخشی از آدم را با خودشان نگه داشته‌اند. فضایی که دلتنگی در آن وجود دارد، اما بیشتر از غم، حس قدردانی برای آدم‌ها و لحظه‌هایی را منتقل می‌کند که زمانی بخشی از زندگی بوده‌اند. ~وضعیت نهایی پرونده: فعال. پرونده همچنان به عنوان یکی از روایت‌های نوستالژیک و خاطره‌محور آرشیو ثبت شده است.

پرونده شماره: ۰۵۱ نام پرونده: آرامگاه روح𐙚³ بازپرس: Spring day³‌★ᯓ

آرشیو گمشده ~پرونده شماره: ۰۵۱ نام پرونده: آرامگاه روح⁴ وضعیت: فعال نوع پرونده: شخصی / آرام / احساسی رنگ غالب: مشکی، آبی تیره، خاکستری حال‌وهوا: ساکت، صمیمی، کمی سنگین، امن و خلوت زمان ثبت: نامعلوم مکان: یه گوشه‌ی آروم برای حرف‌هایی که جایی برای گفتنشون نیست ~شرح پرونده: این پرونده بیشتر از هرچیز حس یه اتاق ساکت و خلوت رو می‌ده؛ جایی که آدم می‌تونه چند دقیقه از همه‌چی فاصله بگیره و بدون اینکه مجبور باشه خودش رو توضیح بده، فقط بشینه و نفس بکشه. اسم «آرامگاه روح» هم دقیقاً همین حس رو داره. انگار اینجا جاییه برای فکرهایی که زیادی توی سر موندن، حرف‌هایی که گفته نشدن و احساساتی که شاید صاحبشون مدت‌هاست با خودشون حملشون می‌کنه. با این حال، پرونده کاملاً غمگین نیست. یه حس امن و خودمونی هم توش وجود داره؛ انگار صاحبش این گوشه رو ساخته تا وقتی ذهنش شلوغ می‌شه، بتونه یه مدت کوتاه همه‌چیز رو کنار بذاره. اینجا قرار نیست کسی مجبور باشه همیشه خوب باشه. می‌تونه حرف بزنه، غر بزنه، بخنده، از روزش بگه یا حتی هیچ حرفی نزنه. ~نشانه‌های ثبت‌شده 🌑 تاریکی — سکوت و خلوت 🕯️ نور کم — آرامشی که وسط تاریکی پیدا می‌شه 💭 فکرها — چیزایی که راحت از ذهن بیرون نمی‌رن 🗣️ حرف زدن — راهی برای سبک‌تر شدن 🖤 مشکی — فضای شخصی پرونده 🌙 شب — وقتی که فکرها بلندتر می‌شن 🤍 آرامش — چیزی که صاحب پرونده بیشتر از هرچیز دنبالش می‌گرده ~قطعه‌ی بازیابی‌شده: «بعضی حرف‌ها دنبال جواب نیستن؛ فقط یه نفر رو می‌خوان که بشنوتشون.» ~یادداشت آرشیو: «پرونده‌ای ساده و خلوت که بیشتر از هرچیز حس یه پناه کوچیک رو می‌ده. جایی که آدم می‌تونه برای چند دقیقه از شلوغی بیرون فاصله بگیره و هرچی توی ذهنشه بذاره کنار. شاید اسمش در نگاه اول خیلی سنگین به نظر بیاد، ولی وقتی بیشتر توی پرونده می‌گردی، می‌بینی اینجا بیشتر از اینکه درباره‌ی مرگ یا تاریکی باشه، درباره‌ی آرامشه. یه آرامش کوچیک برای وقتی که آدم خسته‌ست. یه جایی که لازم نیست نقش بازی کنی یا وانمود کنی همه‌چیز خوبه. می‌تونی همون‌طور که هستی واردش بشی؛ با فکرای شلوغ، با خستگی، با حرف‌های نگفته یا حتی با یه حال خوب. شاید برای همین اینجا بیشتر شبیه «آرامگاه روح» شده؛ نه جایی برای دفن کردن احساسات، بلکه جایی برای گذاشتن بارهایی که مدتیه روی دوشت موندن.» ~آخرین مشاهده: «چراغ هنوز روشن بود؛ کم‌نور و ساکت، انگار این گوشه هنوز منتظر کسی بود که دلش چند دقیقه آرامش می‌خواست.» آهنگ پرونده: Hold Me Tight حال‌وهوای ثبت‌شده: «Hold Me Tight» به فضای این پرونده می‌خوره چون یه غم آروم و صمیمی توی خودش داره؛ نه غمی که همه‌چیز رو تاریک کنه، بلکه حسی که بیشتر شبیه نیاز به نزدیک بودن، شنیده شدن و تنها نموندنه. فضای آهنگ با حال‌وهوای «آرامگاه روح» هماهنگه؛ انگار آخر یه شب طولانی، وقتی آدم دیگه انرژی توضیح دادن نداره، فقط دلش می‌خواد یکی کنارش باشه و برای چند لحظه همه‌چیز آروم بشه. ~وضعیت نهایی پرونده: فعال. «بعضی آدم‌ها دنبال نجات پیدا کردن نیستن؛ فقط دنبال یه جای امنن که چند دقیقه بتونن خسته باشن.»

پرونده شماره: ۰۵۲ نام پرونده: 🐼Reyhoony بازپرس: Spring day³‌★ᯓ

آرشیو گمشده ~پرونده شماره: ۰۵۲ نام پرونده: Reyhoony🐼 وضعیت: فعال نوع پرونده: شخصی / روزمره / نوستالژیک رنگ غالب: مشکی، آبی تیره، سبز، سفید حال‌وهوا: شبانه، خودمونی، آروم، کمی مرموز و خیال‌انگیز زمان ثبت: نامعلوم مکان: جایی میان خیابون‌های شب، مسیرهای طولانی و گوشه‌های شخصی ~شرح پرونده: این پرونده بیشتر از هرچیز حس یه گوشه‌ی شخصی و خودمونی رو می‌ده؛ جایی که لازم نیست همه‌چیز خیلی مرتب یا رسمی باشه. عکس‌های شب، خیابون، مسیرهای مختلف و لحظه‌های ساده کنار هم قرار گرفتن و یه فضای واقعی و صمیمی ساختن. اسم «Reyhoony🐼» هم یه حس بامزه و دوست‌داشتنی به پرونده داده؛ انگار پشت این فضای نسبتاً تاریک، یه آدم شیطون و خودمونیه که دوست داره تکه‌های کوچیک زندگی‌ش رو همون‌طور که هستن نگه داره. ~نشانه‌های ثبت‌شده 🐼 پاندا — امضای بامزه و شخصی پرونده 🌙 شب — فضای اصلی پرونده 🌃 خیابون — زندگی و لحظه‌های روزمره 🚶 مسیر — رفتن، گشتن و بی‌هدف چرخیدن 🌧️ بارون — حال‌وهوای آروم و کمی دلتنگ 📸 عکس‌ها — لحظه‌هایی که نباید از یاد برن 🖤 مشکی — فضای خلوت و شخصی 🌿 سبز — زندگی و نفس کشیدن وسط روزمرگی ~قطعه‌ی بازیابی‌شده: «گاهی فقط باید چراغ‌ها رو روشن بذاری و بذاری شب هرجا دلش می‌خواد ببرتت.» ~یادداشت آرشیو: «این پرونده از اون مجموعه‌هایی نیست که بخواد اتفاق خیلی بزرگی رو تعریف کنه. بیشتر از چندتا لحظه‌ی ساده ساخته شده؛ خیابون‌هایی که شاید بارها دیده شدن، شب‌هایی که شاید هیچ اتفاق خاصی توشون نیفتاده و عکس‌هایی که فقط برای این ثبت شدن که یه لحظه بیشتر از این دوام بیاره. اما وقتی همه‌ی این تکه‌ها کنار هم قرار می‌گیرن، یه فضای مشخص شکل می‌گیره؛ یه دنیای کوچیک و شخصی که صاحبش توش می‌تونه خودش باشه. یه طرفش تاریکی و سکوت شبه، یه طرفش شوخی و اون حس بامزه‌ای که از اسم پرونده میاد. همین تضاد باعث شده پرونده نه زیادی سنگین باشه و نه زیادی شاد؛ بیشتر شبیه یه شب طولانیه که توش هم می‌خندی، هم فکر می‌کنی و هم گاهی بی‌دلیل دلت می‌گیره. شاید قشنگ‌ترین بخشش همین باشه که هیچ‌کدوم از این لحظه‌ها قرار نبوده شاهکار باشن؛ فقط قرار بوده یه جایی باقی بمونن.» ~آخرین مشاهده: «خیابون هنوز روشن بود؛ شب ادامه داشت و انگار هیچ‌کس عجله‌ای برای برگشتن نداشت.» آهنگ پرونده: Like Crazy حال‌وهوای ثبت‌شده: «Like Crazy» دقیقاً با بخش شبانه و کمی مرموز این پرونده جور درمیاد؛ یه حس شهری، شبانه و خیال‌انگیز داره که انگار آدم رو برای چند ساعت از دنیای واقعی جدا می‌کنه. فضای آهنگ با عکس‌های شب، خیابون و اون حس عجیبِ بین آرامش و آشفتگی هماهنگه؛ انگار صاحب پرونده بعضی شب‌ها فقط می‌خواد از فکرهای روزمره فاصله بگیره و خودش رو توی موسیقی، نورهای شهر و لحظه‌های کوتاه گم کنه. برای همین «Reyhoony🐼» با وجود ظاهر خودمونی و بامزه‌ش، یه لایه‌ی دیگه هم داره؛ پشت شوخی‌ها و عکس‌های ساده، یه دنیای شخصی و کمی مبهم وجود داره که فقط صاحب پرونده کامل می‌شناسدش. ~وضعیت نهایی پرونده: فعال. «بعضی شب‌ها قرار نیست چیزی رو عوض کنن؛ فقط قراره چند ساعت از همه‌چیز فاصله‌ات بدن.»