از امام حسین (ع) چنین روایت شده است: لا یکون الامر الذی تنتظرونه حتی یبرأ بعضکم من بعض، ویتفل بعضکم فی وجوه بعض، ویشهد بعضکم علی بعض بالکفر، ویلعن بعضکم بعضا، فقلت له: ما فی ذلک الزمان من خیر، فقال الحسین(ع): الخیر کله فی ذلک الزمان، یقوم قائمنا، ویدفع ذلک کله آن امری که انتظارش را می کشید رخ نخواهد داد، مگر این که در اثر آشفتگی و نابسامانی گروهی از شما از دسته دیگر برائت، جوید و برخی از شما بر چهره بعضی دیگر آب دهن بیفکند و گروهی از شما به کفر گروه دیگر شهادت دهد، و برخی از شما بعضی دیگر را نفرین و لعن نماید. به حضرت گفته شد: پس در آن زمان هیچ خیری نیست؟ حضرت فرمود: همه خیرها در آن زمان جمع است؛ قائم ما قیام می کند و همه آن بدی ها را به طرف می سازد نعمانی، محمد بن ابراهیم (1397ش)، الغیبة للنعمانی @sarallah73

سوره اعراف/آیه ۱۲۸ «قَالَ مُوسَی لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللّهِ وَاصْبِرُواْ إِنَّ الأَرْضَ لِلّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ. ترجمه: [موسی به قوم خود گفت: از خدا ياری جوييد و پايداری ورزيد كه زمين از آنخداست. آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد می‏دهد و فرجام (نيك) برای پرهيزگاران است تفسیر: ۱) امام باقر علیه السلام فرمود: در كتاب علی علیه السلام این نوشته را یافته‌ایم: «إِنَّ الأَرْضَ لِلّهِ یُورِثُهَا مَن یَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ» من و اهل بیتم وارث زمین شدیم و ما متقیان هستیم و همه زمین از آن ما است. هر كه زمینی از زمین­های مسلمانان را احیا و آباد كرد، خراج آن را باید به یكی از ائمه‌ اهل بیتم ـ سلام و درود خدا بر آنان باد ـ ، بپردازد و هر چه از آن بخورد برای اوست و اگر آن را ترك یا خراب كند و پس از او مردی دیگر از مسلمانان بگیرد و آن را آباد و زنده كند، به آن (زمین) شایسته‌تر است از كسی كه آن را ترك كرده است. او نیز باید خراج آن را به یكی از ائمه‌ اهل بیتم ـ سلام و درود خدا بر آنان باد ـ ، بدهد و هر چه از آن بخورد برای او است تا این كه قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف كه از اهل بیتم است، با شمشیر ظهور كند و آنها را در اختیار بگیرد و تحت كنترل خود درآورد و آنان را از آن جا بیرون كند؛ همان طور كه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم مالك آن شده بود و از آن محافظت می‌كرد. البته به جز زمین­هایی كه در دست شیعه‌ ما است. این سرزمین­ها را به آنان (شیعیان) به صورت اقطاع می‌دهد و آن را در دست خودشان باقی می‌گذارد. منبع: ۱- كافی، ج ۱، ص ۳۳۶، ح ۱. #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda @sarallah73

امام سجاد ـ علیه السلام ـ فرمود: «لاتَخْلُو الاَرْضُ الی اَنْ تَقُومَ السّاعَهُ مِنْ حُجَّه وَ لَوْلا ذلِکَ لَمْ یُعْبَدِ اللهُ؛[۱] زمین تا روز قیامت خالی از حجت نیست، و اگر حجت الهی نبود، خدا پرستیده نمی­شد.» ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ۱_محمد باقر مجلسی، بحارالانوار، بیروت دار احیاء التراث، ج ۵۲، ص ۹۲ @sarallah73

آل عمران /آیه ۱۴۰ «إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ وَ تِلْكَ الأيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعلَمَ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ وَ يَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاء وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ (۱۴۰)» معنی: اگر به شما آسيبی رسيده، آن قوم را نيز آسيبی نظير آن رسيد و ما اين روزها(ی شكست و پيروزی) را ميان مردم به نوبت می‏گردانيم (تا آنان پند گيرند) و خداوند كسانی را كه (واقعا) ايمان آورده‏اند، معلوم بدارد و از ميان شما گواهانی بگيرد و خداوند ستمكاران را دوست نمی‏دارد تفسیر : امام صادق علیه السلام در باره آیه «وَتِلْكَ الأیَّامُ نُدَاوِلُهَا بَیْنَ النَّاسِ» فرمود: از زمانی كه خداوند، حضرت آدم را خلق كرده است، دو دولت وجود داشته است: یكی دولت خداوند و دیگری دولت ابلیس. پس دولت خداوند تعالی كجاست؟ آیا مگر او كسی جز همان یك قائم علیه السلام است؟ منبع: تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۲۲۲، ح ۱۴۵. #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda @sarallah73

قال الامام الباقر علیه السلام: لو یعلم الناس ما فی زیارة قبر الحسین علیه السلام من الفضل، لماتوا شوقا. امام باقر علیه السلام فرمود: اگر مردم می دانستند که چه فضیلتی در زیارت مرقد امام حسین علیه السلام است از شوق زیارت می مردند. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ثواب الاعمال، ص 319، به نقل از کامل الزیارات . @sarallah73

سوره اعراف/آیه ۱۵۷ «الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُواْ بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِيَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (۱۵۷)» ترجمه: [همانان كه از اين فرستاده پيامبر درس نخوانده كه (نام) او را نزد خود در تورات و انجيل نوشته می‏يابند، پيروی می‏كنند. (همان پيامبری كه) آنان را به كار پسنديده فرمان می‏دهد و از كار ناپسند باز می‏دارد و برای آنان چيزهای پاكيزه را حلال و چيزهای ناپاك را بر ايشان حرام می‏گرداند و از (دوش) آنان قيد و بندهايی را كه بر ايشان بوده است، برمی‏دارد. پس كسانی كه به او ايمان آوردند و بزرگش داشتند و ياريش كردند و نوری را كه با او نازل شده است، پيروی كردند، آنان همان رستگارانند] تفسیر: ۱) امام باقر علیه السلام فرمود: «یَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِی التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِیلِ» یعنی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و وصی و قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف را كه در هنگام قیامش آنان را به معروف امر میكند و از منكر نهی میكند و منكر كسی است كه فضل امام را انكار كرده باشد «وَیُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّبَاتِ» یعنی دریافت علم از اهلش «وَیُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبَآئِثَ» و منظور از خبائث، قول مخالفان است «وَیَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ» عبارت است از گناهانی كه قبل از شناخت فضیلت امام مرتكب می‌شدند «وَالأَغْلاَلَ الَّتِی كَانَتْ عَلَیْهِمْ» اغلال یعنی آن چه را كه در باره انكار فضیلت امام می‌گفتند در حالی كه به آنان امر نشده بود. هنگامی كه فضیلت امام را شناختند، گناهانشان را بخشید. « اصر» همان گناه است و جمع آن آصار است. سپس به آنان نسبت داده و فرموده است: «فَالَّذِینَ آمَنُواْ بِهِ» یعنی به امام ایمان آوردند «وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِیَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» یعنی آنان كه از پرستیدن بت­ها و طاغوت اجتناب ورزیدند و منظور از جِبت و طاغوت، فلان و فلان و فلان است و عبادت، عبارت از اطاعت مردم از آنان است. سپس فرمود: «وَأَنِیبُوا إِلَی رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ»«۴» [به سوی پروردگارتان بازگردید و تسلیم او شوید] سپس آنان را پاداش داده است. و فرمود: «لَهُمُ الْبُشْرَی فِی الْحَیاةِ الدُّنْیَا وَفِی الآخِرَةِ»«۵» [در زندگی دنیا و در آخرت مژده برای آنان است] و امام آنان را به قیام قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف و ظهور او و كشتن دشمنان ایشان و به رهایی در آخرت و ورود بر محمد صلی الله علیه و آله و سلم و آل راستگوی او ـ سلام و درود خدا بر آنان باد ـ ، در كنار حوض بشارت می‌دهد. منبع: كافی، ج ۱، ص ۳۵۵، ح ۸۳. #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda @sarallah73

بشارت ظهور حضرت مهدي(عج): اَكثِروا الدُّعاءَ بِتَعجِيل الفَرَجِ فَاِنَّ ذلِكَ فَرَجُكُم اللهم عجل لولیک الفرج به حق زینب کبری سلام الله علیها @sarallah73

سوره اعراف/آیه ۱۶۰ «وَ قَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَ أَوْحَيْنَا إِلَی مُوسَی إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ وَ ظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَی كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَ مَا ظَلَمُونَا وَ لَـكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (۱۶۰)» ترجمه [و آنان را به دوازده عشيره كه هر يك امتی بودند، تقسيم كرديم و به موسی وقتی قومش از او آب خواستند، وحی كرديم كه با عصايت بر آن تخته سنگ بزن. پس از آن دوازده چشمه جوشيد. هر گروهی آبشخور خود را بشناخت و ابر را بر فراز آنان سايبان كرديم و گز انگبين و بلدرچين بر ايشان فرو فرستاديم. از چيزهای پاكيزه‏ای كه روزيتان كرده‏ايم بخوريد. و بر ما ستم نكردند ليكن بر خودشان ستم می‏كردند] تفسیر ۱) امام باقر علیه السلام فرمود: هر گاه حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف در مكه قیام كند و بخواهد كه به سوی كوفه برود، منادی او این ندا را سر خواهد داد: هان! كسی از شما خوراك و نوشیدنی با خود به همراه نبرد. او سنگ موسی بن عمران علیه السلام را كه به اندازه بار شتر است، حمل میكند. در منزلی فرود نمی آید، مگر این كه چشمه‌ای از آن جاری گردد و هر كه گرسنه باشد سیر خواهد شد و هر كه تشنه است، سیراب خواهد شد. آن توشه با آنان خواهد بود تا این كه در نجف، در پشت كوفه فرود بیایند.«۱» ۱- كافی، ج ۱، ص ۱۸۰، ح ۳. #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda @sarallah73

بقره/آیه ۱۸۶ «وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيؤْمِنُواْ بي‌لَعَلَّهمْ يرْشُدُونَ (۱۸۶) » ترجمه: [و هر گاه بندگان من از تو در باره من بپرسند، (بگو) من نزديكم و دعاى دعاكننده را به هنگامى كه مرا بخواند اجابت مى‏كنم؛ پس (آنان) بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند باشد كه راه يابند] تفسیر : ۱) حماد روایت می‌كند كه به امام صادق علیه السلام عرض كردم: خود را مشغول دعا برای برادرانم و اهل ولایت می‌كنم، آن، به نظر شما چگونه است؟ حضرت پاسخ داد: خداوند تبارك و تعالی، دعای شخص غائب برای غائبی دیگر را استجابت می‌كند و هر كس برای مردان و زنان مؤمن و برای دوستداران ما دعا كند، خداوند، برای او در ازای هر مؤمنی از زمان آدم تا روز قیامت حسنه ای می نویسد. راوی می‌گوید: سپس حضرت فرمود: خداوند، نمازها را در بهترین اوقات واجب كرده است؛ پس بر شما است كه در تعقیبات نمازها دعا كنید. سپس حضرت برای من و كسانی كه نزد او بودند، دعا فرمود«۱». راوی :به امام صادق علیه السلام درباره آیه: «ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَكُمْ»«۵» [مرا بخوانید تا شما را اجابت كنم]، عرض کردم. ما به درگاه الهی دعا می‌كنیم ولی اجابتی نمی‌یابیم. حضرت فرمود: به نظر تو آیا خداوند عز و جل به وعده‌ای كه داده، عمل نمی‌كند؟ به حضرت عرض كردم: خیر. حضرت فرمود: پس چرا دعاهای شما مورد استجابت قرار نمی‌گیرد؟ به حضرت عرض كردم‌: نمی‌دانم. حضرت فرمود: ولی من تو را از علت آن آگاه می‌سازم، هر كس كه از خداوند عز و جل در آن چه كه او را به آن امر فرموده، اطاعت كند وسپس با طریقه دعا، به درگاه او دعا كند، خداوند، دعای او را استجاب می‌كند. به حضرت عرض كردم‌: طریقه دعا كردن چیست؟ حضرت پاسخ داد: دعا را با حمد و ستایش خداوند آغاز می‌كنی و نعمت‌هایی را كه به تو ارزانی داشته را بر می‌شماری، سپس از او سپاسگزاری می‌كنی و پس از آن بر محمد صلی الله علیه و آله، درود می‌فرستی و سپس گناهانت را برمی‌شماری و به آنها اعتراف می‌كنی و پس از آن، از آن گناهان به درگاه خداوند پناه می‌جویی. طریقه دعا كردن، این گونه است. *اللهم عجل لولیک الفرج* تفسیر قمی، ج ۱، ص ۷۵.- كافی، ج ۲، ص ۳۵۲، ح ۸. #آیات_قرآن_دعادرحق_دیگران #طریقه_دعا @baghimandeekhoda @sarallah73

«شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها» #سخنرانی @sarallah73

المجهوله قدرها والمخفیه قبرها #روضه #حضرت_زهرا_سلام_الله_علیها @sarallah73

ای بهشت قرب احمد فاطمه لیلة القدر محمد فاطمه #حضرت_زهرا_سلام_الله_علیها @sarallah73