امام حسن مجتبی علیه السلام فرمودند:
بر منبرها به مردم بگوید و دستور بدهید که توبه کنند و برای فرج و تعجیل ظهور امام زمان (ارواحنا فداه) دعا کنند. این دعا، واجب کفایی نیست که همانند وجوب نماز بر مرده باشد، و اگر یک یا چند نفر از مردم بر مرده نماز گذارند، تکلیف از دیگر مردم برداشته شود؛ بلکه، همانند نمازهای روزانه، بر تمام مکلفان واجب است که انجام دهند.
@sarallah73
ملامت امام حسن مجتبی علیه السلام توسط یاران
جابر بن عبدالله انصاری گوید: سوگند به حق خدا و رسول او؛ من از امام حسن و امام حسین علیهالسلام فضیلتی بیشتر و شگفتانگیزتر دیدم. شگفتی که از امام حسن علیهالسلام دیدم چنین است:
پس از آنکه یاران امام حسن علیهالسلام پیمانشکنی کرده و آن حضرت را مجبور به مصالحه با معاویه نمودند، حضرتش به ناچار با او صلح نمود، این رفتار بر یاران ویژهی آن حضرت گران آمد، من نیز یکی از آنها بودم که زبان به ملامتش گشودم!.
امام حسن علیهالسلام فرمود:
جابر؛ ملامتم نکن؛ رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را در گفتارش تصدیق کن که فرمود:
ان ابنی هذا سید، و ان الله تعالی یصلح به بین فئتین عظیمتین من المسلمین.
به راستی که این فرزندم آقا و سرور است، خداوند متعال به وسیلهی او در میان دو گروه بزرگ از مسلمانان صلح و آشتی برقرار میکند.
گویا این سخن مرا آرام ننمود و سینهام را شفا نداد، در دلم گفتم: شاید این واقعهای که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرموده بعدا اتفاق خواهد داد، و منظور آن حضرت صلح با معاویه نبوده است، چرا که در این صلح مؤمنان هلاک گردیده و خوار شدند.
وقتی این سخن از ذهنم خطور کرد و من مردد شدم، امام حسن علیهالسلام دست مبارکش را روی سینهام گذاشت و فرمود:
در سخن پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم تردید نموده و چنین و چنان گفتی؟
آنگاه فرمود: آیا میل داری هم اکنون پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم را مشاهده کرده و این سخنان را از آن حضرت بشنوی؟
من از سخن او در شگفت شدم، ناگاه صدای غرشی شنیدم که زمین از زیر پای ما شکافت و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم، علی مرتضی، جعفر و حمزه علیهمالسلام را دیدم که بیرون آمدند.
من از ترس و وحشت به گوشهای خزیدم، امام حسن علیهالسلام فرمود:
ای رسول خدا؛ این جابر است که مرا در مورد آنچه شما میدانید، ملامت مینماید
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم رو به من کرد و فرمود:
یا جابر؛ انک لا تکون مؤمنا حتی تکون لأئمتک مسلما، و لا تکون علیهم برأیک معترضا، سلم لابنی الحسن ما فعل، فان الحق فیه، انه دفع عن حیاة المسلمین الاصطلام بما فعل، و ما کان ما فعله الا عن أمر الله و أمری.
ای جابر؛ تو هرگز مؤمن نخواهی بود تا اینکه تسلیم پیشوایانت گردی، و با رأی و نظر خود بر آنان اعتراض ننمایی، بر آنچه فرزندم حسن علیهالسلام انجام داده تسلیم شو، چرا که حق در همان است.
او با آن عملش زندگی مسلمانان را از هم پاشیدگی نجات داد، او این کار را جز به فرمان خداوند و من، انجام نداده است.
جابر گوید: من عرض کردم: ای رسول خدا؛ پذیرفتم.
سپس آن بزرگوار به همراه علی علیهالسلام، حمزه و جعفر علیهماالسلام به سوی آسمان پرواز نمودند. من میدیدم که درهای آسمان به روی آن بزرگواران باز میشد و آنان وارد میشدند تا اینکه به آسمان هفتم رسیدند و در همهی این موارد آقا و مولای ما حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم پیشاپیش آن بزرگواران بود.
دعایی که در ماه رمضان بعد از هر نماز واجبی سفارش شده که متاسفانه غافل هستیم و بدون توجه به ولی عصر عج می خوانیم.
چرا مضامین دعای «اَللّهُمَّ اَدْخِلْ عَلى اَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ...» تاکنون به استجابت نرسیده است؟
با دقت و تأمل در بسیاری از روایات عصر ظهور متوجه خواهیم شد که تمام این خواستهها در زمان ظهور امام زمان (عج) محقق خواهد شد.
یعنی با خواندن این دعا برای فرج امام زمان دعا کرده ایم.
«اَللّهُمَّ اَدْخِلْ عَلى اَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ»
امام صادق (ع) میفرمایند: «گویا قائم را بر پشت کوفه میبینیم در حالی که زره رسول الله (ص) را پوشیده ... و در آن حال هیچ مومنی در قبر نمیماند، مگر اینکه داخل میشود شادی و سرور در قبر او و این در حالی است که آنها در قبر به دیدار هم میشتابند و قیام آن حضرت را به یکدیگر مژده میدهند».
«اَللَّهُمَّ اَغْنِ کُلَّ فَقیرٍ»
امام محمدباقر (ع) میفرمایند: «امام مهدی (ع) در سال دو بار به مردم مال و عطایا بخشید و در ماه دو بار امور معیشت به آنان دهد». قطعاً این برکات آسمانی و زمینی و بخششهای حضرت نتیجه مساوات و عدلی است که او برقرار خواهد کرد و در نهایت منجر به رفع فقر و بینیازی در جامعه میشود.
«اَللّهُمَّ اَشْبِعْ کُلَّ جایِعٍ»
پیامبر اسلام (ص) در این باره میفرماید: «به بینوایان طعم (غذا) را میچشاند»، در عصری که ثروت از دست طبقه خاص (ثروت اندوزان و غارتگران اموال عمومی) خارج شود و ثروتهای جامعه در سیر نیازهای عمومی آن مصرف شود.
«اَللّهُمَّ اکْسُ کُلَّ عُرْیانٍ»
امام علی (ع) میفرماید: «بدانید اگر شما از قیامگر مشرق پیروی کنید آسوده شوید و بار سنگینی زندگی را از شانههایتان بر زمین نهد»،
«مهدی بخشندهای است که مال را به وفور میبخشد».
«اَللّهُمَّ اقْضِ دَیْنَ کُلِّ مَدینٍ»
او قرض همه بدهکاران را ادا خواهد کرد،
حضرت علی (ع) میفرماید: «(در آن روز) بدهکاری نمیماند، مگر اینکه بدهی او پرداخت شود.
«اَللّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ کُلِّ مَکْرُوبٍ»
امام صادق (ع) نیز میفرمایند: «او برطرف کننده رنجها و اندوهها از شیعیان است بعد از اندوهی سخت و بلایی طولانی و ستمی جانکاه، خوشا به حال آنان که آن زمان را درک کنند».
«اَللّهُمَّ رُدَّ کُلَّ غَریبٍ»
او که طعم تلخ غربت را چشیده است، با اتکال به قدرت لایزال الهی غربا را به وطنهایشان باز میگرداند، غریبی که نزدیک به دوازده قرن است در پس پرده غیبت و در اوج غربت به سر میبرد. و به امر پدر بزرگوارشان باید در دورترین و مخفیترین مکانها سکنی گزیند
«اَللّهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسیرٍ»
رسول گرامی اسلامی (ص) در روایتی میفرماید: «خداوند مردی از بهترین فرزندان و پاکترین عترت من بر میانگیزد که سرا پا عدل و برکت و پاکی است که ... به وسیله او (مهدی (عج) همه اسیران اسلامی را در هر کجا باشند آزاد میسازند»
«اَللّهُمَّ اَصْلِحْ کُلَّ فاسِدٍ مِنْ اُمُورِ الْمُسْلِمینَ»
پیامبر اکرم (ص) میفرماید: «خداوند به وسیله حضرت مهدی (ع) این امت را پس از آنکه تباه شدهاند، اصلاح میکند»
«اَللّهُمَّ اشْفِ کُلَّ مَریضٍ»
امام باقر (ع) هم در توصیف آن دوران میفرمایند: «هر کسی قائم اهل بیت ما را درک کند، اگر به بیماری دچار باشد، شفا مییابد و چنانچه دچار ضعف و ناتوانی باشد، توانا و نیرومند میشود»،
«اَللّهُمَّ سُدَّ فَقْرَنا بِغِناکَ»
پیامبر اکرم (ص) : «زمانی که حضرت مهدی (عج) قیام کند، خداوند غنا و بینیازی را در دل بندگانش مینهد، به گونهای که حضرت اعلام میکند، هر کس به مال و ثروت نیاز دارد، پیش آید، ولی هیچ کس پیش قدم نمیشود».
«اَللّهُمَغَیِّرْ سُوءَ حالِنا بِحُسْنِ حالِکَ»
امام محمد باقر (ع) میفرمایند: «هنگامی که قائم ما قیام کند، دوستی واقعی و صمیمیت حقیقی پیاده شود، کسی که نیازی داشته باشد، سر جیب برادر ایمانیاش رود و نیاز خود را برمیدارد و او هم مانعش نشود».
«اَللّهُمَّ اقْضِ عَنَّا الدَّیْنَ»
امام صادق (ع) میفرمایند: «اولین چیزی که از عدالت حضرت مهدی (عج) ظاهر میشود، این است که در سرتاسر جهان اعلام میشود؛ هر کس از شیعیان ما طلبکار است، یادآوری کند... اگر کسی حتی به مقدار یک دانه سیر و یا عدد خردل طلبکار باشد، به او عطا میکند»،
«وَاَغْنِنا مِنَ الْفَقْرِ»
پیامبر اکرم (ص) میفرمایند: «(در آن زمان) مردم به دنبال کسی هستند که زکاتشان را بپردازند، ولی کسی را نمییابند که آن را بپذیرد، زیرا همه مردم از فضل خدا بینیاز میشوند
«اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىءٍ قَدیرٌ»
امام حسن مجتبی (ع) میفرماید: «پس خداوند با قدرت خود او را در صورت جوانی که کمتر از چهل سال دارد ظاهر میسازد تا بدانند که خداوند بر هر کاری تواناست»،
خود آن وجود نازنین ما را امر به دعا برای تعجیل فرجش کرده است: «برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید.»
@sarallah73
1387-07-01--166 Ali(A) va Ghadr.mp3
زمان:
حجم:
31.7M
سخنرانی
علی (ع) و قدر
shabe ghadr88haghe ali adashod(shabe 19).mp3
زمان:
حجم:
9M
مداحی شب نوزدهم رمضان
@sarallah73
اللهم عجل لولیک الفرج بحق حضرت زینب سلام الله علیها
ملاقات اصبغ بن نباته با امام على عليه السّلام و گزارش او
اصبغ بن نباته نقل مىكند: هنگامى كه امير مؤمنان عليه السّلام
بر اثر ضربت ابن ملجم بسترى شد، مردم به در خانۀ او آمدند و اجتماع كردند، و انتظار اعدام ابن ملجم را داشتند.
امام حسن عليه السّلام از خانه بيرون آمد و به مردم فرمود: «اى گروه مردم! پدرم وصيّت فرمود كه كار ابن ملجم را تا بعد از وفات او تأخير بيندازم، اگر آن حضرت از دنيا رفت، اختيار او با ما است، وگرنه خودش دربارۀ او فكرى خواهد كرد، از اينجا به خانههاى خود بازگرديد، خدا شما را رحمت كند» .
اصبغ بن نباته [كه از ياران مخلص و شيفتۀ على عليه السّلام بود]مىگويد:
مردم پراكنده شدند، ولى من در آنجا ماندم.
امام حسن عليه السّلام بار ديگر از خانه بيرون آمد، وقتى كه چشمش به من افتاد فرمود: «اى اصبغ! مگر سخن پدرم را كه من آن را ابلاغ كردم نشنيدى؟» .
گفتم: «شنيدم، ولى من حال جانسوز آن حضرت را ديدم، مشتاق هستم تا با او ملاقات كنم، و از او حديثى بشنوم، خدا تو را بيامرزد براى من از آن حضرت اجازه بگير تا به محضرش برسم» .
امام حسن عليه السّلام وارد خانه شد، و جريان را به پدر عرض كرد. امام على عليه السّلام اجازه فرمود. پس از لحظهاى امام حسن عليه السّلام از خانه بيرون آمد و به من فرمود: وارد خانه شو!
وارد خانه شدم و كنار بستر على عليه السّلام رفتم، ديدم دستمال (زردى) بر سر بسته، ولى ديدم كه زردى رنگ چهرهاش، از زردى دستمال بيشتر بود «و قد علت صفرة وجهه على تلك العصابة» ديدم آن حضرت بر اثر شدّت ضربت و اثر بسيار زهر، همواره از اين زانو به آن زانو مىشد، آنگاه به من فرمود: «اى اصبغ! آيا سخن مرا كه توسّط حسن عليه السّلام ابلاغ شد، نشنيدى؟» .
عرض كردم: «اى امير مؤمنان! سخن شما را شنيدم، ولى شما را در حالى ديدم كه مشتاق شدم بار ديگر با شما ملاقات نموده و حديثى را از شما بشنومامام على عليه السّلام به من فرمود: «بنشين، گمان نمىكنم كه بعد از اين، از من حديثى بشنوى، بدان اى اصبغ! پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بسترى بود، به عیادت آن حضرت رفتم، همان گونه كه تو اكنون به عيادت من آمدهاى، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به من فرمود: «بيرون برو، و مردم را به اجتماع براى نماز فرا خوان» [دستور پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را اجرا كردم، مردم در مسجد اجتماع كردند]پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به من فرمود: بالاى منبر برو، و يك پلّه پائينتر از جايگاه من قرار بگير و به مردم چنين بگو:
«آگاه باشيد! آن كس كه با پدر و مادرش بدرفتارى كند، لعنت خدا بر او باد، آگاه باشيد! غلام و بندهاى كه از مولاى خود فرار كند، لعنت خدا بر او باد، آگاه باشيد! آن كس كه به اجير خود در مورد مزدش ظلم كند، لعنت خدا بر او باد» .
اى اصبغ! دستور حبيبم پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله را اجرا نمودم، مردى از نقطۀ آخر مسجد برخاست و گفت:
«اى ابو الحسن! سه سخن را به اختصار گفتى، آن را براى ما شرح بده!» .
به او پاسخى ندادم تا به حضور رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رفتم، و عرض كردم مردى شرح اين سخن را از من خواسته است.
اصبغ مىگويد: در اين هنگام على عليه السّلام دستم را گرفت و فرمود:
«دستت را بگشا» ، دستم را گشودم، آن حضرت يكى از انگشتان مرا گرفت و فرمود:
اى اصبغ! همين گونه كه من انگشت تو را گرفتم، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله انگشتم را گرفت و فرمود:
«اى ابو الحسن! اعتنا نكن و آگاه باش! همانا من و تو دو پدر اين امّت هستيم، كسى كه به ما جفا كند، لعنت خدا بر او باد، آگاه باش، همانا من و تو آقاى اين امّت مىباشيم، كسى كه از ما فرارى شود، لعنت خدا بر او باد، آگاه باش همانا من و تو دو اجير اين امّت هستيم كسى كه در اجرت ما ظلم نمايد، لعنت خدا بر او باد، سپس خود آن حضرت گفت: آمين، من نيز گفتم: آمين»
@sarallah73
1392-05-03--377 Laylatol Ghadr.mp3
زمان:
حجم:
31.2M
سخنراني
لیلة القدر
زیارت امام حسین علیه السلام در شب قدر
یکی از اعمال مستحبی شب قدر، زیارت امام حسین علیه السلام است.
شیخ عباس قمی (ره) مینویسد:
بدان كه احاديث در فضيلت زيارت امام حسين عليه السلام در ماه رمضان خصوص شب اول و نيمه و آخر آن و در خصوص شب قدر بسيار است.
از حضرت امام هادی عليه السلام منقول است كه هر كه زيارت كند امام حسين عليه السلام را در شب بيست و سوم ماه رمضان و آن شبى است كه اميد هست شب قدر باشد و در آن شب هر امر محكمى جدا و مقدر مى شود مصافحه كنند با او روح بيست و چهار هزار ملك و پيغمبر كه همه رخصت مى طلبند از خدا در زيارت آن حضرت در اين شب و در حديث معتبر ديگر از امام صادق عليه السلام مروى است:
كه چون شب قدر مى شود منادى از آسمان هفتم از بطنان عرش ندا مى كند كه حق تعالى آمرزيد هر كه را كه به زيارت قبر حسين عليه السلام آمده.
در روايت است كه هر كه شب قدر نزد قبر آن حضرت باشد و دو ركعت نماز گزارد نزد آن حضرت يا آن چه كه ميسر شود و از حق تعالى سؤال كند بهشت را و پناه برد از آتش حق تعالى به او عطا فرمايد سؤال او را و پناه دهد او را از آتش و ابن قولويه از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده:
كه هر كه زيارت كند قبر امام حسين عليه السلام را در ماه رمضان و بميرد در راه زيارت از براى او عرض و حسابى نخواهد بود و به او بگويند كه داخل بهشت شو بدون خوف و بيم.
#رمضان
#شب_قدر
#امام_حسین_ع
@sarallah73