شهادت امام حسن عسکری علیه السلام: ابـن بـابـويـه بـه سـند معتبر از ابوالاديان روايت كرده است كه من خدمت حضرت امام حسن عـسـكرى را مى کردم و نامه هاى آن جناب را به شهرها مى بردم . پس روزى مرا خواستند و چند تا نامه برای مداین نـوشـتـنـد و فـرمـودنـد كـه بـعـد از پـانـزده روز بـاز داخـل سـامـره خـواهـى شـد و صـداى شـيـون از خـانـه مـن خـواهـى شـنـيـد و مـرا در آن وقـت غـسـل دهـنـد ابـوالاديان گفت : اى سيد! هرگاه اين اتفاق افتاد، امر امامت با كيست ؟ فـرمـود: هـركـه جواب نامه مرا از تو طلب كند او امام است بعد از من گفتم : ديگر علامتى بـفرما فرمود: هر كه بر من نماز كند او جانشين من خواهد بود گفتم : ديگر بفرما، گفت : هـركـه بگويد كه در هميان چه چيز است او امام شما است . ابوالاديان گفت : هیبت حضرت مـانـع شـد كـه بـپـرسـم كـدام هـمـيـان ، پـس بـيـرون آمـدم و نـامـه هـا را بـه اهل مداين رسانيدم و جوابها گرفته برگشتم چنانچه فرموده بود. روز پـانـزدهـم داخـل سـامـره شـدم صـداى نـوحـه و شـيـون از مـنـزل منور آن امام مطهر بلند شده بود چون به در خانه آمدم جعفر [كذاب ] را ديدم كه به در خانه نشسته و شيعيان برگرد او بر آمده اند و او را تعزيت به وفات برادر و تهنيت بـه امـامـت خـود مى گويند پس من در خاطر خود گفتم كه اگر اين امام است امامت نوع ديگر شده ، اين فاسق كى اهليت امامت دارد زيرا كه پيشتر او را مى شناختم كه شراب مى خورد و قـمـار مـى بـاخـت و طـنـبـور مـى نـواخـت . پس پيش رفتم و تعزيت و تهنيت گفتم و هيچ سؤ ال از مـن نـكـرد، در ايـن حال ( عقيد خادم ) بيرون آمد و به جعفر كذاب خطاب كرد كه بـرادر تـو را كـفـن كـرده انـد بـيـا و بر او نماز كن ، جعفر برخاست و شيعيان با او همراه شدند چون به صحن خانه رسيديم ديديم كه حضرت امام حسن عسكری را كفن كـرده بـر روى نعش گذاشته اند پس جعفر پيش ايستاد بر برادر اطهر خود نماز كند چون خواست تكبير گويد طفلى گندم گون پيچيده موى گشاده دندانى مانند پاره ماه بيرون آمد و رداى جعفر را كشيد و گفت : اى عمو! پس بايست كه من سزاوارترم به نماز بر پدر خود از تو پس جعفر عقب ايستاد و رنگش متغير شد. آن طـفـل پـيـش ايـستاد و بر پدر بزرگوار خود نماز كرد و آن جناب را در پهلوى امام على نقى دفن كرد و متوجه من شد و گفت اى بصرى بده جواب نامه را كه با تو است ، پس تسليم كردم و در خاطر خود گفتم كه دو نشان از آن نشانها كه حضرت امام حسن عسكری فرموده بود ظاهر شد و يك علامت مانده بيرون آمدم پس حاجز وشابه جـفـعـر گـفـت : بـراى آنـكـه حـجـت بـر او تـمـام كـنـد كـه او امـام نـيست ، گفت : كى بود آن طفل ؟ جعفر گفت : كه واللّه ! من او را هرگز نديده بودم و نمى شناختم . پس در اين حالت جـماعتى از اهل قم آمدند و سؤ ال كردند از احوال حضرت امام حسن عسكرى چون دانـسـتـنـد كه وفات يافته است پرسيدند كه امامت با كيست ؟ مردم اشاره كردند به سوى جـعـفـر، پـس نزديك رفتند و تعزيت و تهنيت دادند و گفتند با ما نامه و مالى چند هست بگو كـه نـامـه هـا از چـه جـماعت است و مالها چه مقدار است [تا] ما تسليم كنيم . جعفر برخاست و گـفـت : مـردم از ما علم غيب مى خواهند، در آن حال خادم بيرون آمد از جانب حضرت صاحب الامر و گفت با شما نامه فلان شخص و فلان و فلان هست و هميانى هست كه در آن هـزار اشـرفى هست ؛ در آن ميان ده اشرف هست كه طلا را روكش كرده اند، آن جماعت نامه ها و مـالهـا را تـسـليـم كـردنـد و گـفـتـند هر كه تو را فرستاده است كه اين نامه ها و مالها را بـگـيـرى او امـام زمـان اسـت و مـراد امـام حسن عسكرى همين هميان بود. لحضات آخر امام حسن عسکری علیه السلام امام حسن نـگـاهـش بـه كـودكـش افـتـاد بـگـريـسـت و فـرمـود: ( يـا سـَيـَدَ اَهْل بَيْتِِه اَسْقِنى الْماء فَاِنّى ذاهِبٌ اِلى رَبّى ) . اى سـيـد اهل بيت خود! مرا آب بده همانا من مى روم به سوى پروردگار خود، پس آن آقازاده آن قدح آب جوشانيده با مصطكى را گرفت به دست خويش و حـركـت داد لبهايش را و سيرابش كرد، چون امام حسن آب را آشاميد فرمود: مرا مـهـيـا كـنـيـد از بـراى نـمـاز. پـس در كـنـار آن حـضـرت دسـتـمـالى افـكـنـدنـد و آن طـفـل وضـو داد پـدر خـود را بـه يـك مـرتـبـه ، يـك مـرتـبـه ، يـعـنـى بـه اقـل واجـب و مسح كرد بر سر و قدمهاى او، پس امام حسن به وى فرمود: بشارت بـاد تـو را اى پـسـرم! تويى صاحب الزمان و تويى مهدى و حجت خدا بر روى زمين و تـويـى پسر من و كودك من و منم پدر تو، تويى محمّد بن الحسن بن على بن محمّد بن على بـن مـوسـى بـن جـعفر بن محمّد بن على بن احسان بن على بن ابى طالب و پـدر تـو اسـت رسـول خدا و تـويى خاتم ائمه طاهرين و بـشـارت داد به تو رسول خدا و نام و كنيه داد تو را، و اين عهدى است به سوى من از پدرم و از پدرهاى طاهرين تو. (منتهی الامال شیخ عباس قمی) @yamahdisarallah73

روز نهم ربیع الاول اين روز روز شادى اهل بيت (عليهم السلام ) و انبياء و ملائكه و ساكنان اعلى عليين و دوستان امير المؤمنين (عليه السلام ) و اولاد طاهرين ايشان است چرا كه در اين روز نفرين حضرت صديقه كبرى فاطمه زهرا (عليها السلام ) به اجابت رسيد. روز نهم ماه ربیع الاول ، روز به هلاکت رسیدن دشمن خدا می باشد. روزى عظيم الشأن است و روز سرور شيعه و عيد بزرگ آنهاست. از کتاب (مسارالشیعه ) نقل شده که فرموده :این روز عید بزرگ و روز عید بقر یعنى شکافتن است. حضرت رسول (صلى الله عليه و آله ) اين روز را عيد قرار داده و امر كرده است كه مردم نيز عيد قرار دهند و اعمال آن را به جا آورند. كسى كه در اين روز انفاق كند، خداوند گناهان او را مى آمرزد. در اين روز اطعام برادران دينى و خوشنود كردن آنان و توسعه بر اهل و عيال و پوشيدن لباس نو و شكر گزارى به درگاه خداوند متعال و عبادت نمودن مستحب است. و این روز، روز بر طرف شدن غمهاست و روز روزه داشتن نیست و بالجمه روز بسیار شریفى است. در بین شیعیان ، روز نهم ماه ربیع الاول ، اینگونه شهرت یافته ؛ اما روایاتی هم وجود دارد که آن را تأیید نمی کنند ، که این امر شاید به خاطر تقیه کردن بوده و شاید هم این دو زمان با هم منطبق باشند . به هرحال شایسته است که شیعیان و دوستداران اهل بیت پیامبر خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم ، در روز نهم ماه ربیع الاول ، به خاطر هلاک شدن دشمن خدا ، اظهار سرور و شادی کنند ؛ هرچند که یقین نداشته باشند که او در این روز هلاک شده باشد ؛ اما تنها برای عمل کردن به این روایت باید شادی کنند . از آنجا که اظهار سرور و شادی برای نابودی دشمنان خدا ، تنها شایسته اولیاء و دوستان است ، حال اگر کسی از شیعیان اعمالش گواه بر دوستی و محبّتِ او نسبت به اهل بیت علیهم السّلام نبود ، شایسته است که در این روز ، همراه با اظهار شادی و سرور ، خود را به خاطر کوتاهی در دوستی ولایتِ اهل بیت علیهم السّلام شرمنده و شرمسار نشان بدهد و در مراسم شادی که برای نابودی دشمن خدا و دشمنِ اولیای خدا برپا شده ، اعمال حرام انجام ندهد ؛ زیرا انجامِ اعمالِ حرام که دشمنی آشکار با خداوند است ، مخالف شادی و سرور بر هلاکت دشمن مولا علیه السّلام می باشد . فضيلتها و اسمهايى براى اين روز ذكر شده كه از جمله آنهاست : عيد الله الاكبر،فرحة الزهرا، عیدالزهرا، عید بقر، غدير ثانى ، عيد فطر دوم ، روز فرح شيعه ، عيد اهل بيت (عليهم السلام )، روز قتل منافق ، روز قبولى اعمال ، روز پيروزى مظلوم ، روز دوستى مؤ منين ، روز پرهيز از كبائر، روز نابودى ضلالت و گمراهى ، روز شكر گزارى. منابع: وقایع الایام شیخ عباس قمی المرااقبات میرزا جواد آقا ملکی تبریزی، صفحه 69 تقویم شیعه @sarallah73

دهم ربیع الاول ازدواج رسول خدا و حضرت خدیجه سلام الله علیها سن ازدواج حضرت خدیجه کبری بسیاری از اهل سنت و راویان و تاریخ نویسان پیرو مذهب خلفا، در صدر اسلام خوش نداشتند، شخصی را بالاتر از عایشه در بین همسران پیامبر معرفی کنند؛ لذا دست به پاره ای روایات دروغ و استدلالات باطل زده اند، و به همین دلیل سن حضرت خدیجه سلام الله علیها یکی از مسائل پیچیده صدر اسلام است؛ طبق قول بیهقی( از مورخین اهل تسنن ) وقتی ایشان در زمان وفات یعنی سال دهم بعثت، 50 ساله باشند و 15 سال قبل از بعثت هم ازدواج کرده باشند، با این حساب سن حضرت خدیجه (سلام الله علیها)، در زمان ازدواج با پیامبر اکرم صل الله علیه و آله 25 سال بوده است، و رسول خدا هم در سن بیست و پنج سالگی بوده اند. محققانی نظیر سید جعفر مرتضی عاملی در کتاب ارزشمند «الصحیح من سیرة النبی الاعظم» به‌طور مفصل بحث کرده‌اند که برخی از اعداد و ارقامِ مطرح‌شده در متون تاریخی، ریشه در نقل‌های غیردقیق داشته و با هدفِ تحت‌الشعاع قرار دادنِ جایگاه والای حضرت خدیجه سلام‌الله‌علیها و هم‌تراز جلوه دادن ایشان با دیگران مطرح شده است. علم و درایت حضرت خدیجه کبری از احاديث شيعه و اخبار عامه معلوم مى شود كه حضرت خديجه بنت خويلد بن اسد، در علم و اطلاع به كتب آن زمان معروف بوده است . او از زنان قريش ، علاوه بر كثرت اموال و املاك و تجاراتى كه داشت ، به عقل و كياست نيز مزيت داشت و در آن زمان او را طاهره ، مباركه ، سيده نسوان و ملكه بطحاء مى گفتند. حضرت خديجه (عليها السلام ) از مال خويش و ميراثى كه به او رسيده بود به صورت مضاربه تجارت مى نمود. چندى نگذشت كه از بزرگان تجار شد به گونه اى كه هشتاد هزار شتر زير بار تجارت او بودند و هر روز امول او زيادتر مى شد. بر بام خانه او قبه اى از حرير سبز با طنابهاى ابريشم با تمثالى چند بود كه اين علامت جلالت آن مخدره بود. انتظار قدوم پیامبر او از كسانى بو كه انتظار قدوم پيامبر را مى كشيد و هميشه از علما علائم نبوت آن حضرت را جويا مى شد. هنگامى كه خدمت پيامبر شرفياب شد، اول از مهر نبوت سؤال كرد و آن را زيارت كرد و اشعار فصيح او در مدح رسول گرامى اسلام و كمال محبتش به آل عبد المطلب مشهور است كه كاشف از علم و ادب و محبت اوست. ایمان به رسول خدا صلی الله علیه و آله در همان روزى كه آن حضرت مبعوث به رسالت شد جناب خديجه (عليها السلام ) ايمان آورد. خواستگاری از حضرت خدیجه افراد زيادى مانند عقبه بن ابى معيط و ابن ابى شهاب كه هر كى چهار صد كنيز و غلام و خدمتكار داشتند، و ابوجهل و ابوسفيان و ديگر بزرگان عرب آن روز خواستگارى آن حضرت آمدند؛ ولى آن حضرت قبول نفرمودند. سرانجام خود حضرت خديجه (عليها السلام )، پيشنهاد ازدواج به پيامبر (صلى الله عليه و آله ) دادند و اين ازدواج با آداب و مراسم خاصى انجام شد. فرزندان حضرت خدیجه کبری خداوند دو پسر به نامهاى قاسم و عبد الله كه به آنها طيب و طاهر هم مى گفتند، و چهار دختر به نامهاى ام كلثوم و زينب و رقيه و فاطمه (عليها السلام ) و جده حضرات معصومين (عليهم السلام ) است. مدت زندگی با پیامبر حضرت خديجه بيست و چهار سال و يك ماه با پيامبر زندگى كرد، و تا آن حضرت زنده بود پيامبر همسر ديگرى اختيار نفرمود. همچنين حضرت خديجه جميع اموال خود را به پيامبر واگذار كرد. حسادت عایشه به حضرت خدیجه عايشه مى گويد: كمتر اتفاق مى افتاد كه پيامبر از خانه بيرون رود و خديجه را به نیکی ياد نكند، چنانكه يك روز آتش حسد من مشتعل شد و گفتم : يا رسول الله ، تاكى خديجه را ياد مى كنى ؟ او پيرزنى بيش نبوده ! خداوند بهتر از او را (منظور خودش بوده ) به تو مرحمت كرد! پيامبر از سخن من در غضب شد و فرمود: نه به خدا قسم ! بهتر از خديجه نصيب من نشده. به من ايمان آورد هنگامى كه مردم كافر بودند، و تصديق نبوت من نمود در وقتى كه مردم مرا تكذيب مى كردند، و اموال خود را در اختيار من گذارد در وقتى كه مردم مرا از خود دور مى كردند. خداوند متعال از خديجه به من فرزندانى روزى كرد و رحم تو را عقيم قرار داد. علت وفات حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها کتاب‌هایی همچون «الکافی» و «بحارالانوار» علامه مجلسی، با استناد به روایات ائمه اطهار علیهم‌السلام، بر این نکته تأکید می‌کنند که رنج‌های جسمی ناشی از محاصره، عامل اصلی تحلیل رفتن توان جسمی ایشان و وفاتشان بود. ایشان به عنوان کسی توصیف شده‌اند که در اوج گرسنگی، آرامش و حمایت را به پیامبر می‌بخشیدند. از نظر محققان شیعه، وفات ایشان در این شرایط، صرفاً یک مرگ طبیعی نیست؛ به همین دلیل است که سال وفات ایشان، بلافاصله پس از پایان محاصره، به «عام‌الحزن» (سال اندوه) مشهور شد. فهرست اشعار منتخب حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها منابع فیض العلام ریاحین الشریعه تقویم شیعه @yamahdisarallah73

#سخنرانی_کوتاه حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها در شعب ابیطالب از گرسنگی جان داد

بسم الله الرحمن الرحیم زمان و مکان ولادت رسول الله صلی الله علیه و آله ولادت آن حضرت مشهور بين علماى شیعه در هفدهم ماه ربيع الاوّل نزديك طلوع صبح جمعه در سالى كـه اصـحـاب فـيـل ، فـيـل آوردنـد بـراى خـراب كـردن كـعـبـه مـعـظـّمـه و بـه حـجـاره سِجّيل مُعَذّب شدند و ولادت شريف در مكّه در خانه خود آن حضرت شد . با ولادت رسول الله ابلیس از ورود به آسمانها منع شد از حـضـرت صـادق عـليـه السـّلام روايـت شـده كه ابليس به هفت آسمان بالا مى رفت وگوش مى داد و اخبار سماويه را مى شنيد پس چون حضرت عيسى ـ على نبينا وآله و عليه السـلام ـ مـتـولد شـد او را از سـه آسـمـان مـنع كردند وتا چهارآسمان بالا مى رفت و چون حـضـرت رسـول صـلى اللّه عـليـه و آله و سـلّم مـتولد شد او را از همه آسمانهامنع كردند وشياطين را به تيرهاى شهاب از ابواب سماوات راندند، معجزات زمان ولادت حضرت رسول اکرم *صبح آن روز كـه آن حـضـرت مـتـولّد شـد هـر بُتى كه در هر جاى عالم بود بر رو افتاده بود *و ايـوان كـسـرى يـعـنـى پـادشـاه عجم بلرزيد و چهارده كنگره آن افتاد *و درياچه ساوه كه سالها آن را مىپرستيدند در خود فرو رفت و خشك شد *و بیابان سماوه كه سالها بود كسى آب در آن نـديـده بـود آب در آن جـارى شـد *و آتـشـكـده فـارس كـه هـزار سال خاموش نشده بود در آن شب خاموش ‍ شد *و داناترين علماى مجوس در آن شب در خواب ديـد كـه شـتـر صـعـبـى چـنـد اسـبـان عـربـى را مـى كـشـنـد و از دجـله گـذشـتـنـد و داخل بلاد ايشان شدند *و طاق كسرى از ميانش شكست و دو حصّه شد و آب دجله شكافته شد و در قـصـر او جـارى گـرديـد *و نـورى در آن شـب از طـرف حـجـاز ظـاهر شد و در عالم منتشر گـرديـد و پرواز كرد تا به مشرق رسيد *و تخت هر پادشاهى در آن صبح سرنگون شده بـود *و جـمـيـع پـادشـاهـان در آن روز لال بـودنـد و سـخن نمى توانستند گفت *و علم كاهنان بـرطرف شد و سِحْر ساحران باطل شد *و هر كاهنى كه بود ميان او و همزادى كه داشت كه خـبـرهـا بـه او مـى گـفـت جـدائى افـتـاد *و قـريـش در مـيـان عـرب بزرگ شدند و ايشان را (آل اللّه ) گفتند؛ زيرا كه ايشان در خانه خدا بودند حضرت آمنه مادر رسول الله آمنه عليهاالسّلام مادر آن حضرت گـفـت : واللّه كـه چـون پـسـرم بـر زمـين رسيد دستها را بر زمين گذاشت و سر به سوى آسمان بلند كرد و به اطراف نظر كرد پس، از او نورى ساطع شد كه همه چيز را روشن كـرد و بـه سـبـب آن نـور، قـصـرهـاى شام را ديدم و در ميان آن روشنى صدائى شنيدم كه قـائلى مى گفت كه زائيدى بهترين مردم را، پس او را (محمّد) نام كن. عکس العمل ابلیس وقت ولادت رسول الله در آن وقـت شيطان در ميان اولاد خود فرياد كرد تا همه نزد او جمع شدند و گفتند: چه چيز تـرا از جـا بـرآورده اسـت اى آقای مـا؟ گـفـت : واى بـر شـمـا! از اوّل شب تا حال احوال آسمان و زمين را متغيّر مى يابم و مى بايد كه حادثه عظيمى در زمين واقـع شـده بـاشـد كـه تـا عـيـسـى بـه آسـمـان رفـتـه اسـت مـثـل آن واقـع نشده است ، پس برويد و بگرديد و تفحّص كنيد كه چه امر غريب حادث شده اسـت ؛ پـس مـتـفرّق شدند و گرديدند و برگشتند و گفتند: چيزى نيافتيم . آن ملعون گفت كـه اِسْتعلام اين امر كار من است. پس فرو رفت در دنيا و جولان كرد در تمام دنيا تا به حـرم رسـيـد، ديـد كـه مـلائكـه اطـراف حـرم را فـرو گـرفـتـه انـد، چـون خـواسـت كـه داخـل شـود مـلائكـه بانگ بر او زدند برگشت پس كوچك شد مانند گنجشكى و از جانب كوه حـِرى داخـل شـد، جـبـرئيـل گـفـت : بـرگـرد اى مـلعـون ! گـفـت : اى جـبـرئيـل ، يـك حـرف از تـو سـؤ ال مـى كـنـم ، بـگـو امـشـب چـه واقـع شـده اسـت در زمين ؟ جبرئيل گفت : محمّد صلى اللّه عليه و آله و سلّم كه بهترين پيغمبران است امشب متولّد شده اسـت ، پـرسيد كه آيا مرا در او بهره اى هست ؟ گفت : نه ، پرسيد كه آيا در امّت او بهره دارم ؟ گفت : بلى ، ابليس ‍ گفت : راضى شدم . از حضرت اميرالمؤ منين عليه السّلام روايت شده است كه چون آن حضرت متولّد شد بتها كه بـر كـعـبـه گذاشته بودند همه بر رو در افتادند و چون شام شد اين ندا از آسمان رسيد كه (جآءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْباطِلُ اِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقا) و جميع دنيا در آن شب روشن شد و هر سنگ و كلوخى و درختى خنديدند و آنچه در آسمانها و زمينها بود تسبيح خدا گفتند و شيطان گريخت و مى گفت : بهترين امّتها و بهترين خلائق و گرامى ترين بندگان و بزرگترين عالميان محمّد صلى اللّه عليه و آله و سلم است. مشاهده فهرست شرح ولادت و شهادت معصومین علیهم السلام

شرح ولادت امام صادق علیه السلام و احوال مادر آن حضرت بر گرفته از منتهی الامال شیخ عباس قمی ولادت امام جعفر صادق عليه السلام در روز دوشنبه هفدهم ماه ربيع الاول سال هـشـتـاد و سـه واقـع شـده كـه مـوافـق اسـت بـا روز ولادت حـضـرت رسـول صـلى اللّه عـليـه و آله و سـلم و آن روزى اسـت شـريف عظيم البركة كه پيوسته صـالحـين از آل محمّد عليهم السلام از قديم الايام بزرگ مى شمردند آن روز را و مراعات مـى كردند حرمت آن را. و در روزه اش فضل كبير و ثواب عظيم وارد شده و مستحب است در آن روز صـدقـه و زيـارت مـشـاهـد مـشـرفـه و بـه جـا آوردن خـيـرات و مـسـرور نـمـودن اهل ايمان. نام، لقب و کنیه امام صادق علیه السلام اسـم مـبـارك آن حـضـرت ، جـعـفـر و كُـنـيه شريفش ، ابوعبداللّه و القاب آن حضرت : صابر و فاضل و طاهر و صادق بود و مشهورترين القاب آن جناب ، صادق است. چرا امام صادق علیهالسلام را لقب صادق دادند؟ ابن بابويه و قطب راوندى روايت كرده اند كه از حضرت امام زين العابدين عليه السلام پـرسـيدند كه امام بعد از تو كيست؟ فرمود: محمدباقر كه علم را مى شكافد شكافتنى ، پـرسـيـدنـد كـه بـعـد از او امـام كـه خـواهـد بـود؟ فـرمـود: جـعـفـر كـه نـام او نـزد اهـل آسـمـانـهـا صـادق اسـت ؛ گـفـتـنـد: چـرا بـه خـصـوص او را صـادق مـى نـامـنـد و حـال آنـكـه هـمـه شـمـاهـا صـادق و راسـتـگـويـيـد؟ فـرمـود كـه خبر داد مرا پدرم از پدرش رسـول خـدا صلى اللّه عليه و آله و سلم كه آن حضرت فرمود چون متولد شود فرزند من جـعـفـر بـن مـحـمـّد بـن عـلى بـن الحسين عليهم السلام او را صادق ناميد؛ زيرا كه پنجم از فـرزنـدان او جـعـفـر نام خواهد داشت و دعوى امامت ، خواهد كرد به دروغ از روى افتراء و او نزد خدا جعفر كذاب افترا كننده بر خدا است، پس حضرت امام زين العابدين عليه السلام گـريـسـت و فرمود كه گويا مى بينم جعفر كذاب را كه برانگيخته است خليفه جور زمان خود را بر تفتيش و تفحص امام پنهان يعنى صاحب الزّمان عليه السلام. شمایل امام صادق علیه السلام و در شمايل حضرت صادق عليه السلام گفته اند كه آن حضرت ميانه بالا و افروخته رو و سـفـيـد بـدن و كـشـيـده بـيـنـى و مـوهـاى او سـيـاه و مـجـعـد بـود و بـر خـدّ رويـش ‍ خـال سـياهى بود. مادر امام صادق علیه السلام مادر آن حضرت نجيبه جليله مكرمه عليا جناب فاطمة مسمّاة به امّ فروة بن قاسم بن مـحـمـّد بـن ابى بكر است كه حضرت صادق عليه السلام در حق او فرموده ( كانَتْ اُمّى مـِمَّنْ آمـَنـَتْ وَ اتَّقـَتْ وَ اَحْسَنَتْ وَاللّهْ يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ ) ؛يعنى مادرم از جـمله زنانى بود كه ايمان آورد و تقوى و پرهيزكارى را اختيار كرد و احسان و نيكوكارى نـمـود و خـدا دوست دارد نيكوكاران را. همانا حضرت صادق عليه السلام در اين كلمه موجزه وصـف كـرده آن مـخدره را به تمام اوصاف شريفه همانطور كه حضرت اميرالمؤ منين عليه السـلام در جـواب همّام بن عباده كه سؤ ال كرد از آن حضرت كه وصف كند براى او متقين را اكـتفا كرد به كلمه : ( اِتَّقِ اللّهَ وَ اَحْسِنْ فَاِنَّ اللّهَ مَعَ الَّذينَ اتَّقوْا وَالَّذينَهُمْ مُحْسِنوُنَ ) ؛ طواف حضرت امّ فروه مادر امام صادق علیه السلام مـؤ لف گـويـد: كـه امّ فـروه چـنـدان مجلّله و مكرمه بود كه به سبب آن از حضرت صادق عـليـه السـلام گـاهى به ابن المكرمه تعبير كردند. و روايت شده از عبدالاعلى كه گفت : ديـدم امّ فـروه را كـه پـوشـيـده بـود كـسـايى و طواف كعبه مى كرد متنكّرةً كه كسى او را نـشناسد، پس استلام كرد حجرالا سود را به دست چپ ، مردى در آنجا به وى گفت : ( يا اَمـَةَ اللّهِ! قـَدْ اَخـْطـَاْتِ السُّنَّةَ ) ؛ اى كنيز خدا! خطا كردى در سنت و آداب كه با دست چپ استلام كردى ؛ ( امّ فروه اِنّا لاَغْنِياءُ مِنْ عِلْمِكَ ) ؛ يعنى نمى خواهد چيزى ياد ما دهى همانا ما از علم شما بى نيازيم. فـقـيـر گـويـد: ظـاهرا آن مرد از فقهاء عامه بوده و چگونه غنى و بى نياز نباشد از فقه عـامه زنى كه شوهرش باقر علوم اولين و آخرين باشد، و پدر شوهرش حضرت امام زين العابدين عليه السلام ، و فرزندش منبع علم و معدن حكمت و يقين جعفر بن محمّد الصادق الامين باشد و پدرش از ثقات و معتمدان على بن الحسين عليه السلام و يكى از فـقـهاء سبعه مدينه باشد در حجر علم تربيت شده و در بيت فقه نشو و نما كرده. روایت صبر شیعیان بر چیزی که نمیدانند مادر امام صادق علیه السلام از امام سجاد علیه السلام روایت کرده که آن حضرت به او فرموده: اى امّ فروة ! من دعا مى كنم براى گناهكاران شيعيان ما در روز و شب صد نوبت ، يعنى استغفار و طلب آمرزش مى كنم برايشان ؛ زيرا كه ما صبر مى كنيم بر چيزى كه مى دانيم و ايشان صبر مى كنند بر چيزى كه نمى دانند. مشاهده فهرست شرح ولادت و شهادت معصومین علیهم السلام

#سخنرانی «ولادت رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم» 1 @sarallah73

#سخنرانی «ولادت رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم» 2 @sarallah73

امام باقر (علیه السلام) می‌فرماید: هر کس تسبیح حضرت فاطمه علیهاالسلام را به جا آورد و پس از آن استغفار کند، مورد مغفرت قرار می‌گیرد و آن تسبیح به زبان صد است و در میزان (اعمال) هزار (ثواب) دارد و شیطان را دور کرده و خدای رحمان را خشنود می‌نماید .

امام باقر عليه السلام فرمود: رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: حديث آل محمد صعب و مستصعب است، جز فرشته مقرب يا پيغمبر مرسل يا بنده اي كه خدا دلش را بايمان آزموده، بآن ايمان نياورد. پس هر حديثي كه از آل محمد صلي الله عليه و آله بشما رسيد و در برابر آن آرامش دل يافتيد و آن را آشنا ديديد، بپذيريد. و هر حديثي را كه دلتان از آن رميد و ناآشنايش ديديد، آن را بخدا و پيغمبر و عالم آل محمد صلي الله عليه و آله رد كنيد، همانا هلاك شده كسي است كه حديثي را كه تحمل ندارد، برايش بازگو كنند، و او بگويد بخدا اين چنين نيست، بخدا اين چنين نيست، و انكار مساوي كفر است.

#سخنرانی_کوتاه مادر امام رضا علیه السلام حضرت نجمه خاتون علیها سلام