کیکی پختم و تزئین کردم که گر بینید گویید اللَّه اللَّه ز که این قاعده آموخته‌ای؟! کیست استادِ تو این‌ها ز که آموخته‌ای؟!😂❣😍

یه ربعی بیکارم و منتظر. گفتم بیام بنویسم خرج سفر اربعین‌م با این‌همه بیماری و رنجوری شد هفت میلیون تومان و تُرابِ نجف بر سرِ یوسفِ گم‌گشته‌ای که این ملکهٔ کم‌خرج و بساز رو پیدا نکرده(!) دیدم زائرایی که چقدر خرج‌تراشن و تهش هم نالون و ناراضی(!) ما الحمدللّه با این‌که گروه شَل و کَلا بودیم و هرکدوم‌مون یه‌جور بیمار، با کمترین خرج و بیشترین فایده انجامِ وظیفه کردیم و برگشتیم. ماشاءاللّه و لا حول و لا قوة الا باللّه. الحمدللّه. مثلاً علاوه بر دو عطرِ یک دیناری که مثل همیشه از فروشگاهِ داخلِ حرمِ ارباب خریدم که بوی بهشت بدم، به چهار دینار از این مام‌ها هم خریدم چون خوشگل و لطیف بود. هنوزم استفاده نکردم چون حیف‌م میاد :) دیشب زن‌داداش گل‌گلی‌م اومد دیدنم و علاوه بر زرشک‌پلومرغِ محشری که براش کشیدم، یکی از عطرهامم بهش هدیه دادم چون این اربعین وقت برای سوغاتی خریدن نذاشتم و به‌ضرورت رفتم و برگشتم، ولی وقتی محبّت کرده و اومده پیشم دوست نداشتم دست خالی برگرده. با این‌که من عطرام و به هر کسی نمی‌دم و خی‌لی به جونم بنده. ولی زن‌داداش گل‌گلی‌م و دوست دارم و مبارکش باشه و ان‌شاءاللّه یه روز گرفتارِ بهشتِ اباعبداللّه علیه السلام شه. قسمتِ جدّیِ دینارها هم صرف اتوبوس و ون‌های عِراق شد که به‌صرفه بود: ده دینار از مرز تا نجف با اتوبوس. یک دینار از نجف تا عمود یک با ون. سیزده دینار از کربلا تا مهران با ون. دینار اون موقع ۱۳۵ هزار تومان بود. با بقیهٔ دینارهام چه کردم؟! :)

دِهینِ پسته‌ای با شیره‌های لایه‌لایه؛ دِهینِ سادهٔ حجیم؛ شَعریهٔ بادامی؛ شَعریهٔ پسته‌ای خریدم وَ دوی نیمه‌شب، روی این دو صندلی، در پنت‌هاوسِ مجلّل و اعیونیِ خیابان‌های نجف، چندقدمیِ حرمِ تنها امیرالمؤمنینِ عالَم، با نوشیدنیِ موردِ حسرتِ کلِّ بهشتی‌ها، یعنی شای عِراقی، خوردم و نوشیدم و... شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی... غنیمت است چنین شب که دوستان بینی...😍😭

وقتی تو کاغذکادوهای قشنگ‌م کادو می‌دم، به عمرم اضافه می‌شه😍 کیکی که پخته بودم، از نظرِ طعم هم نمره‌ش از ۲۰ شد ۲۰۰😍 دستورپخت‌ش رو اون دوستِ توی تجمع‌م بهم داد. این‌جا می‌ذارم، ساده بود و فوووووووق‌العاده شد😍 دیگه بریم تجمع😎🇮🇷

اینایی که تازه اومدین اینجا؛ سلام کردن یاد بگیرید! سلام کردن بهتون تشخص می‌ده. مغازه می‌رید سلام کنید. اتوبوس سوار می‌شید سلام کنید. بچه تو کوچه می‌بینید سلام کنید. صبح از خواب بیدار می‌شید سلام کنید. بزرگتر، معلم، همسایه، استاد می‌بینید سلام کنید. سلام کردن ابتدای پیام یعنی من با یه خونواده‌دار و مؤدب و محترم طرف‌م. هر چقدر هم پیام‌تون بیهوده و اتلاف عمر باشه، ترغیب‌م می‌کنه به پاسخ دادن. هم‌زمان با این‌که بالغ و محترم شمرده می‌شید، ۶۹ ثواب هم برای شماست که سلام کردید و فقط یک ثواب برای منیه که جواب سلام می‌دم. یعنی با یه کلمهٔ سلام، ۶۹ تا ثواب برات می‌نویسن که اون دنیا چیزی داشته باشی معاوضه کنی بلکه از یه حق‌الناس بِرَهی! فقط دخترها به پسرها سلام نکنید. اونا اگر در دانشگاه یا سر کار یا مهمانی‌های خانوادگی بهتون سلام کردن جواب سلام بدید. شما سلام‌کننده به آقا نباشید. غیر از این، با سلام کردن خودتون رو یه پله به بلوغ اجتماعی نزدیک کنید.