••• _ «شانس» فقط یه بهانه‌ هست که دست به کاری نزنی و امیدوار باشی یه فرصت بیاد و در خونت رو بزنه! ولی اگه چشم‌هات رو باز کنی و برای حرکت تلاش کنی؛ می‌بینی فرصت‌های خوبی داری که تا حالا ندیدی‌شون... . #دیالوگ @Sarirman

|📖| جنگ باید درس‌خون‌ترت کنه... @Sarirman

• تا رنج تحمل نکنی، گنج نبینی تا شب نرود صبح پدیدار نباشد... _ سعدی @Sarirman

﷽ به نام خداوندی که نگاهش همیشه پناهِ بی‌پناهی‌هاست.

• دفاع از حریم، کوچک و بزرگ نمی‌شناسد. ترس اگر نداشته باشی؛ دشمن زیاد هم باشد، پر زور هم که باشد، امکانات هم داشته باشد، از هیبت و همت تو پا پس می‌کشد. #بریده_کتاب: پدر_نرجس شکوریان‌فرد @Sarirman

|✊+🇮🇷| و هرگز خاطره‌ی آن شجاعانی که در کورانِ این سختی‌ها، با صلابتی مثال‌زدنی، چونان سپری پولادین در برابر دشمنان ایستادند و با تمامِ جان، برای دفاع از حقوقِ ملت و مردمِ سرافرازمان جنگیدند، از ذهنِ تاریخ پاک نخواهد شد... . @Sarirman | صَریر.مَن

• فردا که هر کسی به شفیعی زنند دست ماییم و دست و دامن معصوم مرتضی _ سعدی @Sarirman

• هرچقدر هم «اَفصح‌المتکلمین» باشی، بدون پیوند با آیاتِ قرآن، کلامت توانِ جان‌بخشی نخواهد داشت! سعدی سالیان مدیدی، انگشتانش را به آغوشِ قلم سپرد؛ تا «عشق» را بر ورقِ سیاهِ روزگار، روسفید کند، تا انسانیت را از خفتگی و غفلت‌انگیزی، هوشیار کند. پس عصاره‌ی سروده‌هایش، حکایت‌هایش، را آغشته به آموخته‌های «کلام‌الله» کرد. از خاکِ عراق تا هندوستان و ترکیه‌ی امروزی نیز گذر کرد؛ اما حال‌وهوای هند و خوارزم کجا و هوایِ بهارنارنج‌های شیرازی کجا! فرسودگی و دهشناکی مسیر را به‌جان خرید، تا یک‌بار دیگر زیر سایه‌ی نور، از دروازه‌‌ قرآن گذر کند. سعدی کسی بود که تلاش کرد، زندگی‌ را بر مفاهیمی از جنسِ ادب و ایمان، در «بوستان» و «گلستان»، به جریان بیاندازد؛ حرکتی که هنوز هم بعد از قرن‌ها، سهل‌ممتنعی‌ست که جهانیان در رسیدن به ‌آن دست‌وپا می‌زنند. و به‌راستی کدام سخنی نجات‌بخش‌تر از قرآن یافت می‌شود؟ _ ملیکا نعمت‌الهی @Sarirman